เรากับแฟนคบกันมาจะ 2 ปีแล้ว เราแก่กว่า 5 ปี ต้องบอกก่อนว่าเราเป็นทอมและแฟนเราก็เป็นดี้
ซึ่งระหว่างที่คบกันก็ดูปกติเรียบง่ายมาโดยตลอด ทะเลาะบ้าง ส่วนมากจะเป็นเรื้องที่เราหวงเค้านั่นแหละ เพราะแผนกที่เค้าทำงานส่วนใหญ่เป็น ผช ไปกินข้าวก็ไปด้วยกัน 4-5คนนั้นตลอด โอเคตัดเรื่องหวงไป
ช่วงสิ้นเดือนมีนาที่ผ่านมาไม่เชิงว่าทะเลาะแต่แฟนระเบิดลงใส่เรา เรื่องที่บ้านไม่ชอบเรา ให้ห่างๆกับเรา ซึ่งเราก็ไปบ้านเค้าบ่อย ไปกับเค้าช่วงวันหยุด เรางงมากทำไมถึงไม่ชอบทั้งที่เรายังไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วเรื่องนี้ก็จบไป
ล่าสุดช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา เค้ากลับบ้าน วันที่ 13-16 เราก็อยู่หอ เพราะขี้เกียจกลับบ้าน แต่เรื่องมิอยู่ว่า วันที่ 14 วันเกิดเรา เพื่อนๆเราก็เบิร์ดเดย์กันหมดแล้ว เหลือแต่เค้าที่ยังนิ่งอยู่ แล้ววันนั้นเค้าก็ไปกับกลุ่มเพื่อนเค้าซึ่งแน่นอนเรานอยด์มาก เรานอนร้องไห้ พอคอลไปหาเค้าขับรถไปเที่ยวน้ำตกกับเพื่อนๆ แล้วก็ไม่พอใจเรา สุดท้ายคืนนั้นเราตัดสินใจกลับบ้านในวันที่ 15 โดยไม่บอกเค้า
วันที่ 15 เพื่อนเค้าชวนไปเล่นน้ำอีกจังหวัดนึงซึ่งอยู่ติดกัน เราก็ห่วงไม่อยากให้เค้าไปเพราะเป็นห่วงช่วงเทศกาลมันอันตราย แต่เค้าไม่มองตรงนั้น เค้ากลับมองว่าเราบังคับ เราตีกรอบ เค้าอึดอัด เค้าอยากไปเที่ยวกับเพื่อน เราก็โอเคให้เค้าไป เค้าไปกับเพื่อนอีก 2 คน แต่ก็แชทหากันตลอดนะ
พอวันที่ิ 16 เค้ากลับหอเรายังคุยกันดีๆอยู่เลยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้ววันที่ 17 เราก็กลับหอ
ระหว่างทางเราถามเค้าว่า รักเรามั้ย เค้าตอบมา ไม่รู้สิ ไม่เหมือนเดิม
เราเลยถามว่าทำไม เค้าบอกว่า เค้าอึดอัด เค้าไม่มีความสุข บลาๆๆๆ พิมพ์คุยตลอดทาง จนเรากลับมาถึงหอ เค้าเปลี่ยนไปจริงๆ เราเข้าไปหอมแก้มเค้า เค้านิ่งมาก ไม่ตอบสนองอะไรเลย เราก็บอกว่า ไม่เอา ไปเป็นแบบนี้ดิ เรามีทางออกที่ดีกว่านี้นะ เค้าบอกเราว่าเค้าขอหยุด เค้าเหนื่อย เหนื่อยที่ต้องมารับแรงกดดัน อึดอัด อยากอยู่คนเดียว เราเลยขอโอกาสเค้า แต่เค้าตอบว่า ไม่มีให้แล้วมันหใดไปแล้ว เค้าไม่ได้รักเราแล้ว ให้เราปล่อยเค้า เค้าไม่มีความสุขที่จะอยู่กับเราอีกแล้ว เราถามเค้าว่ามีคนอื่นหรอ เค้าก็บอกไม่มี เค้าพูดอย่างเดียวว่าขอหยุด ต่างคนต่างนั่งร้องไห้ เราก็ขอโอกาสจากเค้าแต่เค้าก็ยืนยันคำเดิมว่าไม่มี
เรารู้นะว่าที่ผ่านมาเรามองข้ามเรื่องนี้มาตลอด เราทำให้เค้าสบายกายแต่ลืมไปว่าเค้าไม่สบายใจ จนตอนนี้เรารู้แล้วว่าการที่รักมากไปใันทำให้ความรักพังได้ และคนที่ทำพังคือเราเอง เราหมดหนทางที่จะง้อแล้ว เพราะเค้ายื่นคำขาดว่า จะให้เค้าออกหอหรือเราจะไปเอง เราตอบว่าเราไปเอง แต่ขอเวลา ถึงสิ้นเดือน
เราไม่เคยยอมรับได้เลยว่า เราจะถูกบอกเลิก เราไม่รู้จะทำยังไงต่อ เพราะเรารักเค้ามาก เคยทุกข์ด้วยกัน เคยสุขด้วยกัน
ตอนที่สุขเราจับมือกัน ตอนที่ทุกข์เราก็อยากให้จับมือให้แน่นกว่าเดิม แต่เค้าเลือกที่จะปล่อย และขอให้เราปล่อยเค้า
เราเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด เราขอโทษ เราขอร้อง เราทำทุกอย่างแล้ว แต่ก็ไม่มีผลที่ดีเลย
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเพราะเราหมดหนทางแล้วจริงๆถึงตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา
โดนแฟนบอกเลิก จะง้อยังไงได้บ้าง
ซึ่งระหว่างที่คบกันก็ดูปกติเรียบง่ายมาโดยตลอด ทะเลาะบ้าง ส่วนมากจะเป็นเรื้องที่เราหวงเค้านั่นแหละ เพราะแผนกที่เค้าทำงานส่วนใหญ่เป็น ผช ไปกินข้าวก็ไปด้วยกัน 4-5คนนั้นตลอด โอเคตัดเรื่องหวงไป
ช่วงสิ้นเดือนมีนาที่ผ่านมาไม่เชิงว่าทะเลาะแต่แฟนระเบิดลงใส่เรา เรื่องที่บ้านไม่ชอบเรา ให้ห่างๆกับเรา ซึ่งเราก็ไปบ้านเค้าบ่อย ไปกับเค้าช่วงวันหยุด เรางงมากทำไมถึงไม่ชอบทั้งที่เรายังไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วเรื่องนี้ก็จบไป
ล่าสุดช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา เค้ากลับบ้าน วันที่ 13-16 เราก็อยู่หอ เพราะขี้เกียจกลับบ้าน แต่เรื่องมิอยู่ว่า วันที่ 14 วันเกิดเรา เพื่อนๆเราก็เบิร์ดเดย์กันหมดแล้ว เหลือแต่เค้าที่ยังนิ่งอยู่ แล้ววันนั้นเค้าก็ไปกับกลุ่มเพื่อนเค้าซึ่งแน่นอนเรานอยด์มาก เรานอนร้องไห้ พอคอลไปหาเค้าขับรถไปเที่ยวน้ำตกกับเพื่อนๆ แล้วก็ไม่พอใจเรา สุดท้ายคืนนั้นเราตัดสินใจกลับบ้านในวันที่ 15 โดยไม่บอกเค้า
วันที่ 15 เพื่อนเค้าชวนไปเล่นน้ำอีกจังหวัดนึงซึ่งอยู่ติดกัน เราก็ห่วงไม่อยากให้เค้าไปเพราะเป็นห่วงช่วงเทศกาลมันอันตราย แต่เค้าไม่มองตรงนั้น เค้ากลับมองว่าเราบังคับ เราตีกรอบ เค้าอึดอัด เค้าอยากไปเที่ยวกับเพื่อน เราก็โอเคให้เค้าไป เค้าไปกับเพื่อนอีก 2 คน แต่ก็แชทหากันตลอดนะ
พอวันที่ิ 16 เค้ากลับหอเรายังคุยกันดีๆอยู่เลยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้ววันที่ 17 เราก็กลับหอ
ระหว่างทางเราถามเค้าว่า รักเรามั้ย เค้าตอบมา ไม่รู้สิ ไม่เหมือนเดิม
เราเลยถามว่าทำไม เค้าบอกว่า เค้าอึดอัด เค้าไม่มีความสุข บลาๆๆๆ พิมพ์คุยตลอดทาง จนเรากลับมาถึงหอ เค้าเปลี่ยนไปจริงๆ เราเข้าไปหอมแก้มเค้า เค้านิ่งมาก ไม่ตอบสนองอะไรเลย เราก็บอกว่า ไม่เอา ไปเป็นแบบนี้ดิ เรามีทางออกที่ดีกว่านี้นะ เค้าบอกเราว่าเค้าขอหยุด เค้าเหนื่อย เหนื่อยที่ต้องมารับแรงกดดัน อึดอัด อยากอยู่คนเดียว เราเลยขอโอกาสเค้า แต่เค้าตอบว่า ไม่มีให้แล้วมันหใดไปแล้ว เค้าไม่ได้รักเราแล้ว ให้เราปล่อยเค้า เค้าไม่มีความสุขที่จะอยู่กับเราอีกแล้ว เราถามเค้าว่ามีคนอื่นหรอ เค้าก็บอกไม่มี เค้าพูดอย่างเดียวว่าขอหยุด ต่างคนต่างนั่งร้องไห้ เราก็ขอโอกาสจากเค้าแต่เค้าก็ยืนยันคำเดิมว่าไม่มี
เรารู้นะว่าที่ผ่านมาเรามองข้ามเรื่องนี้มาตลอด เราทำให้เค้าสบายกายแต่ลืมไปว่าเค้าไม่สบายใจ จนตอนนี้เรารู้แล้วว่าการที่รักมากไปใันทำให้ความรักพังได้ และคนที่ทำพังคือเราเอง เราหมดหนทางที่จะง้อแล้ว เพราะเค้ายื่นคำขาดว่า จะให้เค้าออกหอหรือเราจะไปเอง เราตอบว่าเราไปเอง แต่ขอเวลา ถึงสิ้นเดือน
เราไม่เคยยอมรับได้เลยว่า เราจะถูกบอกเลิก เราไม่รู้จะทำยังไงต่อ เพราะเรารักเค้ามาก เคยทุกข์ด้วยกัน เคยสุขด้วยกัน
ตอนที่สุขเราจับมือกัน ตอนที่ทุกข์เราก็อยากให้จับมือให้แน่นกว่าเดิม แต่เค้าเลือกที่จะปล่อย และขอให้เราปล่อยเค้า
เราเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด เราขอโทษ เราขอร้อง เราทำทุกอย่างแล้ว แต่ก็ไม่มีผลที่ดีเลย
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเพราะเราหมดหนทางแล้วจริงๆถึงตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา