ผมต้องยืนใจจุดไหน

ผมขอแทนตัวเองด้วย ป ละกัน  อยู่มาวันหนึ่งผมได้เจอผู้หญิงคนหนึ่ง ทางเฟชบุค และคุยกันมาต้องแต่กลางเดือนกลางเดือนธันวาคม คุยกันทางเฟชบุค หรือจะเป็นการคอลหรือจะเป็นการโทรเบอร์ เขาบอกผมว่าต้องการคนจริงใจที่ไม่หรอกกัน เขาถามผมว่าผมชัดเจนขนาดไหนผมเลยเลือกที่จะเอารูปเขาขึ้นโปรไฟร์เฟชกับไลน์ ผมมีเฟชเดียวไลน์เดียวเพื่อที่จะแสดงความชัดเจนให้ดับเขาเวลาผ่านมาถึงเดือนกุมพาพัน เป็นวันที่เรานัดเจากัน เป็นวันที่14กุมพาพันซึ่งเป็นวันเกิดของเขาครั้งแรกที่ได้เจอเขา และที่ผ่านมาผมเลือกผู้หญิงคนนี้เป็นคนสุดท้ายของชีวิตและจริงๆๆเราเป็นคนหน้ารัก ในมุมมองของผม หลังจากวันที่14กุมพาพัน เขาก็ได้นัดเจอกันอีก และผมก็มีอะำรกับเขาแต่ตอนนั้นใจในผมในสายตาผมที่มองเขาเหมือนเขาปิดบังอะไรผมอยู่ มันทำให้ผมอยากรู้จักผู้หญิงคนนี้มากขึ้นเวลาผ่านมาสักพัก ผมได้เห็นไลน์เขาด้วยหางตาผม มันยิ่งทำให้คนอย่างผมอยากรู้มากขึ้น ผมจริงตัดสินใจขับรถจากกรุงเทพไปแอบดูด้วยยะระทาง ไปกลับก็ประมาณ200-300โลได้ ใช้เวลาเลิกงาน ตอนเย็นขับรถไปกลับแต่มันก็คุ้มค่าที่ได้เห็นที่ได้รู้ ผมรู้ความจริงมาตลอด แต่ผมเลือกที่จะเก็บไว้ มีอยู่วันหนึ่งมีเฟชๆหนึ่งเข้ามาขอผมเป็นเพื่อนเป็นเฟชผู้หญิง ซึ่งอ่างชื่อว่าเป็นเพื่อนของเขา ผมก็รับฟัง แต่มันมีบางประโยค์ที่เหมือนกันแฟนของผมพิมบอกผม ตั้งแต่เฟชนี้เข้ามาผมกับแฟนผมทะเลาะกันทุกวันมันเหมือนเชื่อกที่มันตึงพร้อมที่จะขาดตลอดเวลาจนผมรู้ความจริงว่าเฟชยั้นเขาเป็นคนสมัคมันขึ้นมาเพื่อที่จะรองใจผม ซึ่งผมรู้มาสักพักแล็วละเรื่องเฟช เขาพยายามให้ผมพูดคำว่าเลิก กับเขาแต่ผมข่มใจตัวเองไม่พูดมันออกมา และผมก็ขับรถไปที่ชลบุรี ยิบมือถือเขาเข้าเฟชที่เขาสับและเอาเฟชนั่นทักมาหาผม เขาก็ยอมรับว่าอยากรู้จักผมให้มากกว่านี้  แต่เรื่องยังไม่จบ ในไลน์เขาที่ผมเคยเห็นมันยังอยู่ในหัวสมองผม ทั้งๆที่รู้ว่าเขามีเจ้าของแล็วแต่ บอกกับผมว่าเลิกกันแฟนเก่า เขาตบ เขามีเมียน้อยผมก็รับฟัง แตสิ่งที่ผมอยากจะได้ยินคือความจริงจากปากเขาแต่เขาไม่ยอมพูดมันออกมา มีอยู่วันหนึ่งผมโดนจับติดคุก เมาแล็วขับเป็นเวลา1คืน เพื่อรอประกันตัวแต่ผู้ หญิงคนนั้น กับไม่ทิ้งผมอดทนรอเพื่อที่จะประกันตัวผม เขาขับรถไม่เป็น ไม่เคยประกันตัวใคร ยืนรอผมหน้าห้องขังจนเช้า อดหลับอดนอน9ช.ม จนผมได้ ประกันตัวออกมา ในวันนั้นและที่ทำให้ผมทนเก็บความจริงไว้ไม่ไหว ผมแย่งมือถือเขามา เพื่อที่จะได้รู้ความจริงทั้งผม สุดท้ายมันก็เป็นจริงอย่างที่ผมคิด  และความจริงคือเขายังไม่ได้หย่ากับแฟนเก่าเขาคือผม ทำอะไรไม่ถูกเลยตอนนั้น ผมมึน ไปหมดรู้จะทำตัวแบบไหน  พีสาวเขาบอกว่ารับได้ก็ได้ ไม่ว่ารัก  เขาบอกทำเพื่อ ลูก ผมพูดว่าผมรับได้ จะรอเขา
ผมได้รักเขาและสงสารผู้หญิงคนนี้มากๆ เขาบอกขอเวลาหน่อย ผมก็ให้ ให้อภัยในทุกๆสิ่ง ไม่เคยโกธเขาเลย  และวันต่อมาเขาได้ไปบอกกับแฟนเก่าเขา
เกียวกับผมทุกอย่าง และก็เรื่องที่มีอะไรกัน  ณตอนนี้ในใจผมมันข่มขื่นมากๆๆไม่อยากจะปล่อยมือเขา ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม ผมก็เป็นคนเจ้าชู้แต่ไม่รู้ทำไมมาเจอผู้หญิงคนนี้มันทำให้ผมหยุดทุกอย่าง ทำให้ผมใจสั่นได้ตลอดเวลา  ผมไม่เคยรักใครเท่านี้มาก่อนเป็นเพียงเวลาสั้นๆ  ผมควรยืนอยู่จุดไหนคับ ปล.