สวัสดีค่ะ คือตอนนี้เราสงสัยหลายๆอย่าง ด้วยว่าเราคบกับแฟนมาได้สี่ปี ก็เริ่มเจอปัญหาค่ะ
เมื่อก่อนแฟนจะส่งเงินให้แม่ใช้ตลอดค่ะ ต่ำๆเดือนห้าพัน พอหลังๆเราเริ่มซื้อรถ ซื้อบ้าน และค่าใช้จ่ายมากขึ้น ทำให้เดือนนึงส่งได้น้อยหรือไม่ได้ส่งค่ะ ลืมบอกไปว่าแม่ก็ทำงานนะคะ
ต่อมาปัญหาก็เริ่มมาค่ะ แม่เริ่มบ่นว่าอยากได้เงิน ให้ไปหาท่านบ้าง ปกติแฟนเราไปเดือนหรือสองเดือนครั้ง แต่คือแม่อยากให้ไปแบบท่านสั่งให้ไปวันไหนอาทิตย์ไหนต้องไป ไปตั้งวงกินเหล้าแค่นั้นค่ะ เราไม่เห็นด้วยเพราะวันหยุดอยากพักผ่อน จนมาหนักสุดด่าแฟนเราว่าไม่เห็นหัวเค้า เห็นแฟนดีกว่า
**คือเราสงสัยค่ะ เราบอกตลอดว่าถ้าเรามีหรือตั้งตัวได้เราพร้อมให้ แต่อันนี้ออกมาตั้งตัวยังไม่ได้ ที่ต้องออกก็เพราพปัญหาภายในบ้านด้วยซ้ำ พูดแต่ว่าต้องเลี้ยงดู ต้องทดแทน ต้องกตัญญู มีเงินต้องให้เค้า แล้วคือตัดมาที่แฟนเรา เค้าไม่เคยถามว่าลูกตัวเองเป็นไงบ้าง ขาดเหลืออะไร ไม่เคยมีคำถามค่ะ คุยแต่ละทีบอกแต่ส่งเงินให้บ้าง ต้องส่งเงินนะไม่มีแล้ว บางทีแฟนเราไม่มีเหลือ เราอยู่ลำบากเราก็กัดฟันช่วยกันผ่านพ้นมา โดยที่เค้าไม่เหลียวแลอะไร บอกแต่ว่าพรของพ่อแม่สำคัญ ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่แล้วชีวิตจะดี**
เราต้องบอกก่อนนะคะว่าเราก็เป็นคนตรงๆและแรงอยู่ ซึ่งรู้ค่ะว่ามีฐานะในนามว่าแม่แฟน แต่ในเมื่อเราไม่เห็นด้วย เราก็บอกแฟนค่ะ ว่าเราไม่โอเคกับการพูดอะไรแบบนี้ มันหลายครั้งจนเราหมดความเคารพ แทบอยากให้ตัดขาดค่ะ แต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ แฟนบอกเราแต่ว่าอย่าไปสนใจ คือก็ไม่อยากสนใจนะคะ แต่มันรำคาญจนไม่อยากจะทน
ขอคำปรึกษาทีค่ะ ว่าแบบนี้ควรทำยังไง หรือเราต้องปรับปรุงตรงไหนบอกได้นะคะ เพราะรู้ตัวเองดีว่าก็ไม่ใช่คนดี จะว่าเห็นแก่ตัวก็เห็นแก่ตัวนะคะ เราคำนึงถึงความเป็นอยู่รอดเรากับแฟนมาก่อนค่ะ
สังคมไทย ตอนนี้มีลูกเพื่อให้ส่งเสียหรือมีเพราะเติมเต็มชีวิตกันแน่
เมื่อก่อนแฟนจะส่งเงินให้แม่ใช้ตลอดค่ะ ต่ำๆเดือนห้าพัน พอหลังๆเราเริ่มซื้อรถ ซื้อบ้าน และค่าใช้จ่ายมากขึ้น ทำให้เดือนนึงส่งได้น้อยหรือไม่ได้ส่งค่ะ ลืมบอกไปว่าแม่ก็ทำงานนะคะ
ต่อมาปัญหาก็เริ่มมาค่ะ แม่เริ่มบ่นว่าอยากได้เงิน ให้ไปหาท่านบ้าง ปกติแฟนเราไปเดือนหรือสองเดือนครั้ง แต่คือแม่อยากให้ไปแบบท่านสั่งให้ไปวันไหนอาทิตย์ไหนต้องไป ไปตั้งวงกินเหล้าแค่นั้นค่ะ เราไม่เห็นด้วยเพราะวันหยุดอยากพักผ่อน จนมาหนักสุดด่าแฟนเราว่าไม่เห็นหัวเค้า เห็นแฟนดีกว่า
**คือเราสงสัยค่ะ เราบอกตลอดว่าถ้าเรามีหรือตั้งตัวได้เราพร้อมให้ แต่อันนี้ออกมาตั้งตัวยังไม่ได้ ที่ต้องออกก็เพราพปัญหาภายในบ้านด้วยซ้ำ พูดแต่ว่าต้องเลี้ยงดู ต้องทดแทน ต้องกตัญญู มีเงินต้องให้เค้า แล้วคือตัดมาที่แฟนเรา เค้าไม่เคยถามว่าลูกตัวเองเป็นไงบ้าง ขาดเหลืออะไร ไม่เคยมีคำถามค่ะ คุยแต่ละทีบอกแต่ส่งเงินให้บ้าง ต้องส่งเงินนะไม่มีแล้ว บางทีแฟนเราไม่มีเหลือ เราอยู่ลำบากเราก็กัดฟันช่วยกันผ่านพ้นมา โดยที่เค้าไม่เหลียวแลอะไร บอกแต่ว่าพรของพ่อแม่สำคัญ ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่แล้วชีวิตจะดี**
เราต้องบอกก่อนนะคะว่าเราก็เป็นคนตรงๆและแรงอยู่ ซึ่งรู้ค่ะว่ามีฐานะในนามว่าแม่แฟน แต่ในเมื่อเราไม่เห็นด้วย เราก็บอกแฟนค่ะ ว่าเราไม่โอเคกับการพูดอะไรแบบนี้ มันหลายครั้งจนเราหมดความเคารพ แทบอยากให้ตัดขาดค่ะ แต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ แฟนบอกเราแต่ว่าอย่าไปสนใจ คือก็ไม่อยากสนใจนะคะ แต่มันรำคาญจนไม่อยากจะทน
ขอคำปรึกษาทีค่ะ ว่าแบบนี้ควรทำยังไง หรือเราต้องปรับปรุงตรงไหนบอกได้นะคะ เพราะรู้ตัวเองดีว่าก็ไม่ใช่คนดี จะว่าเห็นแก่ตัวก็เห็นแก่ตัวนะคะ เราคำนึงถึงความเป็นอยู่รอดเรากับแฟนมาก่อนค่ะ