ใครเคยโดนครอบครัวตัวเองบูลลี่ เราโดนบ่อยมากขอระบายหน่อย

ก่อนอื่นต้องขอเล่าว่าเราอ้วนตั้งแต่เด็ก แต่เด็กๆในครอบครัวเราบอกว่าน่ารักน่ายิ้กจั้มม่ำ พอเริ่มโตเป็นสาวก็จะโดนว่าตลอดตั้งแต่ขึ้นมอต้นคือโดนประจำโดยเฉพาะน้าสาวกับคุณแม่ จะโดนว่าอ้วนตัวเหม็นบาง หรือเวลาที่เค้าช้อปปิ้งกันเราไปด้วย อยากได้กางเกงขาสั้นน้าก็จะพูดว่าอยากโชว์ขาโต้ะสนุ๊กหรอไม่มีใครอยากมองนะ แต่คือตอนนั้นเราไม่รู้จักว่าหมายความว่าไงเลยไม่สนใจ พอขึ้นมอปลาย เราก็เริ่มลดหุ่น เพราะเริ่มเบื่อคำจิกกัดอะไรแบบนี้ คือถ้าเล่าคงเล่าไม่หมด สถานการ์ณมันพาไป เช่นเวลาน้าเห็นคนอ้วนๆที่หนักเป็น100โลจะชอบชี้ให้ดูว่าอยากเป็นแบบนี้หรอ อะไรประมาณนี่ค่ะ  ต่อนะคะ หลังขึ้นมอปลายเราฟิตเนสละอดอาหาร เราอดจริงๆนะ จนจะเป็นลมหลายรอบ จนเราไม่มีแรงออกกำลังกาย คือตอนนั้นเราไม่โดนบูลลี่เลย คือใช้ชีวิตกับการแต่งตัวเพราะใส่อะไรก็ได้ จนจะจบมอ6 เรามีคนเข้ามาจีบ เป็นรุ่นพี่ที่จบไปแล้ว แต่แม่กะน้าบอกเรายังไม่ควรมีแฟนเพราะต้องเข้ามหาลัยให้ได้ก่อน เราก็เชื่อ ไปบอกกับพี่คนนั้นว่ารอได้มั้ย เค้าบอกจะรอ สุดท้ายก็ไป เราเสียใจอยู่พักนึง แต่ก็ต้องทำตามหน้าที่ตัวเอง พอเข้ามหาลัยได้ เราเริ่มกินดึกละกินเบียร์ กลับมาอ้วนเหมือนเดิม ก็โดนบ่นเหมือนเดิม จนเราเครียดมาก เพราะโดนน้าเราไปเม้นในคอมเม้นเฟสว่า อ้วนขาเบียด เราใส่ขาสั้น เราเลยหายาลดน้ำหนักกินสุดท้ายต้องหยุดเพราะใจเต้นแรงมาก เราก็เลยบอกกับพ่อกับแม่เราว่าขอโฟกัสกับการเรียน ละก็บอกน้าว่า เลิกยุ่งกับรูปร่างหน้าตาคนอื่นสักที.ททะเลาะกันใหญ่มากเพราะน้าเราไปว่าแม่ว่าสอนลูกไม่ดี คือเราก็พูดกับเค้าแรงอ่ะ ยอมรับมันเป็นอารม์ณ คนรำคานอ่ะ ก็ไม่ได้คุยกับเค้าหลายปีเพราะย้ายมาอยู่หอ จนเรียนจบทำงาน ต้องย้ายมาอยู่กับเค้า เราช่วยเค้าทุกอย่างเพราะเค้าเปิดร้านอาหารหลังจากทำงานก็จะมาช่วยเค้า เค้าจะชอบจิกกัดหลายเรื่องตั้งแต่แฟนหรือรูปหลักเรื่องแม้เรื่องงานก็ตามจนเรารู้สึกเครียดละนอนไม่หลับ เราเลยไปหาหมอจิตเพราะเพื่อนแนะนำให้เราไป หมอบอกเราเป้นโรคซึมเศร้าเพราะชอบเก็บทุกอย่างมาคิดหมอบอกให้มองสิ่งที่ดีของตัวเองและให้คุยกับคนที่มีทัศนคติดีๆทุกวันนี้ดีขึ้นเพราะปลงไปเยอะ แต่ก็ยังกลัวคำพูดคนอยุ่ดี ตอนนี้เราย้ายมาอยู่กับเพื่อน ก็ทำให้เราดีขึ้นมองโลกสวยขึ้น 
-พ่อกับแม่เราไม่รู้ว่าเราป่วยเพราะไม่บอกคนที่บ้านเลย
ป.ล มีใครเคยโดนแบบเราบ้าง มาให้กำลังใจกันได้นะ 😃