สงสัยว่าตัวเองเป็น โรคไพโบร่า โรคเครียด หรือโรคซึมเศร้า

ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี งั้นเล่าต่อจากกระทู้ที่แล้วนะ พอเราเลิกกับแฟนเก่า ก็คบกับแฟนใหม่ ซึ่งแฟนใหม่ก็ดีนะเพราะเขารับได้ที่เราเคยมีลูก แค่เขาเป็นคนที่ขี้หึง แล้วชอบคิดมากบางครั้งบางคำถามเราไม่อยากตอบเพราะมันไร้สาระแค่เรื่องเล็กๆ แต่เขาเป็นคนชอบถามจี้ จุกจิกจะเอาคำตอบให้ได้ แล้วเรารำคาญอยากจะกดวาง อยากเดินหนี แต่ก็กลัวเขาโกรธอีก มันทำให้อึดอัดมาก บางครั้งอยู่ดีๆ ก็เครียด เหมือนมันอัดอั้นในใจ อยากระบายก็ระบายไม่ได้ ระบายกับพ่อแม่ครอบครัวก็กลัวเขาจะเครียดไปกับเรา จะระบายกับแฟนก็กลัวไม่เข้าใจจนบางครั้งรู้สึกท้อ รู้สึกเหนื่อยมาก เลยคิดว่าเรื่องทุกอย่างมันเป็นเพราะ ถ้าไม่มีเราอะไรๆก็คงจะดีขึ้น เคยคิดฆ่าตัวตาย แบบสมมุติเวลาอยู่บ้านจะชอบมองไปที่หลังคาหน้าบ้าน(เพราะทำปิดไว้เหมือนโกดังสูงเกือบ 10 เมตร)แล้วคิดว่าถ้าเราโดดลงมาจะตายมั้ย หรือแค่พิการ บางครั้งขับรถอยู่ดีๆชอบคิดว่า ถ้าเราหักเลี้ยวไปอีกนิดจะตกสะพาน จะตกถนน ชนนู่นนี่มั้ย จากแต่ก่อนเราเป็นคนร่าเริงคนหนึ่งนะ แต่เดี๋ยวนี้พูดน้อย ใครพูดอะไรหน่อยจะรู้สึกโกรธง่ายมาก เหมือนมีไฟอยู่ในอกตลอด ไม่เคยสังเกตตัวเองเลยว่าเปลี่ยนไปจนกระทั่งวันหนึ่งเราเล่น facebook อยู่แล้วไปเจอบทความประมาณว่าลองสังเกตตัวเองดูว่าเป็นโรคซึมเศร้ามั้ย เพราะคนส่วนใหญ่จะเป็นแต่ไม่รู้ตัวมันมีประมาณ 9 ข้อ แล้วเราตรงกับบทความเกือบทุกข้อเลย ผลออกมาว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง แต่เราไม่เชื่อหลังจากนั้น 2-3 วันเราค้นข้อมูลหาในอินเตอร์เน็ตเลยแบบทดสอบเกี่ยวกับโรคซึมเศร้าเราหามาทำทุกแบบเลย ผลออกมาเหมือนเดิม พอรู้กลับทำให้เครียดกว่าเดิม หลังจากนั้นไม่นานเลยปรึกษาเพื่อน เพื่อนบอกไม่น่าใช่ น่าจะเป็นไพโบร่ามากกว่า พอถามแฟน แฟนก็บอกเราเครียดมากไปเอง จนตอนนี้เราก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกันแน่ แต่ก็ไม่กล้าไปหาหมอ เพราะตอนนี้มันมีแต่คำว่ากลัวไปหมด รู้สึกตัวเองอยู่ที่ไหนก็ผิดที่ผิดทางไปหมด เพราะในหัวมันมีแต่คำว่า ทุกอย่างเป็นเพราะเรา เราคือคนผิด ทั้งเรื่องลูก เรื่องครอบครัว เรื่องงาน บางครั้งกลางวันอยู่กับเพื่อนก็ยังดีๆ พอกลับบ้านมาจู่ๆรู้สึก หดหู่ อยากร้องไห้ ไม่อยากทำอะไร อยากอยู่คนเดียว เราอยากรู้ว่าจริงๆแล้วเราเป็นอะไรกันแน่?