จริงๆเราเคยน้อยใจแม่หลายครั้ง แต่เราเตือนสติตัวเองตลอดว่าแม่รักลูกเท่ากันอยู่แล้ว จนมีครั้งนึงที่คุยกันแล้วแม่บอกเองเลยว่า ‘แม่รักพี่มากกว่า แต่กับเรา แม่เป็นห่วงเพราะเป็นน้อง’ มันก็จึกนิดนึงแต่ความเป็นห่วงคงแทนความรักได้เหมือนกันแหละมั้งTT
ขอยกตัวอย่างกรณีที่น้อยใจเลยแล้วกันนะคะ อย่างเช่น 1.พี่ล้มหัวเข่าเป็นแผล เหมือนเด็กวิ่งเล่นล้มธรรมดาอ่ะค่ะ แต่แม่เป็นห่วงแบบว่าทำแผลให้หายาทา แต่เราน้ำร้อนลวกแบบเบิร์นเลยค่ะ แม่ก็บอกแค่ว่าเอายาสีฟันทาสิ มันบังเอิญเกิดเหตุการณ์ใกล้กับที่พี่ล้ม เลยแบบทายาไปแอบน้อยใจไปว่า น้ำร้อนลวกมันเรื่องเล็กแหละเนอะ
2.อีกเรื่องเมื่อตอนเย็นที่ผ่านมาเลยค่ะ เราไปเปลี่ยนโปรโทรศัพท์ แม่ก็ให้พี่ใช้โปรดีกว่า บอกว่าเพราะพี่เค้าเพื่อนเยอะ ต้องติดต่อนู่นนี่ เราก็เลยพยายามคิดว่า เป็นพี่ก็คงต้องได้มากกว่าแหละมั้ง
3.เรื่องสุดท้าย เรื่องนี้ก็ใหญ่พอสมควรค่ะคือเรื่องมรดก พี่เราเป็นภูมิแพ้ที่หูกับตาค่ะ แต่ทุกวันนี้ใช้ชีวิตปกติ มองเห็น ได้ยินค่ะ แม่เป็นห่วงเลยยกบ้านที่เป็นมรดกให้ เรากำลังจะเข้าเรียนมหาลัยค่ะ แต่อาจจะได้เอกชน ค่าเรียนสูงค่ะ ถ้าขายบ้านนั้นก็พอเรียนแน่ๆค่ะ แต่แม่เก็บไว้ให้พี่ เราเลยคิดไว้แล้วว่า ถ้าได้เรียนที่ค่าเรียนแพงมากๆ คงให้แม่ช่วยกู้ช่วยออก แต่ถ้าได้ที่ที่ไม่แพงมาก เราก็จะกู้เรียนแล้วใช้หนี้ตอนเรียนจบเอาค่ะ
ปล.เราอยากได้แพทย์เอกชนนะคะ ตั้งใจเรียนแล้วค่ะ แต่สอบไม่ติดมอรัฐจริงๆtt
ทุกครั้งที่มีเรื่องเล็กเรื่องน้อยอะไรเราจะชอบน้อยใจแม่ตลอด ถ้าเราคิดไปเลยว่าที่แม่ทำแบบนั้นนี้เพราะรักพี่มากกว่านั่นแหละ แล้วให้ตัวเองคิดว่ามันคือการเสียสละจะดีมั้ยคะ แต่มันทำใจลำบากจังเลย มีใครแนะนำวิธีคิดให้หน่อยได้มั้ยคะ??tt
จัดการกับความคิดแม่รักพี่ชายมากกว่ายังไงดีคะ?
ขอยกตัวอย่างกรณีที่น้อยใจเลยแล้วกันนะคะ อย่างเช่น 1.พี่ล้มหัวเข่าเป็นแผล เหมือนเด็กวิ่งเล่นล้มธรรมดาอ่ะค่ะ แต่แม่เป็นห่วงแบบว่าทำแผลให้หายาทา แต่เราน้ำร้อนลวกแบบเบิร์นเลยค่ะ แม่ก็บอกแค่ว่าเอายาสีฟันทาสิ มันบังเอิญเกิดเหตุการณ์ใกล้กับที่พี่ล้ม เลยแบบทายาไปแอบน้อยใจไปว่า น้ำร้อนลวกมันเรื่องเล็กแหละเนอะ
2.อีกเรื่องเมื่อตอนเย็นที่ผ่านมาเลยค่ะ เราไปเปลี่ยนโปรโทรศัพท์ แม่ก็ให้พี่ใช้โปรดีกว่า บอกว่าเพราะพี่เค้าเพื่อนเยอะ ต้องติดต่อนู่นนี่ เราก็เลยพยายามคิดว่า เป็นพี่ก็คงต้องได้มากกว่าแหละมั้ง
3.เรื่องสุดท้าย เรื่องนี้ก็ใหญ่พอสมควรค่ะคือเรื่องมรดก พี่เราเป็นภูมิแพ้ที่หูกับตาค่ะ แต่ทุกวันนี้ใช้ชีวิตปกติ มองเห็น ได้ยินค่ะ แม่เป็นห่วงเลยยกบ้านที่เป็นมรดกให้ เรากำลังจะเข้าเรียนมหาลัยค่ะ แต่อาจจะได้เอกชน ค่าเรียนสูงค่ะ ถ้าขายบ้านนั้นก็พอเรียนแน่ๆค่ะ แต่แม่เก็บไว้ให้พี่ เราเลยคิดไว้แล้วว่า ถ้าได้เรียนที่ค่าเรียนแพงมากๆ คงให้แม่ช่วยกู้ช่วยออก แต่ถ้าได้ที่ที่ไม่แพงมาก เราก็จะกู้เรียนแล้วใช้หนี้ตอนเรียนจบเอาค่ะ
ปล.เราอยากได้แพทย์เอกชนนะคะ ตั้งใจเรียนแล้วค่ะ แต่สอบไม่ติดมอรัฐจริงๆtt
ทุกครั้งที่มีเรื่องเล็กเรื่องน้อยอะไรเราจะชอบน้อยใจแม่ตลอด ถ้าเราคิดไปเลยว่าที่แม่ทำแบบนั้นนี้เพราะรักพี่มากกว่านั่นแหละ แล้วให้ตัวเองคิดว่ามันคือการเสียสละจะดีมั้ยคะ แต่มันทำใจลำบากจังเลย มีใครแนะนำวิธีคิดให้หน่อยได้มั้ยคะ??tt