ขอพื้นทีระบายหน่อยได้มั้ยคะ คือแม่เราเค้ามีเพื่อนสนิท เวลามีอะไรคือจะชอบไปเล่าไปแชร์ให้เค้าฟัง ตามประสาคนแก่ เหมือนแชร์เรื่องราวปกติทั่วไปรวมถึงเรื่องของที่บ้านพวกเรา แบบวันนี้เราทำอะไรกินอะไร ไปเที่ยวไหน ฟังดูธรรมดาใช่มั้ย แต่ที่ตลกร้ายคือเพื่อนแม่คนนั้นเค้าเอาไปพูดให้คนอื่นฟังในทางที่ไม่ดี แม่เราดูให้ใจเค้ามาก อวยเค้ามากว่าเค้าดี เรา พ่อ พี่สาวรู้นิสัยบ้านนั้นดีค่ะ เค้าดูถูกเรามาก เอาพวกเราไปนินทาเสียๆหายๆกลางตลาด บอกว่าถ้าบ้านเราไม่มีเค้าพวกเราอยู่ไม่ได้หรอก ว่าพวกเราสองพี่น้องไม่รู้จักบุญคุณมั่งล่ะ พวกเราไม่เคยรับอะไรจากเค้าเลย พวกเราทำมาหากินเลี้ยงกันเองนะคะ บุญคุณอะไรไม่มี ไม่เคยให้อะไรนอกจากของกินที่แม่เราเป็นคนไปทำที่บ้านเค้าแล้วแบ่งมาให้พวกเรา เคยอยากเททิ้งแต่เกรงใจแม่ พวกเราไม่เคยกินค่ะ มีแค่นี้จริงๆ บอกว่าเราอิจฉาลูกนางเพราะเราไม่มีอะไร ไม่มีจริงๆ ทุกวันนี้เรากับพี่สาวขับมอไซค์ไปทำงาน ที่บ้านไม่มีรถ มีแค่มอไซค์เก่าๆสามคัน แต่เรามีความสุขดีค่ะ.. แต่คนไม่มีอะไรแบบพวกเรากลับโดนเบียดเบียน ต่อหน้าแม่เราเค้าทำดี เวลาที่เราพูดอะไรเกี่ยวกะป้าคนนั้น แม่เราจะดุจะว่าเรากลับ เคยพยายามพูดให้ฟังว่าเค้าไม่ได้มองเราดีนะ กลายเป็นว่าเราทะเลาะกะแม่ไปเลยค่ะ แม่จะโกรธเรามาก แต่คือเราพูดดีนะคะ ไม่ได้หยาบหรือแย่อะไร กลายเป็นเราที่ผิด อยากให้แม่ตาสว่างว่าเค้าไม่ได้มองเราดี ลับหลังเค้าว่าร้ายพวกเราสารพัด ทั้งที่นั่นน่ะลูกเพื่อนตัวเอง และเราไม่เคยไปนุ่งดกี่ยวกับเค้าค่ะ เราต่าวคนต่างอยู่ ขอโทษนะคะ แค่อยากระบายเฉยๆค่ะ ไม่ได้มาปรึกษา แค่มันอัดอั้นใจมานาน
ขอพื้นที่บ่นหน่อยค่ะ อึดอัดใจมานาน