เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อสองสามเดือนก่อนพี่ที่ทำงานเรานางมีปัญหากับสามีนางถึงขั้นหย่าร้างและนางไม่ใช่คนที่นี้นางมาจากต่างจังหวัดไม่มีญาติพี่น้องอยู่นี้เลยนางมีลูกชายคนนึงซึ่งเเบ่งลูกกันพ่อเอาลูกสาวไปส่วนนางขอลูกชายนางไม่มีบ้านไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลย นางเลยมาขออาศัยบ้านเราซึ่งบ้านเราเป็นตึกแถวสี่ล้อคติดกันสองล้อคเป็นของพี่อีกสองล้อคเป็นของเรา บ้านเราเป็นร้านอาหาร เราเห็นว่านางกำลังลำบากเลยยอมให้มาอยู่ด้วย เพราะดูไปเเล้วนางก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร พออยู่สักพักก็เริ่มมีปัญหาซึ่งปัญหาที่เกิดขึ้นนี้มันเป็นเรื่องที่ไม่น่ามีปัญหาเลยด้วยซ้ำ ลูกชายนางอายุ1-2 ขวบคือที่บ้านเราไม่เคยมีปัญหาเเบบนี้เลยลูกชายนางปวดฉี่ ปวดขี้นางไม่ยอมพาเข้าห้องน้ำแต่กลับให้ฉี่ เเละขี้(ขอใช้คำแบบนี้น่ะค่ะ ถ้าหยาบไปขออภัยด้วยนะคะ) กลางบ้านเราเลย บนบ้านก็เจอ หลังบ้านก็มี แถมกางเกงที่ติดฉี่นางก็ไม่เก็บซัก ต้องเป็นเราเเละคนที่บ้านตามล้างตามเก็บแทบจะทุกวัน เราบอกนางเเล้วว่าต้องสอนลูกเข้าห้องน้ำน่ะเป็นแบบนี้ไม่ได้ แต่นางกลับบอกลูกว่าฉี่ไปเลยลูก เรื่องลูกของนางยังไม่จบทีนี้เรื่องนางบ้างราวตากผ้าที่บ้านปกติเเห้งเเล้วทุกคนเก็บใส่ตู้แต่นางแขวนไว้เป็นเดือนๆคนที่บ้านจะซักผ้าไม่มีที่ตากไม้เเขวนก็ไม่มี เพราะนางไม่เก็บผ้านางเลย แต่ยังไม่จบน่ะค่ะวันนั้นเราเข้าห้องน้ำเป็นคนสุดท้าย นางรีบหรือตั้งใจไม่รู้กางเกงในของนางวางทับที่วางสบู่เราค่ะ คือไม่ว่านางจะทำอะไร ทิ้งอะไรที่บ้านจะเก็บตามตลอด นางไม่เคยเก็บของของนางเเละลูกเลยเราบอกนางหลายครั้งจนคนพูดเหนื่อยมาก น้องเราต้องตามเก็บจานที่กิน มาล้างเเล้วก็บ้างให้ทุกครั้ง เรื่องเยอะมากค่ะเล่ายังไม่จบน่ะค่ะเด้วเรามาเล่าต่อ
ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ