สวัสดีค่ะ เราเป็นผู้หญิงที่สมัยเด็กไปอยู่ต่างประเทศไม่ค่อยมีเพื่อนเพราะถูกจับให้คนนิสัยไม่ตรงกันอยู่รวมกัน จึงเกิดการทะเลาะบ่อยและเราไม่เคยได้รับความอบอุ่นความรู้สึกสนุกจากเพื่อนเลย มาวันนี้เราได้เข้ามหาลัยสมัยเทอมแรกเราสนิทกับเพื่อนมาก ได้ไปกินเที่ยว(หมูกระทะกัน) บ่อยมากๆ และเราก็ได้สนิทกับเพื่อนที่เป็นเกย์คนนึง เขานิสัยดีและเป็นที่ยอมรับของทุกคน เป็นเพื่อนที่เรารักมาก ๆ ไว้ใจมาก และให้ความสำคัญที่สุด เรามารู้ว่าชอบเขาไปแล้วหลังจากที่ทะเลาะกันค่ะ
เรื่องมันเกิดเมื่อเขาเริ่มตีตัวออกห่างจากเรา เราที่อยู่กับเขารับรู้ได้และเริ่มสงสัยว่าทำไมเขาถึงตีตัวห่างจากเรา บวกกับเราเริ่มชอบเขาแล้วเลยคิดมาก คิดไปเองจนในที่สุดก็ทนไม่ไหวไปปรึกษากับเพื่อนในกลุ่มค่ะ แต่พอเราปรึกษาเพื่อนในกลุ่มก็เอาเรื่องของเราไปเล่าให้เพื่อนเกย์ฟัง ทีนี้เขาก็รู้สึกแย่ว่าทำไมเราถึงไม่บอกเขาตรง ๆ ทำไมเขาต้องฟังจากปากคนอื่น เราเองก็แค่อยากได้คำปรึกษาเท่านั้นไม่ได้ตั้งใจทำให้เขารู้สึกแย่เลยสักนิด เราร้องไห้ต่อหน้าเพื่อนทั้งกลุ่ม กินอะไรไม่ลงเพราะเรารู้แก่ใจว่ายังไงก็กลับไปเป็นเพื่อนเหมือนเดิมไม่ได้ เราเศร้าตรงจุดนี้ึ่ค่ะ เพื่อนเราที่เป็นเกย์เขาเป็นโรคซึมเศร้าด้วย เราหาทางออกไม่เจอว่าควรทำอย่างไร จนในที่สุดเราทนไม่ไหวตอนเคลียกันเพื่อนผู้หญิงกลุ่มอื่นเขาเพิ่งเลิกกับแฟนมา(สนิทและชอบสกินชิพกับเพิ่อนเกย์เรา) เพื่อนเกย์เราก็เข้าไปกอดไปปลอบ เราน้อยใจหนักกว่าเดิมว่าทำไมตอนที่เราร้องไห้เขาถึงไม่มาปลอบเราแบบนี้บ้าง ตอนเราร้องไห้เขาแค่ยืนและจับแขนเราเท่านั้น เรารู้ว่าเราผิดที่ไปน้อยใจแต่ ณ จุดนั้นเราควบคุมไม่ได้จริงๆ ค่ะ สุดท้ายเราเลยบอกเขาไปตรงๆว่าเราชอบเขา เราขอเวลาได้ไหมแล้วจะกลับไปเป็นเพื่อนเหมือนเดิม เรากับเขาทะเลาะและมีคำพูดรุนแรงใส่กันจนเสียความรู้สึกค่ะ
เพื่อนในกลุ่มเราแนะนำว่าเราควรทำตัวร่าเริงเหมือนเดิมสัก2-3อาทิตย์ แต่เราจะทำเหมือนเดิมได้ยังไงในเมื่อเราเจ็บปวดและเสียความรู้สึกไปหมด ตอนนี้ผ่านมาได้3-4วันหลังสงกรานต์ที่เรากลับบ้าน ไม่ได้เจอเขาเรากลับมาพยายามทำตัวร่าเริงแต่เขากลับนิ่ง เมินเราบ้าง เราไม่รู้จะทำยังไงเพราะเพื่อนในกลุ่มเราก็เริ่มไม่คุยกับเรา มองหน้าไม่ติด เราผิดมากเลยเหรอที่เรารู้สึก ที่เราทนไม่ไหว ที่เราอยากระบายให้ใครสักคนฟัง เราไม่เข้าใจว่าสิ่งที่เราทำไปมันทำให้เราเสียเพื่อนสนิทและเพื่อนในกลุ่มจนอยู่ไปก็อึดอัดแบบนี้
เราพยายามทำตามที่เพื่อนบอกก่อนกลับบ้านคือทำตัวร่าเริง เข้าไปคุยบ้างไรบ้าง แต่ทำไมตอนนี้กลับไม่ดีขึ้น เพีอนเริ่มนินทาเรา เริ่มไม่โอเค เราควรทำยังไงดี เราไม่รู้เลย แต่ใจเราลึกๆยังอยากให้ทุกย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมอยู่ถึงได้ยอมทนพยายามอยู่ฝ่ายเดียวแบบนี้ เราแค่อยากได้เพื่อนสนิทและเพื่อนทุกคนคืนเท่านั้นเอง
เราเองก็อยากย้ายกลุ่มนะ แต่เราสนิทกับกลุ่มนี้มาสักพักแล้ว เซคเราเขาอยู่เป็นกลุ่ม ๆ เราเลยกลัวว่าถ้าแยกไปไม่มีใครรับเพราะคุยไม่เก่ง จะกลับมาก็ไม่ได้ จะอยู่คนเดียวก็ไม่ไหว
หากคุณอ่านจนจบเราขอบคุณที่มารับฟังเรานะคะ ใครมีหนทางแก้ก็ช่วยแนะนำเราด้วยนะคะ เราหาทางออกไม่เจอเลย
ทะเลาะกับเพื่อนสนิทที่มีความรู้สึกมากกว่าเพื่อน
เรื่องมันเกิดเมื่อเขาเริ่มตีตัวออกห่างจากเรา เราที่อยู่กับเขารับรู้ได้และเริ่มสงสัยว่าทำไมเขาถึงตีตัวห่างจากเรา บวกกับเราเริ่มชอบเขาแล้วเลยคิดมาก คิดไปเองจนในที่สุดก็ทนไม่ไหวไปปรึกษากับเพื่อนในกลุ่มค่ะ แต่พอเราปรึกษาเพื่อนในกลุ่มก็เอาเรื่องของเราไปเล่าให้เพื่อนเกย์ฟัง ทีนี้เขาก็รู้สึกแย่ว่าทำไมเราถึงไม่บอกเขาตรง ๆ ทำไมเขาต้องฟังจากปากคนอื่น เราเองก็แค่อยากได้คำปรึกษาเท่านั้นไม่ได้ตั้งใจทำให้เขารู้สึกแย่เลยสักนิด เราร้องไห้ต่อหน้าเพื่อนทั้งกลุ่ม กินอะไรไม่ลงเพราะเรารู้แก่ใจว่ายังไงก็กลับไปเป็นเพื่อนเหมือนเดิมไม่ได้ เราเศร้าตรงจุดนี้ึ่ค่ะ เพื่อนเราที่เป็นเกย์เขาเป็นโรคซึมเศร้าด้วย เราหาทางออกไม่เจอว่าควรทำอย่างไร จนในที่สุดเราทนไม่ไหวตอนเคลียกันเพื่อนผู้หญิงกลุ่มอื่นเขาเพิ่งเลิกกับแฟนมา(สนิทและชอบสกินชิพกับเพิ่อนเกย์เรา) เพื่อนเกย์เราก็เข้าไปกอดไปปลอบ เราน้อยใจหนักกว่าเดิมว่าทำไมตอนที่เราร้องไห้เขาถึงไม่มาปลอบเราแบบนี้บ้าง ตอนเราร้องไห้เขาแค่ยืนและจับแขนเราเท่านั้น เรารู้ว่าเราผิดที่ไปน้อยใจแต่ ณ จุดนั้นเราควบคุมไม่ได้จริงๆ ค่ะ สุดท้ายเราเลยบอกเขาไปตรงๆว่าเราชอบเขา เราขอเวลาได้ไหมแล้วจะกลับไปเป็นเพื่อนเหมือนเดิม เรากับเขาทะเลาะและมีคำพูดรุนแรงใส่กันจนเสียความรู้สึกค่ะ
เพื่อนในกลุ่มเราแนะนำว่าเราควรทำตัวร่าเริงเหมือนเดิมสัก2-3อาทิตย์ แต่เราจะทำเหมือนเดิมได้ยังไงในเมื่อเราเจ็บปวดและเสียความรู้สึกไปหมด ตอนนี้ผ่านมาได้3-4วันหลังสงกรานต์ที่เรากลับบ้าน ไม่ได้เจอเขาเรากลับมาพยายามทำตัวร่าเริงแต่เขากลับนิ่ง เมินเราบ้าง เราไม่รู้จะทำยังไงเพราะเพื่อนในกลุ่มเราก็เริ่มไม่คุยกับเรา มองหน้าไม่ติด เราผิดมากเลยเหรอที่เรารู้สึก ที่เราทนไม่ไหว ที่เราอยากระบายให้ใครสักคนฟัง เราไม่เข้าใจว่าสิ่งที่เราทำไปมันทำให้เราเสียเพื่อนสนิทและเพื่อนในกลุ่มจนอยู่ไปก็อึดอัดแบบนี้
เราพยายามทำตามที่เพื่อนบอกก่อนกลับบ้านคือทำตัวร่าเริง เข้าไปคุยบ้างไรบ้าง แต่ทำไมตอนนี้กลับไม่ดีขึ้น เพีอนเริ่มนินทาเรา เริ่มไม่โอเค เราควรทำยังไงดี เราไม่รู้เลย แต่ใจเราลึกๆยังอยากให้ทุกย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมอยู่ถึงได้ยอมทนพยายามอยู่ฝ่ายเดียวแบบนี้ เราแค่อยากได้เพื่อนสนิทและเพื่อนทุกคนคืนเท่านั้นเอง
เราเองก็อยากย้ายกลุ่มนะ แต่เราสนิทกับกลุ่มนี้มาสักพักแล้ว เซคเราเขาอยู่เป็นกลุ่ม ๆ เราเลยกลัวว่าถ้าแยกไปไม่มีใครรับเพราะคุยไม่เก่ง จะกลับมาก็ไม่ได้ จะอยู่คนเดียวก็ไม่ไหว
หากคุณอ่านจนจบเราขอบคุณที่มารับฟังเรานะคะ ใครมีหนทางแก้ก็ช่วยแนะนำเราด้วยนะคะ เราหาทางออกไม่เจอเลย