เรื่องเล่าจากความจริงล้าน%ที่อยากเล่าฝากไว้เป็นอุทาหรณ์
เราเป็นม้ายลูกติด ย้ายเข้าไปอยู่บ้านแฟนใหม่หลังจากคบหาไม่ถึงปี ที่ย้ายไปบ้านเขาเนื่องจากพ่อของเด็กชอบมาหาเรื่อง ส่วนพ่อของเด็กที่เลิกรากันไปเพราะเขาแอบไปคบผู้หญิงในที่ทำงานด้วยกัน จับได้หลายครั้งหลายครา จนขอเลิกแยกย้าย มาสบเหมาะเจอแฟนใหม่ พูดจาดี อารมณ์ดี พูดรู้เรื่อง เหมือนคนโต ด้วยความที่เราไม่อยากทนอยู่บ้านเก่าแฟนใหม่จึงชักชวนให้มาอยู่ด้วยกันซึ่งบ้านเราห่งกันแค่เกือบ 2 กก. นานวันเข้า ด้วยความที่เขาวุฒิการศึกษาน้อยมีต้นทุนแค่ ม.3 ซึ่งก่อนหน้านี้เขาทำงานโรงงานไก่ แต่พอเราเข้าไปอยู่บ้านเขา เขาเลยออกจากงาน นั่นก็ปีใหม่พอดี เราดีกับบ้านเขาทุกอย่าง ปี พ.ศ. 2559-2561 ไม่ว่าจะ ทำห้องน้ำ ปูกระเบื้องห้องนอน 2ห้อง กั้นห้องเป็นสัดส่วน เอหิจิปาทะ ฯลฯ ระหว่าง นี้เราชี้แนะให้เขาไปเรียน กศน. เพื่อที่จะได้วุฒิ ม.6 เผื่ออยากจะต่อสายอาชีพ มีงานทำเป็นหลักเป็นแหล่ง แต่สุดท้ายกลายเป็นเราที่นั่งทำการบ้านให้จนจบ พาไปฝากงานเพื่อเรียนรู้งาน แต่ 2 ปี ไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง กลายเป็นคนใช้เงินเก่ง หาเรื่องเก่ง ตามจิก ตามวุ่นวาย ทั้งๆที่เราทำงาน มากลับกลายเป็นแบบนี้ กระชากสร้อยคอเราจนขาด และจากลักษณะคือ เหมือนจะกีะชากสร้อยใฟ้มันขาดแล้วจะเก็บเอาไว้ เราเลยไม่โอเคร และหลายๆๆที่เข้ามา โมโหร้าย ด่าพ่อด่าแม่เรา หยาบคายมาก และอีกเรื่องนึงที่เจ็บใจ แม่ของเขาไปพูดกับเพื่อนเขาว่า "พี่ได้ลูกสะใภ้ดีจังมีรถ ซื้อข้าวซื้อของเข้าบ้านทุกอย่าง " "ช่างมันสิ๊ มันอยากโง่เอง ก็ปล่อยมัน" คำพูดนี้ออกจากแม่ผัวว่าเราโง่ เราไม่ได้โง่หลอก เพราะเราทำไปเพื่อความสะบายใจ เราอยู่ ลูกเราอยู่แล้วสบายขึ้น เงินให้ทุกเดือน ไม่เคยขาด เดือนละ 1000฿ จ่ายค่าไฟ เดือนละ 800-1000฿ ทุกเดือนตั้งแต่เข้าไปอยู่ เขาไม่ได้มีรายได้อะไร เลี้ยงหลายให้คนอื่นเขาแล้วไม่ได้ค่าเลี้ยง เราก็เห็นใจ แต่เขายังมีรายได้จากการดูแลสวนอีกนิดหน่อย แต่แค่นี้รายได้เข้าบ้านของเขารวมกับลูกเขาเอง
6000฿
ตอนนี้เราทนไม่ไหวกับพฤติกรรมที่แย่ การด่าทอ สาดเสีย เทเสีย และคำพูดลับหลังจากแม่ผัว เราไม่เสียใจนะที่เข้าไปอยู่บ้านนี้ แต่มันทำให้รู้ว่าสิ่งที่เราทำไปทั้งหมด มันศูนย์เปล่า
เราจะออกจากบ้านเขา แต่ลูกเขาบอกว่าเราไม่สมควรเอาอะไรไปสักอย่าง "อย่างต้องไปแต่ตัวพอ" คือ อะไร นี่กลายเป็นว่า เขามักมากอบากได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่มาจากเงินเรา เขาไม่ช่วยออกสักบาท แต่เราไม่ว่าอะไร
เงินเรา เราหา เราซื้อ เราสมควรได้คืน ดีนะมีใบเสร็จ เช่น คอม PC ipad ฯลฯ
เราเข้าไปบ้านเขา ไม่มาสมากะพ่อเราสักกะบาท
หวังกอบโกยอย่างเดียว ครอบครัวแบบนี้คงอยู่ด้วยลำบาก เราเก็บแทบทุกรายละเอียดในการจ่ายเงินซื้อของเข้าบ้าน บันทึกจำนวนเงินแทบหมดทุกอย่างโดยที่เขาไม่รู้ กินข้าวบ้านเขาวันละมื้อ เช้าออกไปทำงาน ไม่กิน เที่ยง กินที่ทำงาน หากอยากจะกินซื้อเข้ามาทำกินเองสะส่วนใหญ่ วันนี้เขาทวงบุญคุณสะแล้วสิ
เล่าสู่กันฟัง
เมื่อวานไปแจ้งความ ว่าจ้างรถขนของ วันนี้จะไป สภอ. ให้มาช่วยรักษาความปลอดภัย เพราะเขาคิดทำร้าย วันนี้จะขนของแล้ว
เจอผู้ชายเห็นแก่ตัวหวังแต่ผลประโยชน์ ใครจะทนกันบ้าง
เราเป็นม้ายลูกติด ย้ายเข้าไปอยู่บ้านแฟนใหม่หลังจากคบหาไม่ถึงปี ที่ย้ายไปบ้านเขาเนื่องจากพ่อของเด็กชอบมาหาเรื่อง ส่วนพ่อของเด็กที่เลิกรากันไปเพราะเขาแอบไปคบผู้หญิงในที่ทำงานด้วยกัน จับได้หลายครั้งหลายครา จนขอเลิกแยกย้าย มาสบเหมาะเจอแฟนใหม่ พูดจาดี อารมณ์ดี พูดรู้เรื่อง เหมือนคนโต ด้วยความที่เราไม่อยากทนอยู่บ้านเก่าแฟนใหม่จึงชักชวนให้มาอยู่ด้วยกันซึ่งบ้านเราห่งกันแค่เกือบ 2 กก. นานวันเข้า ด้วยความที่เขาวุฒิการศึกษาน้อยมีต้นทุนแค่ ม.3 ซึ่งก่อนหน้านี้เขาทำงานโรงงานไก่ แต่พอเราเข้าไปอยู่บ้านเขา เขาเลยออกจากงาน นั่นก็ปีใหม่พอดี เราดีกับบ้านเขาทุกอย่าง ปี พ.ศ. 2559-2561 ไม่ว่าจะ ทำห้องน้ำ ปูกระเบื้องห้องนอน 2ห้อง กั้นห้องเป็นสัดส่วน เอหิจิปาทะ ฯลฯ ระหว่าง นี้เราชี้แนะให้เขาไปเรียน กศน. เพื่อที่จะได้วุฒิ ม.6 เผื่ออยากจะต่อสายอาชีพ มีงานทำเป็นหลักเป็นแหล่ง แต่สุดท้ายกลายเป็นเราที่นั่งทำการบ้านให้จนจบ พาไปฝากงานเพื่อเรียนรู้งาน แต่ 2 ปี ไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง กลายเป็นคนใช้เงินเก่ง หาเรื่องเก่ง ตามจิก ตามวุ่นวาย ทั้งๆที่เราทำงาน มากลับกลายเป็นแบบนี้ กระชากสร้อยคอเราจนขาด และจากลักษณะคือ เหมือนจะกีะชากสร้อยใฟ้มันขาดแล้วจะเก็บเอาไว้ เราเลยไม่โอเคร และหลายๆๆที่เข้ามา โมโหร้าย ด่าพ่อด่าแม่เรา หยาบคายมาก และอีกเรื่องนึงที่เจ็บใจ แม่ของเขาไปพูดกับเพื่อนเขาว่า "พี่ได้ลูกสะใภ้ดีจังมีรถ ซื้อข้าวซื้อของเข้าบ้านทุกอย่าง " "ช่างมันสิ๊ มันอยากโง่เอง ก็ปล่อยมัน" คำพูดนี้ออกจากแม่ผัวว่าเราโง่ เราไม่ได้โง่หลอก เพราะเราทำไปเพื่อความสะบายใจ เราอยู่ ลูกเราอยู่แล้วสบายขึ้น เงินให้ทุกเดือน ไม่เคยขาด เดือนละ 1000฿ จ่ายค่าไฟ เดือนละ 800-1000฿ ทุกเดือนตั้งแต่เข้าไปอยู่ เขาไม่ได้มีรายได้อะไร เลี้ยงหลายให้คนอื่นเขาแล้วไม่ได้ค่าเลี้ยง เราก็เห็นใจ แต่เขายังมีรายได้จากการดูแลสวนอีกนิดหน่อย แต่แค่นี้รายได้เข้าบ้านของเขารวมกับลูกเขาเอง
6000฿
ตอนนี้เราทนไม่ไหวกับพฤติกรรมที่แย่ การด่าทอ สาดเสีย เทเสีย และคำพูดลับหลังจากแม่ผัว เราไม่เสียใจนะที่เข้าไปอยู่บ้านนี้ แต่มันทำให้รู้ว่าสิ่งที่เราทำไปทั้งหมด มันศูนย์เปล่า
เราจะออกจากบ้านเขา แต่ลูกเขาบอกว่าเราไม่สมควรเอาอะไรไปสักอย่าง "อย่างต้องไปแต่ตัวพอ" คือ อะไร นี่กลายเป็นว่า เขามักมากอบากได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่มาจากเงินเรา เขาไม่ช่วยออกสักบาท แต่เราไม่ว่าอะไร
เงินเรา เราหา เราซื้อ เราสมควรได้คืน ดีนะมีใบเสร็จ เช่น คอม PC ipad ฯลฯ
เราเข้าไปบ้านเขา ไม่มาสมากะพ่อเราสักกะบาท
หวังกอบโกยอย่างเดียว ครอบครัวแบบนี้คงอยู่ด้วยลำบาก เราเก็บแทบทุกรายละเอียดในการจ่ายเงินซื้อของเข้าบ้าน บันทึกจำนวนเงินแทบหมดทุกอย่างโดยที่เขาไม่รู้ กินข้าวบ้านเขาวันละมื้อ เช้าออกไปทำงาน ไม่กิน เที่ยง กินที่ทำงาน หากอยากจะกินซื้อเข้ามาทำกินเองสะส่วนใหญ่ วันนี้เขาทวงบุญคุณสะแล้วสิ
เล่าสู่กันฟัง
เมื่อวานไปแจ้งความ ว่าจ้างรถขนของ วันนี้จะไป สภอ. ให้มาช่วยรักษาความปลอดภัย เพราะเขาคิดทำร้าย วันนี้จะขนของแล้ว