ตื่นเช้ามาเราก็กำลังทำงานอยู่ค่ะ แล้วพ่อก็บอกออกไปข้างนอกให้พ่อหน่อย แต่ไม่ได้เจาะจงว่าให้ใครไป เราก็ทำงานของเรา พี่เราเลยบอกให้เราไปให้พ่อ แต่เราบอกว่าเราทำงานอยู่ ให้เสร็จก่อน แต่ทั้งๆที่พี่เราว่างอยู่ทำไมไม่ออกไปเอง แล้วสักพักพี่เราเลยแอบพูดกับพ่อค่ะ(แอบได้ยิน)ว่า มันไม่ไปหรอกใช้ไม่ได้(ว่างทำไมไม่ไปเองละวะ) เราเลยโกรธค่ะ บอกพ่อว่าไหนจะใช้ทำอะไร พ่อดันโกรธเราซะงั้น บอกว่าไม่ต้องใช้ไม่ได้ก็ไม่ต้องทำ เราเลยโกรธพี่เราค่ะ(เราเป็นโรคอารมณ์ร้อน โกรธง่ายมาก แล้วจะร้องไห้) เราเลยพูดลอยๆไปค่ะว่า เอ้อนั่งว่างอยู่ตั้งนานไม่ไปเอง แล้วพี่เราโมโหเราด่าเราว่าไม่ช่วยงาน บอกว่าตัวเองเหนื่อย(ทั้งๆที่นั่งใช้เราอย่างเดียว พ่อก็ไม่เข้าใจเรา) พ่อเลยด่าเราอีกว่าจะไปทำไรก็เรื่องของ เราโกรธแล้วก็น้อยใจมาก ร้องไห้กลับมานั่งทำงานตัวเองให้เสร็จแล้วรีบเข้าห้องไป ไม่ออกจากห้องเลย พอพ่อเราจะออกไปทำงานก็ดันไม่เรียกเรา(ไปพูดกับพี่อีกคนว่า ใช้ใครไม่ได้ใช้แล้วโมโห) แต่ตอนนั้นเราไม่รู้ แล้วพ่อเราก็ออกไปเองคนเดียว(ทำไมไม่เรียกเรา) เรารู้สึกผิดมากค่ะ รู้สึกผิดต่อพ่อ แต่เราจะไม่รู้สึกผิดกับพี่เราค่ะ เพราะมันสุดจะทนหลายๆเรื่อง เราควรจะทำไงดีคะ เราไม่อยากมองหน้าพี่ แต่เราก็อยากคืนดีกับพ่อ ให้เราไปพูดหวานใส่ก็แปลกๆค่ะ ครอบครัวเราสอนเราให้เป็นคนห้าวไม่มีความหวานในตัว [เราประชดด้วยการไม่ลงไปกินข้าว มา2วันแล้วด้วยค่ะ]
ทะเลาะกับ พี่ และพ่อ ควรต้องทำตัวยังไงต่อ?