ผมมั่นใจแล้วว่าจะจริงจังกับความรู้สึก ผมไม่เคยคิดจะเผื่อใจให้ใครแล้ว ผมรักเขามากกว่าเพื่อน ผมรอวันที่เขาจะเห็นผมแบบที่ผมเห็นบ้าง เราเป็นเพื่อนกันมา10ปีแล้ว ผมชอบเขาตั้งแน่รู้จักกันครั้งแรกแล้ว ตลอดระยะเวลา10ปี ผมก็เคยมีแฟนมาบ้าง แต่ผมยังแคร์เพื่อนคนนี้มากกว่า ผมยอมผิดนัดแฟนเผื่อที่จะไปเดินเล่น กินข้าวกับเพื่อน จนผมบอกเลิกแฟนเพราะมั่นใจในความรู้สึกตัวเองแล้ว ตอนนี้โสดมา2ปี แต่เพื่อนผมยังมีแฟน ผมไม่ได้แช่งให้เขาเลิกกัน แต่ผมจะรอเขารอวันที่เขาจะมีใจให้
ผมรู้สึกดีกับเพื่อนสนิทจนไม่กล้าที่จะบอกกลัวจะเสียเขาไป ผมควรทำใจอยู่แบบเพื่อนดีแล้วใช่ไหมครับ?