พ่อแม่รักลูกเท่ากันจริงหรอ?

เราอายุ23ปี มีน้องสาว2คนอายุ15กับ13ปี ห่างกับน้องคนรองกับคนเล็ก7-9ปี เราไม่เชื่อคำพูดพ่อกับแม่ที่บอกว่ารักลูกเท่ากัน ฉันเคยเป็นลูกคนเดียวที่ทุกๆคนรักและสนใจใส่ใจ7ปีแล้วมีน้องสาวอีกคน แต่ฉันไม่ได้เสียใจที่มีน้องเพิ่ม เพราะอยากมีเพื่อนเล่น เคยเป็นลูกสาวคนเดียวแล้วต้องไปเล่นกับลูกของเพื่อนบ้าน ซึ่งมีเเต่เพื่อนผู้ชาย ฉันดีใจที่น้องเกิดมา วัยเด็กฉันเล่นกับน้องโตมาก็ทำหน้าที่พี่สาวดูแลน้องทำกับข้าวทำงานบ้านเพราะน้องเล็กมาก ตอนเด็กเรา3คนรักกันมากๆ ตอนนี้เรามีปัญหากันกับน้องเรื่องเกี่ยงกันทำงานบ้าน คือฉันแบ่งหน้าที่จัดเวรกันทำความสะอาดบ้าน ฉันทำงานแล้วเป็นครุสอนอยุบาลที่โรงเรียนใกล้บ้าน เงินเดือนไม่มากนัก แต่เหมือนฉันต้องแบกภาระคนเดียว ซึ่งมันไม่แฟร์กับฉันเลย อยุ่บ้านกัน3พี่น้อง แต่พี่อย่างฉันต้องมารับภาระคนเดียว ไปทำงานกลับมาต้องมาทำกับข้าวหาอาหารให้น้องกิน ซื้อของเข้าบ้าน พ่อแม่ไม่มีฉันก้หยิบเงินตัวเองให้น้อง จนฉันหมดความอดทน น้องโตแล้วกินนอนๆเล่นแต่มือถือทั้งวัน ฉันบอกให้ช่วยฉันบ้างแต่ไม่มีใครสนใจ ฉันจึงพูดในสิ่งที่ฉันเก็บมานาน เรื่องความเห็นแก่ตัวเอาเปรียบ โตๆกันแล้วทำไมไม่ช่วยกัน เมื่อแม่รุ้เรื่องนี้แม่ทุกข์ใจแม่เสียใจที่ลูกทะเลาะกัน แม่ว่าฉันผิดที่เป็นพี่ แม่บอกให้ฉันเสียสละ แต่ที่ฉันเสียใจที่สุดคือ แม่บอกน้องว่าไม่ต้องสนใจคำพูดของฉันไม่ต้แงแคร์ฉัน แล้วแม่ว่าฉันรังแกน้อง ฉันอยากไปอยู่ไกลๆ ฉันบอกสอนน้องว่าอยากให้น้องทำไรเองบ้างเวลาที่ฉันไม่อยู่จะได้ทำเองเป็น แต่แม่ก็ทำให้น้องทุกอย่างซักผ้าให้ทำงานบ้านกับข้าว หาให้ทุกอย่างแต่กับฉันแม่ให้ทำเอง ช่วยแม่ทำทุกอย่างให้น้อง แม่บอกรักลูกเท่ากันแต่ฉันว่าไม่จริง