แฟนเราบอกว่ารู้สึกไม่เหมือนเดิม รักเราน้อยลง

สวัสดีค่ะคือเรามีเรื่องอยากจะปรึกษาเพื่อนๆ เริ่มเลยนะคะ คือเรากับแฟนคบกันมาได้ 6 ปีกว่าแล้วค่ะ ตลอดที่คบกันมีความสุขมากค่ะไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนก็คอยให้กำลังใจกันดูแลเอาใจใส่ ไม่เคยมีเรื่องมือที่สามไม่เคยนอกใจ แฟนเราเป็นผู้ชายที่ไม่โรแมนติกเท่าไหร่ค่ะ แต่เป็นผู้ชายอบอุ่นอยู่ด้วยแล้วสบายใจ มีอะไรก็จะเล่าให้กันฟังทุกเรื่อง เราคบกันตอนวันวาเลนไทน์ค่ะตอนนั้นอยู่ม.2 ก่อนคบกูเป็นแค่เพื่อนกันค่ะคุยโทรศัพท์กันประมาน8เดือน แล้วเขาก็มาขอเราคบตอนนั้นเราชอบกันทั้งคู่ค่ะเราเลยตกลงคบกันจนมาถึงตอนนี้ ตลอดเวลาที่คบกันมีทะเลาะกันบ้างเรื่องน้อยใจอะไรแบบนี้อะค่ะแต่เวลาเราโกรธเขาก็ง้อเราจนหายนะคะบ้างทีเราก็หายเองค่ะ ไม่เคยปล่อยให้โกรธนานจนค้างคาใจ เราเป็นคนขี้ประชดค่ะเวลาเขาง้อก็จะเล่นตัวประชดว่าไม่ต้องโทมาไม่อยากคุยแต่เขาก็จะโทจนเรารับสายแล้วก็เครียกันค่ะ อยากจะเราว่าเรากับแฟนไปเรียนรร.เดียวกันที่จ.แห่งนึ่งมันเป็นหอพักแยกชายหญิงอ่ะค่ะ เวลาจะเจอก็โทให้ลงมาหาไปกินข้าวด้วยกันเรียนด้วยกัน จนเรียนจบก็ได้มาเรียนมหาลัยด้วยกัน ตอนปี1ทำตามปกติที่เคยคบกันนั่นแหละปี1ก็ยังอยู่หอใน แล้วปี2ก็ได้ออกมาอยู่หอนอก เขาขอให้เรามาอยู่หอกับเขาค่ะตอนแรกเราไม่ยอมเพร่ะเกรงใจอแม่สุดท้ายเราก็ยอมค่ะอยู่ด้วยกันจนจบปี2ค่ะ ตอนนี้ปิดเทอมช่วงสงกรานต์เรากลับบ้านเขาทำงานค่ะก็เลยห่างกันแต่เรากลับบ้านแปปเดียวนะคะเพราะว่าจะกลับมาหางานทำเหมือนกัน แล้วเราก็ได้ทะเลาะกันตอนสงกรานต์ค่ะ คือเรารู้สึกว่าช่วงนี้เขาไม่ค่อยสนใจไม่ค่อยมีเวลาให้ เราเข้าใจว่าเขาทำงาน แต่พอทำงานเสร้จเขาก็ไปเที่ยวสงกรานต์กับเพื่อนต่อค่ะกลับมาเที่ยงคืนตี1ทุกวันช่วงสงกรานต์ แล้วเราก็งอนเขาในวันที่15 เพราะวันนั้นเขาไปร้านเหล้ากับเพื่อนแล้วเมามาไม่ไหวที่จะคุยด้วยค่ะแล้วเขาก็หลับไป แล้วเราก็งอนเขาคิดไปหลายเรื่องว่าทำไมเขาถึงไม่ค่อยสนใจเราเลย อยากจะเล่าว่าก่อนหน้านี้เดือนก่อนเราทะเลาะกับเขาเรื่องที่เขาไปแซวผู้หญิงค่ะเราโกรธมากจนเผลอใช้อารมณ์ไปทั้งตีเขาและทำร้ายข้าวของ แทนที่เขาจะง้อเราเขากลับไล่เราออกไปอยู่ที่อื่นค่ะ เราไม่ยอมไปเขาเลยไปนอนห้องเพื่อน เราก็เลยร้องไห้โทหาเขาถึงเช้าเขายอมรับโทสับเราตอนเช้าค่ะ และเขาก็กลับมากอดเราแล้วก็ดีกันเหมือนเดิม ยอมรับค่ะว่าระแวงมากขึ้นเพราะแต่ก่อนเขาไม่ค่อยเที่ยวไม่ค่อยติดเพื่ื่นแต่ตอนนี้เขาก็มีเที่ยวบ้างเที่ยวบ่อยขึ้นเขาเป็นคนหน้าตาดีค่ะมีเพื่อนผู้หญิงเยอะ แล้วเดือนก่อนนั้นเราดีกันแล้วค่ะ แต่ตอนนี้ทะเลาะกันเรื่องที่เขาไม่ค่อยสนใจ พอทะเลาะกันเรางี่เง่ามากขึ้นเขาทนไม่ไหวค่ะ เขาของห่างกับเรา เขาให้เราไม่อยู่ที่อื่นก่อนเราไม่ยอมค่ะเพราะคิดว่าถ้าห่างกันต้องเลิกกันแน่ๆเราเลยถามเหตุผลที่เขาขอห่าง เขาบอกว่าเขารู้สึกสับสน ทำตัวไม่ถูกไม่รุ้ต้องทำยังไง เราเลยร้องไห้แล้วเขาก็ไม่สนใจนะคะแล้วเราก็ปรึกษากับเพื่อน เพื่อนบอกว่ายอมมันไปก่อนมันขอห่างก็ยอมไปก่อนมันอาจจะดีขึ้นก็ได้นะ เขาบอกว่าเขาแค่อยากให้ทั้งสองเรากลับไปคิดทวบทวนดูแค่นั้นแค่ห่างไม่ใช่เลิก แล้วเราก็คิดได้ค่ะเราเลยร้องไห้แล้วยอมเก็บเสื้อผ้าจะไปอยู่ที่อื่นก่อน เขาก็ถามนะคะว่าจะไปอยู่ใครเราเลยบอกว่าจะไปหาที่อยู่เองอยู่กับเพื่ก็ได้ เราก็บอกเขาว่าเราจะยอมให้เวลาเขาได้คิดว่าตอนอยู่กับเรามันดีรึป่าวเขาดึงเราเข้ามากอดแล้วบอกว่าเดี๋ยวค่อยไปได้มั้ยเพราะตอนนั้นเพื่อนเราออกไปทำงานกันหมดเขาบอกว่าเขายังเป็นห่วงเราอยู่เราเลยยอมอยู่ก่อน พอตอนเย็นเราก็ร้องไห้ขอกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ยเพราะเราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา เขาบอกว่าเขาตัดสินใจไปแล้วเขาเลยบอกว่างั้นให้เราอยู่นี้ไปก่อนแต่ก็ห่างกันเหมือนเดิมเราก็ยอมอยู่ ตลอดที่อยู่ด้วยกันเขาก็ไม่พูดไม่คุยกับเราแต่ทำตัวปกติที่เขาเคยทำทุกวันดูยูทูปเล่นเกม เราก็คุยกับเขาก็ถามคำตอบคำพอวันต่อมา  ในช่วงบรรยายกาศที่เงียบเราก็เครียกับเขาอย่างจริงจังอีกครั้ง เขาเลยพูดออกมาว่าเขารู้สึกไม่เหมือนเดิมรู้สึกว่ารักเราน้อยลง แต่ก็ยังรักอยู่ เขาบอกว่าไม่อยากรักเราเพราะสงสารเรา เขาบอกว่าเขาไม่อยากเห้นเราเสียใจอีก เขาไม่ได้โทดเราแต่เขารู้ตัวเองดีว่าเขาไม่เหมือนเดิม เราเลยถามว่าจะเลิกมั้ยเขาก็บอกว่าขอคิดดูก่อน เราเลยถามว่าคิดอะไร เขาก็บอกว่าคิดว่าตอนมีเราเป็นยังไงอยู่คนเดียวดีมั้ย เราเชล เดินออกจากห้องไปเพราะจะไปร้องไห้กับเพื่อน ก่อนเดินออกจากห้องเขาก็ถามว่าไปไหน เราก็บอกว่าไปหาเพื่อน แล้วเร่ก็ได้คุยกับเพื่อน เพื่อนเราแต่ละคนก็สงสัยเราว่ารักมากันมากนะทำไมถึงได้เป็นแบบนี้เราก็ไม่รู้จะตอยังไง เพื่อนก็บอกว่าถ้ายังรักมันก็ทนๆไปก่อน เพื่อนก็ปลอบเรา สักพักแฟนเราก็โทมาหาเพื่อนเราว่าเราได้ไปหามั้ย แล้วเราก็เลยกลับห้องหยุดร้องไห้ แล้วพอเข้าห้องมาแฟนก็ถามว่าไปไหนมา เพราะเขากลัวเราขี่รถออกไปข้างนอกแล้วอันตราย เราเลยถามเขาว่าทำไมคิดถึงหรอเขาบอกว่าไม่ก็เห็นไปนาน เราตั้งสติสักพักเรา เลยคิดว่าจะพยามทำทุกอย่างให้เขากลับมาให้ได้เพราะเรารักเขามาก เราชวนเขามีอะไรด้วย เขาก็ไม่ยอม เขาบอกว่าทำไปมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นขึ้นตัดสินใจดีแล้วยังไงก็ไม่มีทางเหมือนเดิมมันไม่มีประโยชน์หรอก เราเลยบอกว่าไม่เป็นไรเราแค่อยากทำตามความรู้สึกตัวเองแล้วเขาก็ยอมทำกับเรา เขาก็ถามเราว่ารู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นจะทำทำไมเราก็ตอไม่อยากทำ เสร็จแล้วก็นอน พอตอนเช้าเขาก็บอกว่าอยากมีอะไรด้วยอีกเราก็ยอม เขาก็บอกว่าแต่ความรู้สึกเขาก็เหมือนเดิมนะเหมือนคุยกันไว้ว่าห่างกันสักพักเราก็ยอม จากนั้นเขาก็เหมือนเดิมเฉยชาเย็นชาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ก็ยอมพูดด้วยกว่าแต่ก่อนนิดนึ่ง เร่ก็พยายามทำทุกอย่างปกติชวนคุยทำกับข้าวซักผ้าล้างจานกวาดห้องปกติเขาก็เฉย เขาไม่สบายเราก็ดูแล แล้วสักพักเขาก็ขอเรามีอะไรด้วยอีก ตั้งแต่ทะเลาะมีอะไรกันไปแล้วสามครั้ง ตอนนอนหลับเขาก็มีแบบมากอดเราบ้างไม่รู้เพราความเคยชินหรือตั้งใจ แล้วเขาก็คุยกับเรามากขึ้นอยู่นะคะแต่ก็ใจแข็งเหมือนเดิม เงียบเหมือนเดิม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นตอนนี้ก็อยู่กันแบบนี้ค่ะเขาก็ใจแข็ง เราก็ให้เวลาเขาคิดค่ะแต่ยังไม่เลิกกันนะคะ

อยากถามความเห็นเพื่อนๆว่า
เรายังมีโอกาสอยู่มั้ย?
ถ้ากลับมาคบกันจะเหมือนเดิมมั้ย
เขาจะรักเราเหมือนเดิมมั้ย
เราควรรอคำตอบอยู่มั้ยหรือว่าเดินออกมาดีกว่า
แล้วถ้าได้เลิกกันแล้วเรายังรอเขาอยู่เขามีโอกาสกลับมามั้ย
ขอโทษด้วยถ้าพิมไม่รุ้เรื่อง