ก่อนอื่นเราขอเล่าต้นเรื่องของความรัก เรากับแฟนคึยกันมานานมากในฐานะพี่น้อง เพราะเรารู้ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว คุยบ้างไม่คุยบ้างมาเป็นปี จนวันนึ่งเขามาคุยกับเราแทบทุกวัน หัวเราะสนุกสนามแทบทุกวัน จนเราเผลอใจ ลืมอกเลยว่าแฟนเราป็นชาวต่างชาติ เราเผลอใจรัก พูดหยอดทุกวันว่าเขาคิดกับเราแค่พี่น้อง จนเขาตอบมาว่า คิดแบบแฟน ตอนแรกที่เราคบกันเขาดูรักเรามาก โทรหา แชทหาตลอดเวลา จนวันที่เรานัดเจอกับครั้งแรกที่ไทย เราก็เจอกันตามปกติ กินข้าวเที่ยว เดินเล่น พอถึงตอนเรากลับบ้านเขาก็คอลหาเราจนถึงบ้าน เราก็ถามเขาเสมอเราโอเคไหม มีเจอครั้งแรกก็มีครั้งสอง เราไปหาเขา เหมือนเดิมเที่ยวกินข้าว คอลหา แล้ว3วันหลังจากเจอกัน เราเป็นคนไม่มั่นใจในรูปร่าง มักถามเขาเสมอ รักไหม ชอบไหม จนเขาเกินอาการเบื่อ เราโทรหา ทำไมไม่แชท ทำไมไม่ตอบ เขาก็งานเยอะ จนบอกว่าอยากอยู่เงียบๆ1 อาทิตย์ เป็นช่วงที่เราทรมานมาก เพราะเรารักเขามาก ประมาณ6วัน เขากลับมาโทรหา ทักแชทหาแต่นานๆครั้ง และบอกว่า อีกห้าวันจะมาหาเราที่บ้าน เราดีมาก ที่เขาจะมาหา หลังนั้นเขาก็มาตามที่บอกไว้ เราก็โอเค ดูแล แต่ไม่ได้เที่ยวอะไรมากมาย เขากลับบ้านไปสิ่งที่เปลี่ยนคือการแชท การโทรไม่ปกติ นานๆที จากโทร1ทุ่มทุกวัน เปลี่ยนไปเป็น2 ทุ่ม เปลี่ยนเป็น3ทุ่ม ตอนนี้4 ทุ่ม เราเชื่อใจนะ งานเขาเยอะมาก แต่จะไม่มีเวลาขนาดนั้นเลยหรอ มาวันหยุดสงกรานต์นี้ เพื่อนของเขามาหาเขาตั้งแต่13 จนถึงตอนนี้ เขาก็ดูไม่สนใจเรา เรารอแชทจากเขา
เราคาดหวังเกินไปใช่ไหม?