เรามีแฟนคบมา 9 ปี ตลอดเวลาที่ผ่านมามันก็มีเรื่องที่ทำให้เราเสียใจ เสียใจขั้นสุด คิดว่า ผช หลายๆ คงเคยทำพลาดทำเรื่องที่ให้แฟนเสียใจกันบ้าง แฟนเราก็เช่นกัน เค้าเป็นคนอารมณ์ร้าย ปากนี้ยิ่งน้ายดวลาโมโห ไม่พอใจทีก้อสาดอารมณ์ใส่ แรกๆเราก็ทนนะ พอนานๆเข้าเราก็ตอบโต้ แต่ไม่ได้สาดอารมณ์ใส่เค้านะ ลืมบอกแฟนเราติดเกมส์มาก เล่นตลอดเว มือถือไม่ว่างอ่ะ ว่างเฉพาะเวลาทำงาน เวบาเล่นเกมส์นี้ถ้าโทรไปมีโดนด่าอ่ะ เราโดนประจำ ชวนคุยก็ไม่ได้ ล่าสุดเราไม่อยากให้เค้าเล่นแต่เกมส์เลยบอกเค้าว่าลองไปใช้เวลากับเพื่อนๆ บ้างไหม ไม่ออกกำลัง ไม่วิ่ง หรือไปสังสรรค์กับเพื่อบ้างไม่ต้องห่วงเรา เราก็ทำนะ ออกไปวิ่ง ไม่ออกกำลังกาย แต่พฤติกรรมเค้าเปลี่ยนไป เค้าบึ้งตึงใช่เรา กลับดึกไม่โทรบอก ไลน์ไปก็ไม่อาจ เเรกๆ เราก็คิดว่าสงสายงานยุ่ง พอเป็นแบบนั้นหลายวันเราเลยถามเค้าไปว่าเป็นอะไร เท่านั้นแหละ สาดอารมณ์อีกแล้ว เล่นใหญ่มาเลยว่าเราจะมาสนใจเค้าทำตอนนี้ ใันสายไปแล้ว ที่ผ่านมาเค้าว่าเราสนใจแต่หมา เป้นห่วงเเต่หมา ซึ่งหมาก็เป็นตัวเค้าเองนะที่อยากได้ เลยบอกเค้าไปที่ต้องดูหมาเพราะช่วงนี้มันไม่สบาย ต้องหาข้าวหาน้ำให้มันก็เรื่องปกติ เราเลยที่ตัวเองเล่นเเต่เกมส์ คุยอะไรไม่ค่อยตอบ พูดอะไรก้อไม่สนใจ เป็นแบบนี้มาตลอด ทะเลาะเรื่องนี้ก็หลายครั้ง เราก็ร้องไห้ แต่สิ่งที่เราได้ยินต่อจากนั้นสิ เจ็บ เค้าว่าเราไม่ใช่สเปคเค้าเลย สเปคเค้าต้องเป็นคนเฟรนด์ลี่และอเลิท ซึ่งมันไม่มีอะไรเลยในตัวเรา เค้าคนอย่างเราไม่มีทางเข้าใจหรอกเพราะเราไม่มีสเปค ( อยากบอกทุกคนมีสเปคหมดแต่พูดไม่ออก) เลยถามกลับเเล้วทนคบเรามาทำไมตั้ง 9 ปี คือเราเจอคำพูดนี้มาหลายครั้งเเรกพอเค้าใจเย็นเราก็คุยกันว่าพูดแบบนี้ได้ไงคนฟังเสียใจนะ เค้าก็ว่าเค้าพูดความจริง เค้าเป็นคนตรงๆ เราก็ร้องไห้หนักสิ เค้าพูดเสร็จก็เดินไปเข้าห้องน้ำ ฮัมเพลง ดูชิล เรารู้สึกแบบเฮ้ย!นี้อะไรไม่แคร์ตรูเลย เราเลยขับรถออกไปนั่งร้องไห้ข้างนอกคืออยู่ก็เหมือนคนไร้ตัวตนในเวลานั้นน ในขนาดที่เราเสียใจเรากลับมาเค้าไม่ได้อยู่ห้องเราก็คิดคงออกไปข้างนอก พอเย็นเราสงบจิตสงบใจตัวเองได้เราก็โทรหาเค้า สรุปโทรไม่ได้ บล็อกทุกช่องทาง เลยให้น้องโทรให้เค้าบอกน้องเราว่าเราทำตัวเราเอง ไม่อยากเจอ ไม่คุยอะไรแล้ว น้องเลยบอกก็คุยกันจะเอาไง สรุปกลายเป็นมาด่าน้องเรา ด่าเราหน้าเงินจะเลิกทีไรคุยแต่เรื่องเงินซึ่งเป็นเงินที่เค้าใช้บัตรเครดิตเราไปรูดซื้อของ ซึ่งมันต้องจ่ายทุกเดือน บอกให้ทุกเดือนยังไม่พอหรอ เค้าพูดเหมือนเราไปเกาะเค้าทั้งที่เราอยู่ด้วยเค้าออกค่าห้องเราออกค่าข้าวเย็น ค่าอาหารเวลาไปกินบุพเฟ่ต์ นำ้เมันรถเวลาไปไหน ค่าของใช้ทุกอย่างรวมทั้งค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับหมา เรานั่งคิดไปคิดมาเราว่ามันถึงทางตันแล้วล่ะมั้ง เค้าาไม่เคยเปลี่ยนแปลงตัวเอง ถึงแม้เค้าจะสัญญาณมาหลายต่อหลายครั้ง จนเค้ากลับมาเราจึงได้ถามทำไมถึงว่าเราแบบนั้น ทำไมถึงพูดอะไรไม่คิดใจเราเลย เค้าว่าพูดให้เราคิดไง ว่าเค้าทนอยู่เพราะอะไร เลยถามสวนไปแล้วมันเพราะอะไรล่ะ ตอบเราก็เพราะรักไง เราเลยว่าคนรักกันเค้าไม่พูดทำร้ายจิตใจกันหรอก เรายังไม่เคยเลย เค้าว่แล้วที่บ่นเค้าทุกวันละ เราก็เรื่องที่เค้าทำจริงๆนะ สรุปตลอดเวลาเราผิด กลายเป็นเราที่ผิดมาตลอดเลย ผิดที่ให้โอกาส ผิดที่คืดว่าเราพยายามทำตัวเงียบๆ จนกลายเป็นเราไม่สนใจ เราเลยตัดสินใจินให้เค้าไปอยู่คนเดียวแบบที่เค้าต้องการ แต่ระหว่างที่เค้ารอห้องใหม่เค้าต้องอยู่กับเราก่อน มันทำให้เราเห็นว่าเค้าดูไม่เป็นไรเลย เค้าออกไปหาเพื่อนดูมีความสุขในขนาดที่เราเศร้าเสียใภาพเค้ายังติดตาเราในทุกที่ เราร้องไห้แบบอยู่ดีๆมันก็ไหลมาเอง ข้าวปลายังกินไม่ลง เค้าไม่ได้รักและแคร์เราเลยจริงๆใช่ไหม เราควรทำยังไงต่อดี เค้าจะเสียใจเหมือนเราไหม หรือเค้าจะมีคนอื่นอยู่แล้ว
คนรักกันจำเป็นต้องพลังปากว่ากันให้เสียความรู้สึกเหรอ?กรือเค้าต้องพูดให้เราคิดไง