คือไม่ใช่ว่าขี้เกียจนะค้ะ เเต่มี2 เหตุผลหลักค่ะ 1ด้วยความที่นั่งรถประจำจึงต้องตื่นตี5.30ทุกวัน ซึ่งมันเป็นอะไรที่น่าเบื่อมากหลายคนอาจบอกว่าก้ไปหลับต่อในรถสิ เเต่พอเอาเข้าจริงบรรยากาศในรถมันไม่มีความน่านอนเลยสักนิดน่าเบื่อมากๆๆๆๆๆๆๆ2เหตุการณ์นี้พึ่งเกิดขึ้นในวันปิดเทอมวันที่1คือเรื่องเพื่อนค่ะ การโดนเพื่อนเมินเป็นอะไรที่เจ็บอยู่เเล้วเเต่การโดนหักหลังเจ็บยิ่งกว่าค่ะ ในวันปิดเทอมวันแรกเพื่อนเเชทมาบอกว่า ออกจากกลุ่มกูไปเถอะ เเล้วมันก็บอกว่า กลังจากนี้กับกลุ่มกูขาดกัน ตอนนั้นเหมือนคนบ้าเลยค่ะร้องไห้เพราะรักเพื่อนมากจริงจังกับคำว่าเพื่อนมาก พิมขอโทษไปทั้งที่ตัวเองทำผิดโดยการบ่น การบ่นเพียงครั้งเดียวทำให้คำว่าเพื่อนต้องขาดกันเลยเหรอค้ะ เพียงเพราะไม่อยากเป็นทาสเพียงแค่อยากเป็นเเค่เพื่อนต้องทำร้ายจิตใจกันขนาดนี้เชียวหรือ หลังจากโดนพิมใส่มาอย่างงั้น ก็ร่อนไปขอคนนู้นคนนี้เข้ากลุ่มด้วยเเต่ก็ไม่มีใครต้องการ มันเจ็บมากเลยค่ะ อยากตายเลยล่ะค่ะ พอปรึกษาพ่อ พ่อก็บอกว่าส่งไปเรียนไม่ได้ส่งไปมีเพื่อน นี่ขนาดเเค่เรียนยังมีปัญหาเลย ชีวิตจะทำอะไรได้ เป็นภาระ

พ่อพูดเราก็ร้องไห้ ขนาดเราร้องไห้พ่อก็ยังซํ้าเติม ตอนนั้นอยากตะโกนบอกพ่อว่าหนูไม่ผิดทำไมไม่พูดด้วยเหตุผลกับหนู จะใส่อารมณ์ทำไม หนูพยายามเเค่ไหนพ่อรู้บ้างมั้ย หนูเหนื่อยเเค่ไหนพ่อรู้รึเปล่าหนูพยายามตั้งใจเรียนเพื่อเอาเกรดมาโชว์ให้พ่อเห็นว่าหนูตั้งใจเรียนมากนะ เเต่พอเอาเกรด3.05ที่ได้มาด้วยความยากลำบาก(ร.ร ของเราให้เกรดยากมากค่ะ)พ่อก็จะบอกว่า อืม รู้เเล้ว หนูตั้งใจเรียนมากๆเพื่ออยากได้ยินคำว่า จริงเหรอ ลูกพ่อเก่งจัง ไม่ต้องให้โทรศัพท์ หรือพาไปเลี้ยงอาหาร หรือเอาหนูไปพูดอวดก็ได้ เเค่ขอให้พ่อสนใจมันสักหน่อยหนูก็ดีใจมากเเล้ว พ่อก็ด่า เพื่อนก็ทิ้ง ล่าสุดเพื่อนที่ไล่หนูออกจากกลุ่มเขาเอาหนูเข้ากลุ่ม(คนละคนกับที่พูดว่า กับกลุ่มกูขาดกัน)หนูเลยอยากถามชาวพันทิปว่าควรกลับไปกลุ่มนี้ดีมั้ย เเล้วก็ขอคำเเนะนำอะไรก็ได้ที่ทำให้อยากไปร.ร ขอบคุณมากค่ะ🙏🙏🙏
ไม่อยากไปโรงเรียนทำไงดีค้ะ ช่วยด้วยค่ะอยากตาย