เมื่อประมาณ 6 เดือนที่แล้วผมถูกแฟนทิ้งครับคบกันมาก็เป็นปีๆอยู่ เขาทิ้งไปมีคนใหม่บอกว่าผมยังไม่ดีพอที่จะ Support หรือเป็นที่พึ่งเขาได้ จริงๆการงาน การศึกษา ผมก็ไม่ได้ด้อยกว่าคนอื่นหรอกครับ เงินเดือนก็ถือว่าพอสมควร แต่อาจไม่พอสำหรับเขาเท่านั้นเอง เพราะแฟนเก่าผมชอบสร้างหนี้เยอะช็อปนั่นนี้ไม่เหลือกิน สร้างปัญหาหลายอย่าง ทั้งรถ คอนโด บัตรเครดิต ผมก็เตือนและแนะนำวิธีใช้เงินว่าให้คิดหน้าคิดหลังก็แล้วไม่ฟังบอกว่าแก้เองได้ พอเอาเข้าจริงก็ไม่พ้นผม บางทีผมแกล้งบอกไม่มีเงินเหลือเพราะพ่อแม่ทำบ้านก็ทำไม่คุยด้วย ผมก็พยายาม support เท่าที่ผมจะทำได้คือเต็มที่ที่สุดครับ จนเขามาทิ้งผมไปด้วยเหตุผลข้างต้นนั่นแหละว้าผมยังไม่ดีพอ ผมดูแล้วคนใหม่ก็มีเงินมากกว่าผม ผมเลยบอกขอให้โชคดี เดี๋ยวก็รู้ ผมทำยิ้มสู้ทั้งที่ในใจเสียใจมาก
ผมก็พยายามตั้งสติว่าบางทีเราอาจหลุดพ้นแล้วก็ได้ ที่เสียใจเพราะแค่ผูกพันธ์ มีร้องไห้เงียบๆบ้าง จนเวลาผ่านไปเดือนนึง ผมสังเกตว่าเงินในกระเป๋าเหลือมากขึ้น ผมเลยย้ายห้องเป็นอย่างแรกไปอยู่ห้องที่มันสบายกว่านี้ ปกติอยู่ห้องน้ำรวม พัดลมร้อนๆ ย้ายไปห้องใหม่ที่มีแอร์เย็นๆ จากนั้นย้ายงานไปในที่ที่มีเงินเดือนมากกว่าเดิม ส่งเงินให้ที่บ้านใช้ได้มากขึ้นเป็น2เท่า ผมเริ่มรู้สึกว่าถ้าผมไม่ถูกทิ้ง ชีวิตคงไม่ดีอย่างนี้ เพราะที่ผ่านมาผมเอาไปช่วยเหลือแฟนตลอดจนตัวเองแย่ก็มี แล้ววันเสาร์ที่ผ่านมาแฟนใหม่ของแฟนเก่าโทรมาผ่านเฟสครับบอกว่า "ขอโทษที่แย่งแฟนมา กลับมาเอาคืนไปก็ได้นะ กูทนไม่ไหว สร้างแต่เรื่อง ใช้เงินไม่คิดหน้าคิดหลังเลย" ผมเลยตอบกลับไปว่า " แฟนนะ ไม่ใช่รถเช่าใช้เสร็จแล้วจะเอามาคืน ยังไงก็ขอบคุณที่ดึงตัวถ่วงออกจากชีวิตกูไป ตอนนี้ชีวิตดีขึ้นมาก เชิญคบกันให้สบายใจเถอะ หรือจะทิ้งมันก็ไม่เกี่ยวกับกู"
ผมรู้สึกสะใจลึกๆนะครับ แต่คงไม่ไปตามสมน้ำหน้าหรอก เพราะมันจบมาครึ่งปีแล้วและผมเองก็สบายใจมากกับตอนนี้ บางสิ่งเดิมๆมันต้องจบเพื่อให้สิ่งใหม่ๆได้เริ่มขึ้น 😊
โชคดีที่โดนทิ้ง