คิดมาพักนึงก่อนจะมาตั้งกระทู้นี้ อดทนมาตลอดแต่ตอนนี้ ไม่ไหวแล้วจริงๆค่ะ
ขอท้าวความนิดนึงก่อนจะเริ่มตั้งคำถาม เราอยู่กินกับแฟนมาปีกว่าแต่ยังไม่แต่งงานกัน ก่อนหน้านี้แฟนเคยแต่งงานมาก่อนและหย่ากันไปแล้ว และในใบบันทึกหลังการหย่าระบุว่า พ่อกับแม่ต้องดูแลลูกร่วมกันโดย จ-ศ ให้อยู่กับแม่ และ ส-อ ให้อยู่กับพ่อ
ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันมา เราก็ไม่ค่อยเข้ากับเด็กเท่าไหร่ คิดว่าเป็นเรื่องปกติที่เด็กจะต่อต้านแฟนใหม่ของพ่อ แต่รวมๆแล้วมันก็ไม่ได้แย่ เราคุยกันบ้าง หัวเราะกันบ้าง ถามไถ่กันบ้างแต่ไม่ได้มากพอจนทำให้เราสนิทกัน
ปีแรกที่เราใช้ชีวิตร่วมกันกับแฟนดูราบรื่นดีตลอดระยะเวลาหนึ่งปีแรก แต่ปัญหามันเริ่มย่างก้าวเข้ามาเมื่อ 25 ธันวาคม 61 เพราะจู่ๆเมียเก่านางก็โผล่เข้ามาในงานปาร์ตี้คริสมาสของกลุ่มเพื่อนนางที่นางเคยมาร่วมสมัยนางยังเป็นสามีภรรยา
ด้วยเหตุผลอะไรไม่รู้ที่นางโผล่มาในงานนั้น แต่นางใช้เหตุผลบอกกับแฟนเราว่า ลูกนางส่งข้อความหา บอกว่าปาร์ตี้น่าเบื่อ แล้วนางมาเพื่อที่จะมารับลูก อาการของเราตอนนั้นรู้สึกหัวร้อนนิดหน่อย แฟนก็ได้แต่บอกว่า อย่าไปสนใจ เพราะเค้าเองก็ไม่ได้สนใจนางเลย
และนางก็เริ่มเข้ามาวุ่นวายในชีวิตครอบครัวของเราอีกครั้ง ตอนที่นางบอกว่า นางไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ในเมืองไทยได้ด้วยเงินค่าเลี้ยงดูที่แฟนจ่ายให้ทุกเดือน (80k) และนางจะไปทำงานที่ต่างประเทศ นางไม่สามารถเลี้ยงลูกได้อีกต่อไป และพ่อเด็กต้องเลี้ยงดูลูก full time สำหรับเราไม่มีปัญหาที่จะเลี้ยงเด็กคนนี้ แต่ปัญหาอยู่ที่เราไม่ได้สนิทกันมาก และเด็กก็ไม่ยอมให้แม่ไปร้องไห้กระจองอแงหาแม่ (อายุ14)
ด้วยความที่แฟนเรารักลูกมาก ก็พยายามโน้มน้าวแม่เด็กว่าให้อดทนรออีก4ปีเพื่อให้ลูกได้เรียนจบมัทยมก่อนไม่ได้หรือ นางตอบปฏิเสธว่า ถึงตอนนั้นนางก็แก่เกินไป หาสามีใหม่ได้ยาก
และเมื่อวันสงกรานต์ที่ผ่านมา นางได้คุยกับแฟนเราว่าต้องการจะคุยกับเราเพื่อหาทางออกในการดูแลเด็ก ตอนแรกเราปฏิเสธที่จะคุยกับนาง เพราะคิดว่า จริงๆแล้วมันเป็นเรื่องของพ่อแม่ที่จะตกลงกันเรื่องนี้มากกว่า ไม่ใช่เราที่จะเป็นคนตัดสินใจ เพราะเราไม่เคยปฏิเสธที่จะไม่ดูแลเด็กอยู่แล้ว แต่นางยืนยันที่จะคุย
มาถึงห้องสนทนา การคุยกันไม่เป็นไปตามที่เราคิด ไม่ใช่การหาทางออกในการดูแล แต่เป็นการด่าทอเรา ว่าเราไม่สามารถดูแลลูกนางได้ดีเท่านาง
เราเลยออกจากการสนทนาเพราะไม่เป็นไปตามข้อตกลงกัน หลังจากนั้นนางก็คุยกันกับแฟนเราต่อ
พอหลังจากที่คุยกันเสร็จ แฟนเรากลับมาที่ห้องแล้วบอกเราว่า นางเปลี่ยนใจที่จะไม่ไปอังกฤษ และจะดูแลลูกไปจนถึงอายุครบ18ปีตามที่ตกลง เราจึงถามเหตุผลไปว่าทำไมนางถึงเปลี่ยนใจ แฟนเราเลยบอกว่า บอกเมียเก่าไปว่าเราท้อง
แฟนเรายังคงมองโลกในแง่ดี คิดว่านางคงกลัวเราจะยุ่งที่จะต้องเลี้ยงเด็กสองคนพร้อมกัน เลยเปลี่ยนใจที่จะช่วยอยู่ดูแล แต่เราไม่ติดแบบนั้น เราคิดแค่ว่า มันไม่จบแค่นี้แน่ และปัญหาใหญ่กำลังตามมา
แล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆ เมื่อคืน แฟนเราโทรหาลูกสาวนางผ่านวิดีโอคอล แล้วได้ยินเสียงเมียเก่านางพูดแทรกระหว่างคุยว่า "หนูกำลังจะมีน้องใหม่นะลูก " เหมือนพยายามจะยุแหย่เด็ก และหลังจากนั้นได้ยินเสียงเด็กตะโกนผ่านโทรศัพท์มาว่า "ไม่เอา"
เราเหนื่อยกับแม่เด็กมากตอนนี้ที่คอยปั่นสถานการณ์ให้มันแย่ลง คอยเป่าหูลูกนางว่า น้องต่างแม่ที่กำลังจะเกิดจะมาแย่งความรักจากนางไป ทั้งๆที่จริงมันไม่ได้เป็นแบบนั้น เราเหนื่อยที่เราต้องมาคอยฟังอะไรแบบนี้ เราเหนื่อยที่ผู้หญิงคนนี้เข้ามายุ่งกับครอบครัวเรา ทั้งๆที่สองคนหย่ากันไปแล้ว แต่นางคอยมาจัดการทุกอย่าง เราเหนื่อยที่แฟนเราจัดการอะไรไม่ได้ เพราะนางรักลูกนางมาก ไม่อยากให้ลูกเสียใจ และอยากให้ลูกเรียนให้จบก่อน และหลังจากนั้นก็คือปล่อยให้นางไปใช้ชีวิต นางจะอยู่กับแม่รึจะใช้ชีวิตแบบไหนก็แล้วแต่นาง
แต่ปัญหาที่แท้จริงก็คือแม่เด็กมาแทรกแทรงครอบครัวเรามากเกินไป ไม่รู้ว่านางต้องการอะไรกันแน่ นางต้องการสามีนางกลับ รึว่ายังไง เราสงสารเด็กนะคะที่แม่คอยปั่นหัว และใช้เป็นเครื่องมือแบบนี้ และเราก็คิดไม่ตกจริงๆกับปัญหานี้ว่าจะก้าวไปแบบไหน
อีกอย่างเราท้องด้วย เลยทำให้เราคิดมากและเครียดไปอีก เหนื่อยมากค่ะ
จริงๆแค่อยากจะระบาย รึใครมีอะไรที่จะให้คำแนะนำ ติเตียน หรือคำปรึกษาก็ยินดีรับฟังค่ะ เราเหนื่อยเหลือเกิน😭😭
ขอทางออกหรือคำปรึกษาสำหรับปัญหาที่เกิดขึ้นตอนนี้ค่ะ
ขอท้าวความนิดนึงก่อนจะเริ่มตั้งคำถาม เราอยู่กินกับแฟนมาปีกว่าแต่ยังไม่แต่งงานกัน ก่อนหน้านี้แฟนเคยแต่งงานมาก่อนและหย่ากันไปแล้ว และในใบบันทึกหลังการหย่าระบุว่า พ่อกับแม่ต้องดูแลลูกร่วมกันโดย จ-ศ ให้อยู่กับแม่ และ ส-อ ให้อยู่กับพ่อ
ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันมา เราก็ไม่ค่อยเข้ากับเด็กเท่าไหร่ คิดว่าเป็นเรื่องปกติที่เด็กจะต่อต้านแฟนใหม่ของพ่อ แต่รวมๆแล้วมันก็ไม่ได้แย่ เราคุยกันบ้าง หัวเราะกันบ้าง ถามไถ่กันบ้างแต่ไม่ได้มากพอจนทำให้เราสนิทกัน
ปีแรกที่เราใช้ชีวิตร่วมกันกับแฟนดูราบรื่นดีตลอดระยะเวลาหนึ่งปีแรก แต่ปัญหามันเริ่มย่างก้าวเข้ามาเมื่อ 25 ธันวาคม 61 เพราะจู่ๆเมียเก่านางก็โผล่เข้ามาในงานปาร์ตี้คริสมาสของกลุ่มเพื่อนนางที่นางเคยมาร่วมสมัยนางยังเป็นสามีภรรยา
ด้วยเหตุผลอะไรไม่รู้ที่นางโผล่มาในงานนั้น แต่นางใช้เหตุผลบอกกับแฟนเราว่า ลูกนางส่งข้อความหา บอกว่าปาร์ตี้น่าเบื่อ แล้วนางมาเพื่อที่จะมารับลูก อาการของเราตอนนั้นรู้สึกหัวร้อนนิดหน่อย แฟนก็ได้แต่บอกว่า อย่าไปสนใจ เพราะเค้าเองก็ไม่ได้สนใจนางเลย
และนางก็เริ่มเข้ามาวุ่นวายในชีวิตครอบครัวของเราอีกครั้ง ตอนที่นางบอกว่า นางไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ในเมืองไทยได้ด้วยเงินค่าเลี้ยงดูที่แฟนจ่ายให้ทุกเดือน (80k) และนางจะไปทำงานที่ต่างประเทศ นางไม่สามารถเลี้ยงลูกได้อีกต่อไป และพ่อเด็กต้องเลี้ยงดูลูก full time สำหรับเราไม่มีปัญหาที่จะเลี้ยงเด็กคนนี้ แต่ปัญหาอยู่ที่เราไม่ได้สนิทกันมาก และเด็กก็ไม่ยอมให้แม่ไปร้องไห้กระจองอแงหาแม่ (อายุ14)
ด้วยความที่แฟนเรารักลูกมาก ก็พยายามโน้มน้าวแม่เด็กว่าให้อดทนรออีก4ปีเพื่อให้ลูกได้เรียนจบมัทยมก่อนไม่ได้หรือ นางตอบปฏิเสธว่า ถึงตอนนั้นนางก็แก่เกินไป หาสามีใหม่ได้ยาก
และเมื่อวันสงกรานต์ที่ผ่านมา นางได้คุยกับแฟนเราว่าต้องการจะคุยกับเราเพื่อหาทางออกในการดูแลเด็ก ตอนแรกเราปฏิเสธที่จะคุยกับนาง เพราะคิดว่า จริงๆแล้วมันเป็นเรื่องของพ่อแม่ที่จะตกลงกันเรื่องนี้มากกว่า ไม่ใช่เราที่จะเป็นคนตัดสินใจ เพราะเราไม่เคยปฏิเสธที่จะไม่ดูแลเด็กอยู่แล้ว แต่นางยืนยันที่จะคุย
มาถึงห้องสนทนา การคุยกันไม่เป็นไปตามที่เราคิด ไม่ใช่การหาทางออกในการดูแล แต่เป็นการด่าทอเรา ว่าเราไม่สามารถดูแลลูกนางได้ดีเท่านาง
เราเลยออกจากการสนทนาเพราะไม่เป็นไปตามข้อตกลงกัน หลังจากนั้นนางก็คุยกันกับแฟนเราต่อ
พอหลังจากที่คุยกันเสร็จ แฟนเรากลับมาที่ห้องแล้วบอกเราว่า นางเปลี่ยนใจที่จะไม่ไปอังกฤษ และจะดูแลลูกไปจนถึงอายุครบ18ปีตามที่ตกลง เราจึงถามเหตุผลไปว่าทำไมนางถึงเปลี่ยนใจ แฟนเราเลยบอกว่า บอกเมียเก่าไปว่าเราท้อง
แฟนเรายังคงมองโลกในแง่ดี คิดว่านางคงกลัวเราจะยุ่งที่จะต้องเลี้ยงเด็กสองคนพร้อมกัน เลยเปลี่ยนใจที่จะช่วยอยู่ดูแล แต่เราไม่ติดแบบนั้น เราคิดแค่ว่า มันไม่จบแค่นี้แน่ และปัญหาใหญ่กำลังตามมา
แล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆ เมื่อคืน แฟนเราโทรหาลูกสาวนางผ่านวิดีโอคอล แล้วได้ยินเสียงเมียเก่านางพูดแทรกระหว่างคุยว่า "หนูกำลังจะมีน้องใหม่นะลูก " เหมือนพยายามจะยุแหย่เด็ก และหลังจากนั้นได้ยินเสียงเด็กตะโกนผ่านโทรศัพท์มาว่า "ไม่เอา"
เราเหนื่อยกับแม่เด็กมากตอนนี้ที่คอยปั่นสถานการณ์ให้มันแย่ลง คอยเป่าหูลูกนางว่า น้องต่างแม่ที่กำลังจะเกิดจะมาแย่งความรักจากนางไป ทั้งๆที่จริงมันไม่ได้เป็นแบบนั้น เราเหนื่อยที่เราต้องมาคอยฟังอะไรแบบนี้ เราเหนื่อยที่ผู้หญิงคนนี้เข้ามายุ่งกับครอบครัวเรา ทั้งๆที่สองคนหย่ากันไปแล้ว แต่นางคอยมาจัดการทุกอย่าง เราเหนื่อยที่แฟนเราจัดการอะไรไม่ได้ เพราะนางรักลูกนางมาก ไม่อยากให้ลูกเสียใจ และอยากให้ลูกเรียนให้จบก่อน และหลังจากนั้นก็คือปล่อยให้นางไปใช้ชีวิต นางจะอยู่กับแม่รึจะใช้ชีวิตแบบไหนก็แล้วแต่นาง
แต่ปัญหาที่แท้จริงก็คือแม่เด็กมาแทรกแทรงครอบครัวเรามากเกินไป ไม่รู้ว่านางต้องการอะไรกันแน่ นางต้องการสามีนางกลับ รึว่ายังไง เราสงสารเด็กนะคะที่แม่คอยปั่นหัว และใช้เป็นเครื่องมือแบบนี้ และเราก็คิดไม่ตกจริงๆกับปัญหานี้ว่าจะก้าวไปแบบไหน
อีกอย่างเราท้องด้วย เลยทำให้เราคิดมากและเครียดไปอีก เหนื่อยมากค่ะ
จริงๆแค่อยากจะระบาย รึใครมีอะไรที่จะให้คำแนะนำ ติเตียน หรือคำปรึกษาก็ยินดีรับฟังค่ะ เราเหนื่อยเหลือเกิน😭😭