เหรียนเป็นตัวชี้วัดทางเศรฐกิจหรือไม่

ผมมีโอกาสได้ไปทั้งประเทศเพื่อนบ้านและประเทศอื่นๆ  ซึ่งที่เคยไปก็มรเกาหลีและญี่ปุ่นเลยมีข้อสังเกต

ตอนไปที่ลาวและกัมพูชา  ผมไม่เคยเจอเหรียนของทั้งสองประเทศนี้เลย  เคยเจออย่างมากแค่ธนบัตรหน่วยย่อยที่สุดของเขาเอง  ซึ่งมีค่าเงินที่น้อยเอาการ  จำได้ว่าเงิน1000เรียลเท่ากับ1บาทไทย  ส่วนเงินลาว  จำไม่ได้ละ

กรณีของเกาหลีที่ค่าเงินที่ตีเป็นเงินไทยง่ายๆที่100วอน=3บาท(จริงๆที่2.8บาท)  ตอนไปแลกเงินนี้เขาบอกรับแบงค์พันวอน(ราคา25บาท)ผมเลยคิดว่าไม่มีเหรียนหรือ  เปล่าเลย  เขามีเหรียนย่อยสุดที่50วอน(บาทนิดๆ)  ส่วนญี่ปุ่นนี้  มีเหรียนย่อยถึง1เยนเลย

เอาละ  เรื่องหลักเลยคือผมตั้งข้อสังเกตแปลกๆว่าที่เขมรกับลาวไม่มีเหรียนอาจจะเพราะปัญหาเรื่องค่าเงินหรือเปล่าจึงทำให้ไม่มีเหรียนใช้  ซึ่งพาลนึกถึงสมัยก่อนผมเกิดที่มีธนบัตรใบละบาท  หรือเหรียนบาทที่ใหญ่กว่าเหรียน5บาทในปัจจุบัน  รวมถึงลาวและเขมรรับเงินไทยตรงๆ  รวมถึงเงินสกุลอื่นๆด้วย

คำถามหลักเลยคือ
1บางพื้นที่ที่สามารถรับเงินต่างประเทศโดยตรงได้โดยไม่ต้องแลกเปลี่ยนเงินตราที่ธนาคารหรือร้านที่รับแลกเปลี่ยนเงินตราแสดงว่าศักยภาพทางการเงินของเขาไม่เสถียรภาพสูงใช่ไหม
2การไม่มีเหรียนหมายความว่าค่าเงินเฟ้อใช่ไหม