คือ เราทำงานอยู่ร้านอาหารแห่งหนึ่งค่ะ เราทำมาได้หลายเดือนแล้ว และวันหนึ่งก็มีลูกค้าคนหนึ่งมาทานอาหารร้าน เราก็ไม่ได้อะไร ผ่านไปอีกวัน ลูกค้าคนนี้ก็มาอีกค่ะ เราก็แบบ เอ้ะ ลูกค้าคนนี้เมื่อวานก็มานี่นา และเราก็ทำงานต่อไปค่ะ หลายๆวันเข้า ลูกค้าคนนี้ก็มาอีก เขามาบ่อยมาก จนทำให้เราเขินทุกครั้งที่เห็นหน้าเขา >////< เราอดยิ้มไม่ได้เลยค่ะ เวลาเห็นเขามา แต่เราก็ต้องเก๊กหน้านิ่งเพื่อไม่ให้เขาสงสัย จนกระทั่งวันหนึ่ง ลูกค้าคนนี้มาทานอาหารตอนเราใกล้จะเลิกงาน ตอนนั้นเราดีใจมากค่ะ เราเห็นเขานั่งอยู่นานแล้วแต่ยังไม่ลุกเสียที เราก็ได้แต่ภาวนาในใจว่า อีกไม่กี่นาทีนะคะลูกค้า ได้โปรดกลับพร้อมเราเถอะนะคะ 55555 เป็นอะไรที่บ้ามากๆเลยค่ะ เราไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้เลย จนสุดท้าย เราเลิกงาน ตอนเรากำลังกลับ ปรากฏว่า เขากลับพร้อมเราค่ะ!!! คือเราแบบ เห้ย นี่มันตั้งใจ หรือเรื่องบังเอิญกันแน่เนี้ย แต่เรายอมรับเลยว่าเราดีใจมาก และอยากให้เป็นแบบนั้นทุกวัน แต่มันก็ไม่เป็นแบบนั้นหรอกค่ะ 555555 เราแค่ได้เห็นหน้าเขา เราก็ดีใจมากแล้ว ทำให้เราอยากเดินไปโต้ะใกล้ๆเขา 55555 เราอยากรู้จักเขามากๆเลยค่ะ แต่มันหาโอกาสหรือจังหวะไม่ได้เลย และเราไม่รู้ว่าควรต้องทำยังไงด้วย อยากให้เพื่อนๆช่วยแนะนำหน่อยค่ะ อ้อ ลืมบอกไปว่าทุกครั้งที่เขามาทานอาหาร เราชอบมองเขาบ่อยๆ แต่ปรากฏว่า พอเรามองไปที่เขา เขาก็กำลังมองมาเหมือนกัน บางทีก็มีสบตากันบ้าง แต่มันก็เกือบทุกวันที่เขามา ที่เรามองกันบ้าง ส่วนมากเราจะมองเขาตลอด55555 ฮือออ อยากให้เพื่อนๆช่วยบอกวิธีที่จะทำให้เราได้รู้จักกับเขาหน่อยค่ะ
#ขอบคุณล่วงหน้านะคะ

อยากทำความรู้จักกับคนที่เราไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ มีวิธียังไงให้เรากับเขาได้รู้จักกันคะ
#ขอบคุณล่วงหน้านะคะ