เราไม่รู้จะต้องทำยังไงต่อเเล้ว

่สวัสดีทุกๆคน คือเอาตามหัวข้อเลยนะเราเป็นคนตรงๆ คิดยังไงพูดอย่างนั้น เเละชอบเอาชนะ เวลาไปโรงเรียนเราเคยคิดกับตัวเองว่าห้ามสอบเกินอันดับ 10 เราไม่เคยเเพ้กับตัวเองมาก่อนเลย เพราะทุกๆครั้งเราไม่เคยเกิน 9 เลยด้วยซ้ำ เราจำได้ว่าเราเคยสอบได้ที่ 1 ทั้งที่เราไม่เคยคิดว่าจะได้ ตอนเเรกเค้าจะเเบ่งเป็น 2 เทอม เทอมเเรกเราได้ที่ 1 เราเลยเอาไปอวดญาติกับเเม่ เเม่เราพูดว่ารอเทอม 2 ก่อนเถอะะ เพราะเค้าจะเก็บคะเเนนรวมกันช่วงเทอม 2 เเบะเทอม 2 เราก็ได้ที่ 1 เพราะชะนั้นทุกๆอย่างเราคิดว่าเราไม่มีวันเเพ้ใจตัวเอง หรือปรับปรุงนิสัยของตัวเราเอง เราคิดว่าเราเป็นเเบบนี้ก็ไม่ได้เดือดร้อนใครเพราะทุกๆครั้งที่เราเถียงเพื่อจะเอาชนะก็ไม่เคยมีใครพูดเลยว่าเราเเย่นะทำเเบบนี้อะจนกระทั้งเราย้ายที่อยู่เราก็คงเป็นคนเเบบนี้อยู่ จนกระทั้งมีรุ่นพี่คนนึงไม่ไหวกับเราเค้าเลยพูดว่าเวลาจะพูดอะไรหรือทำอะไรก็ระวังหน่อย เเล้วก็พูดว่า ด้วยความหวังดี เราก็เลยคิดว่าเราผิดเราก็เลยพูดไปว่าขอบคุณเค้าก็เหมือนเเบบว่าหายไปซักพักเราก็เลยทักไปคุยกับเค้าเหมือนเค้าจะพูดทำนองว่าที่เราพูดว่าทั้งหมดเค้าหาว่าเรากวนตีน ทั้งที่จิงๆ เเล้วเราไม่ได้กวนตีน เราก็พูดตามที่เราคิดเเล้วก็มีรุ่นพี่ปริศนาพูดมาว่า รำคาน เหมือนกับว่าเราจะเอาชนะไปถึงไหนเค้าอุส่าพูดหวังดีเเล้วนะทำนองนี้ เราก็เลยคิดว่าเราก็ไม่ยุ่งกับคนพวกนั้นเเล้วซึ้งก่อนเราจะไปเราพูดไว้ว่าขอโทด บลาๆๆๆ ลืมไปหมดเเล้วเพราะมันยาว เเล้วจากนั้นเราก็ออกจากกลุ่มเลย (ที่เราคุยกับเป็นทางเมสเซนเจอร์นะคะ) บางครั้งเรารู้สึกยังไงเราก็ไม่พูดนะเช่นเวลาเราเสียใจ คือทุกๆคนจะมองเราเป็นคนร่าเริง กวนตีน (ทั้งที่เราพูดตามตรง) ประมาณนี้เเต่ลึกๆเเล้วทุกคำที่เคยมีคนว่าเรามันติดตัวเรามาจนถึงปจุบัน คนอื่นคิดว่าเเค่นี้เราไม่คิดอะไรหรอก เราเคยอกหักเเล้วเสียมากก โดยที่ไม่มีใครมาปลอบเราเลย เราเคยคิดนะว่าเราอะยังไงก็ต้องอยู่คนเดียวหรอก ไม่มีใครปลอบเราได้มากกว่าการปลอบตัวเองหรอก เราอยากจะรู้ว่าตอนนี่เราควรจะทำอะไรต่อ เรางงไม่หมดเเล้วว (