ชีวิตคู่ที่ต้องห่างไกล ทำให้กลายเป็นคนคิดมาก

ตามหัวข้อเลยคะ..
เคยอยู่ด้วยกันมาตลอด 9 ปีกว่า
แต่ต้องห่างไกลกันกว่า 700 กิโล ด้วยคำว่า "งาน" "หน้าที่" เพราะงานที่เค้าเลือกด้วยค่าตอบแทนที่สูงกว่าเดิม แต่แลกด้วยระยะทาง เข้าใจนะคะว่าเค้าต้องการทุนที่จะมาสร้างความมั่นคงในชีวิตของเรา

แต่..ก็อดน้อยใจไม่ได้ ว่าทำไมต้องไปไกลขนาดนี้
ผ่านมา1 ปีแล้วเจอกัน2-3 เดือนครั้งนึง ครั้งละ3-5วัน
(แค่ขับรถไป-กลับก็กินเวลาไปเยอะแล้ว)
....สุดท้ายด้วยระยะทาง ทำให้กลายเป็นคนคิดมาก
....คิดเยอะ คิดกลัว ไปต่างๆนานา
สุดท้ายได้แต่บอกตัวเอง ว่า เค้าทำเพื่ออนาคตของเรา ถึงทำให้มีแรงคิดบวกได้

แต่เอาจริงๆมันเป็นแค่การสร้างกำลังใจให้ตัวเองไปวันๆคะ

ใครมีชีวิตตู่แบบนี้บ้าง? แล้วจัดการกับความคิดตัวเองยังไงคะ