ไม่รู้ว่าพาชีวิตมาถึงจุดไหน

คุณเคยหนีความเจ็บปวดและความทุกข์ภายใจจิตใจกันบางมั้ย? ผมเคยคิดน่ะว่าผมสามารถหนีมันได้.... การที่ผมเลือกมาเริ่มชีวิตใหม่ที่นี้เพื่อหนีบางอย่างที่ทำให้เจ็บปวดแทบขาดใจนั้น มันทำให้ผมได้รู้คำตอบว่า ผมไม่สามารถจะหนีมันได้เลย....ผมมาอยู่ที่นี้ผมคิดว่าผมจะได้เจอความสุขแต่ไม่เลย ผมกลับยิ่งทุกใจและหดหู่มากขึ้น ผมไม่สามารถเริ่มใหม่กับใครได้เลยสักคน...ผมเคยลองเปิดใจลองในหลายๆสิ่งที่ทำให้มีความสุขแต่มันก็กลับทำให้คิดถึงและทรมานใจมากขึ้นไปอีก......ที่ผมยังไม่มีใครไม่ใช่ผมรอเธอกลับมา แต่ผมยังมองไม่เห็นความสุขมากกว่า.....
ความสุขที่ผ่านของผมคือเธอ...ผมมีความสุขน่ะที่ได้อยู่กับเธอ เธอทำให้ผมอยากทำให้ทุกๆวันมันดีขึ้น ช่วงเวลาสั้นๆแค่8เดือน ผมสุขใจอย่างบอกไม่ถูกเลยครับ ผมนอนหลับกินข้าวอร่อย จนมีความคิดอยากดูแลอยากใช้ชีวิตทั้งหมดในชาตินี้กับเด็กคนนี้ เธอห่างผมแค่4ปีครับ เธอเป็นคนสวยคนหนึ่งเลยล่ะในสายตาผม ตอนที่ยังคบกับเธอผมพูดในใจแทบทุกวันเลยว่า ผมแมร่งโคตรโชคดีเลยว่ะที่มีแฟนสวย มันเหมือนฝันเพียงแค่ข้ามคืน แต่ก็นั้นแหละครับเมื่อคุณฝันคุณก็ต้องตื่น เมื่อมีความสุขมันก็มีความทุกข์เข้ามา ผมไม่รู้ว่าเป็นกรรมแต่ปางไหน..ที่ทำให้มีแต่ความผิดหวังในเรื่องรักๆ ผมคบกับใครได้ไม่นานเลยครับพอนานๆไปเป็นปีก็มีอันเลิกลา บางทีผมก็โทษตัวเองน่ะที่เป็นแบบ ความรักของผมก็เหมือนกับลมบางๆเมื่อมีเข้ามามันก็มีผ่านไป ไม่เคยหยุดอยู่ที่ผมสักที... เห้อ..พอนึกถึงตอนที่เลิกกับเธอผมก็คิดเจ็บใจตัวเองน่ะว่าทำไมถึงปล่อยเธอไปทั้งๆที่ก็ยังรักมาก แต่ก็นั่นล้ะ ชีวิตคนดีตอนที่จะบอกเลิกกันเธอได้เอ่ยประโยคหนึ่งออกมาซึ่งประโยคนั่นล้ะครับที่ทำให้ผมไม่อยากเห็นแก่ตัวและยอมปล่อยเธอไป.....ประโยคที่เธอเอ่ยผมยังจำได้ดีกว่าตารางธาตุซะอีก เธอเอ่ยออกมาประมาณว่า"เธออึดอัดใจตั้งแต่เดือนแรกที่คบกับผมแล้วและเธอทนมาตลอด พร้อมกับยกมือไหว้ขอเลิกกับผมต่อหน้าคนที่งานกฐิน" ผมมันก็คนครับและผมไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวผมเลยยอมหยุดและบอกเลิกเธอในคืนนั้นเลย มันทรมานน้ะ ที่เจออะไรแบบนี้ เหตุการณ์ในวันนั้นมันทำให้ผมและคนอีกมากมายในงานมองว่าผมเป็นคนไม่ดีและเห็นแก่ตัว ผมคิดน่ะผมมันไม่ดีขนาดนั้นเลยหรอว่ะ ทั้งๆที่ผมไม่เคยขัดใจเธอเลยสักครั้ง อยากได้อะไรก็ไปหาให้โดยไม่คิดหวังสิ่งตอบแทนใด๋ๆ แม้แต่มีคนเข้ามาจีบรึคนที่เขาพยายามเข้ามาเปลี่ยนใจผม ผมยังไม่คิดหักหลังเธอเลย เวลาเธอลำบากสิ่งไหนที่ผมพอช่วยเธอได้ผมพร้อมทำด้วยความจริงใจ....ทำถึงขนาดนั่นเขายังไม่ได้ว่าผมไม่ดีเลยครับ     ตั้งแต่คบกันมาผมรับรู้และรู้สึกมาตลอดเลยครับว่าเขายังไม่ลืมแฟนเก่าได้เลยสักครั้ง พอเลิกกับผมได้ไม่นาน เขาก็กลับไปคบกับแฟนเก่าเขา ใจหนึ่งที่รู้ข่าวแรกผมเจ็บใจน่ะที่เขาเป็นคนพูดไม่เป็นคำพูดยิ้มต่อหน้าพูดอย่างทำอย่างก่อนที่ผมจะว่าเธอแบบนั้นอ่ะผมเคยขับรถผ่าฝนปรอยๆไปถามเธอถึงหน้าบ้านเกี่ยวกับแฟนเก่าของเขา เธอก็พูดต่อหน้าผมน่ะว่าไม่กลับไปและไม่มีวันนั้น พอมาวันนี้หนังคนล่ะม้วนเลยครับ ซาบซึ่งจริงๆครับ แต่อีกใจก็ยินดีลึกๆๆๆๆๆย้ำน่ะว่าลึกๆอย่างน้อยๆก็ปล่อยให้เขาได้มีความสุขในแบบที่เขาสุขใจ ถึงแม้ในใจผมจะเจ็บมากและต้องทนอยู่กับความทรมารกินไม่ได้นอนไม่หลับและไร้ซึ่งรอยยิ้มก็ตาม..... เรื่องนี้จบแล้วแต่ไม่HAPPYหรอก ขอบคุณครับที่เสียเวลาเข้ามาอ่านของคนไม่ดีอย่างผม อย่างน้อยๆคุณได้รับรู้แหละว่ายังมีคนแบบนี้อยู่บนโลกใบนี้............................
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่