สวัสดีค่ะ ก่อนอื่น ประเด็นหลักๆเลยเรามีปัญหาเรื่องการซ้อมวิ่งกับแฟน (partner) รบกวนขอคำแนะนำจากผู้มีประสบการณ์มาแชร์ความรู้เรื่องการฝึกซ้อม แนะนำมาได้หมดเลยนะคะ

คือ เราสองคนมีความฝันที่จะจบมาราธอนแรกด้วยกันก่อนมีนาคมปีหน้า(2020)ค่ะ แล้วก็แพลนกันไว้ว่าอยากเก็บให้ครบ6มาราธอน จากวันที่เราเริ่มฝึกซ้อมมันในระยะเวลาใกล้เคียงกัน ตั้งแต่วิ่งได้ 400เมตร จนซ้อมมาถึงกิโลที่ 25 ครึ่งทางของมาราธอนแล้ว การซ้อมของเรามีปัญหา..

ตอนนี้สิ่งที่เจอ เราแตกเป็น 2เรื่องใหญ่ๆ คือ
1. ความพร้อมของร่างกายที่ไม่เหมือนกัน
2. เรื่องความสัมพันธ์ อีโก้ และความรู้สึก


1.ความพร้อมของร่างกายที่ไม่เหมือนกัน

1.1 ตลอดเวลาที่ซ้อมด้วยกัน เราวิ่งคนละเพช แต่ถามว่าทำไมซ้อมมากันได้ตั้งนาน..ทุกครั้งของการซ้อมเรายอมถอยเพื่อที่จะวิ่งไปด้วยกัน ทั้งที่บางที กิโลท้ายๆเราอยากจะทำเวลาให้ดีกว่านี้ทั้งที่ร่างกายเราไปได้ จะอธิบายแบบไหนดี ไม่ได้บอกว่าแบบฉันเก่ง ฉันขาแรง คือแบบว่าอยากชาเลนจ์ตัวเองบ้าง แต่partnerไม่ไหว สมมติ เราวิ่งเพช5-7 แฟนเราเพช7-9 คือตอนนี้เราหาตรงกลางไม่เจอว่ามันควรจะฝึกซ้อมกันแบบไหน ให้มันเป็นทางออกที่เวริ์คสุด

1.2 เรื่องปวดฉี่ ปวดท้องขี้เวลาวิ่ง เราคอนโทรลเรื่องปวดขี้ไม่ได้ค่ะ ไม่รู้จะแก้ยังไง แล้วเวลาที่แฟนเรารอเพื่อที่จะวิ่งต่อไปด้วยกันมันทำให้ร่างกายต้องเริ่มใหม่ มีอาการขี้เกียจวิ่ง เรื่องนี้เราไม่แน่ใจว่าอยู่ที่อาหารการกินของเราไหม แต่เราถ่ายท้องทุกเช้าเป็นเวลานะ แต่ไม่เข้าใจว่าตอนวิ่งจะมาปวดอะไรตอนนั้น

1.3 เรื่องอาการเจ็บจากการวิ่ง เรายืดบ่อย เราไม่ค่อยมีปัญหาอะไรกับร่างกายตัวเองนอกจากเรื่องขี้ แต่ partner เราไม่ค่อยยืด และฝ่าเท้าของเค้าเคยผ่าตัดมา เค้าจะชอบเจ็บตรงที่เป็นรอยคล้ายผังผืด และเจ็บข้อเท้าบ่อยๆ บางทีทำให้การซ้อมต้องหยุดพักไป เพื่อให้หายแล้วค่อยไปกันต่อ บางทีเราก็ต้องเริ่มใหม่ไปด้วย เพราะความตั้งใจแรกคือซ้อมก็ซ้อมด้วยกัน ไปก็ไปด้วยกัน แต่เรายอมรับนะ เราแอบไปซ้อมคนเดียวบ่อย5555 ในขณะที่ partner พัก

------------
2. เรื่องความสัมพันธ์ อีโก้ และความรู้สึก
อันนี้แยกเป็นข้อไม่ถูกเลยค่ะ เหมือนจะอารมณ์ล้วนๆ5555 คือมันมีความอีโก้ใส่กัน ทุกครั้งที่เราแนะนำเค้าไม่เคยฟังเราเลย แต่เค้าเลือกที่จะเชื่อ และฟังคนอื่น ทั้งที่แหล่งข้อมูลก็อันเดียวกัน บางทีเราไม่แน่ใจมันเหมือนเราไปกดเค้าหรือเปล่า หรือเรามีวิธีการพูดที่ห่วยแตก ฟังแล้วรู้สึกแย่ บางทีเค้าขี้เกียจซ้อม เราก็พยายามให้มาซ้อมด้วยกัน เราเคยถามเค้าจริงจังนะคะ ว่าจริงๆแล้วที่มาวิ่งเนี่ย..นอกจากเป้าหมายที่มีร่วมกันแล้ว เค้าชอบที่จะวิ่ง และมีความสุขกับมันจริงๆใช่ไหม คำตอบเค้าโคตรจะไม่ชัดเจนเลยค่ะ555 เค้าบอกตอนแรกไม่คิดวิ่ง แต่พอมาวิ่งก็เหนื่อยนะแต่สนุกกับมัน เราเลยตีไปรวมๆว่าคำตอบค่อนข้างเชิงบวก แต่พอทะเลาะกันทีก็จะมีคำพูดมาว่า..ตามจริงเค้าไม่ต้องมาวิ่งกับเราก็ได้ มันเลยทำให้เราย้อนกลับไปที่คำถามว่า..สรุปมันชอบการวิ่งไหมวะเนี่ย เราไปบังคับมันหรอ คือแบบเราก็ถามแล้วนะ เราเบื่อสุดๆตรงที่พอเป็นแฟนกันความเกรงใจกันมันไม่ค่อยหลงเหลือ จะพูด จะทำอะไรก็เหมือนจะเอาชนะ บางอย่างเรามีเหตุผลที่ชนะขาดจนถกเถียงต่อไม่ได้ เค้ายังไม่ยอมรับเลย จนบางครั้งเราคิดเลยนะ หรือบางทีผู้ชายมันรับไม่ได้หรือเปล่าที่บางอย่างผู้หญิงมีประสิทธิภาพมากกว่า 55555 ส่วนในทางกลับกัน การแสดงความเห็นของเค้า การบอกเล่าข้อมูลต่างๆจากเค้า เราเลือกที่จะตั้งใจฟังเลยด้วยซ้ำ ผิดถูกเป็นไปได้หรือไม่ได้ก็มาว่ากัน ออกแนวปัญหาครอบครัวนิดๆ 555 สงสัยต้องปรับทัศนคติกันอีกยาวเลยค่ะ มาได้ครึ่งทางมาราธอนแล้ว เรายอมรับค่ะว่าอยากจะไปต่อให้มันสุดๆ ยังอยากมี partner อยู่ ให้การวิ่งคนเดียวเป็นทางออกสุดท้ายและท้ายที่สุดแล้วกัน

ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้
และขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำแนะนำนะคะ