ว่าด้วยศิลปการมัดยางหนังสติ๊ก

วันนี้มาคุยกันเล่นๆน่ะครับ ว่าใครเคยแกะกับข้าวถุง หรือ แกะถุงน้ำจิ้ม ที่รัดด้วยยางหนังสติ๊กบ้างครับ. ความยากง่ายในการแกะผมว่าขึ้นอยู่กับ ความชำนาญของคนรัดถุงเหมือนกันน่ะครับ บ้างครั้งถึงกับต้องใช้กรรไกรตัดทิ้งเลยก็มี

เลยอยากมาคุยกันเล่นน่ะครับว่าเพื่อนๆว่าที่เคยมาชอบการแกะรูปแบบไหนมากสุดผมว่าบางครั้งก็ถือว่าเป็นศิลปของคนรัดถุงเหมือนกันน่ะ ยกตัวอย่างเจ้าประจำที่ผมชอบคือ ร้านข้าวเหนียวไก่ย่างที่รัดถุงน้ำจิ้มมาอย่างเรียบร้อย แถมวิธีแกะยังไม่ทำให้หัวเสียอีกด้วย
วิธีการคือแกะด้วยดึงยางด้านที่ผูกทบไว้ซึ่งเป็นเส้นที่ดึงง่ายและหย่อนที่สุด หลังจากนั้นมันก็จะดีดตัวมันเองเหลือเป็นแบบนี้

เหมือนเป็นเซฟตี้อีกชั้นก่อนจะเทน้ำจิ้มออกมาเพื่อคลายหนังยางออก แถมหลังจากแกะเสร็จสภาพหนังยางยังพร้อมเอาไปต่อได้อีกด้วย

เลยกลับมาคิดเล่นๆ ว่าวิธีการรัดหนังยางควรเป็นพื้นฐานของวิชาชีพเหมือนกันน่ะครับ เพราะคนรัดถุงก็มองในมุมของตัวเองว่ารัดแน่นไม่หกก็จบ แต่ในมุมมองคนแกะก็อยากได้แบบแน่นๆแกะง่ายๆ