ผมเคยเอาขนมไปแขวนหน้าห้องผู้ชายที่ผมชอบ

สวัสดีครับ ผมมีเรื่องนึงที่เครียดมากขอปรึกษา ผมหาทางออกกับชีวิตไม่เจอจริงๆครับ ถ้าอ่านกระทู้ผมแล้วจะว่าผมโรคจิตก็ได้นะครับ แต่ผมรู้สึกไม่ดีกับสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้มากๆ เริ่มเลยนะครับ ตอนผมเข้ามหาลัยใหม่ๆบังเอิญไปแอบชอบคนๆนึง ซึ่งเขาอยู่หอเดียวกับผม ผมชอบมากเลยโทรไปปรึกษาเพื่อน เพื่อนเลยบอกให้ซื้อขนมไปแขวนครับ ผมก็บ้าจี้ทำ แขวนหน้าห้องเขาทุกวันอะครับ ไปจตุจักรก็ซื้อพวงกุญแจดาธเวดอร์มาห้อย นู่นนี่นั้น แนบโพสอิทด้วยนะครับ ทำอยู่หลายวัน แต่เขาไม่เคยเขียนตอบเลย ผมใช้ความสามารถทั้งหมดที่มีหาวาปจนเจอครับ ผมเจอเฟสเค้าไม่กล้าแอดไป  ผมให้เพื่อนแอดไป เค้ารับคำขอเพื่อนผมครับ แต่ไม่รับผม ตอนที่แอดไปเพื่อนเขา48xx ตอนนี้5000แล้ว เค้ายังไม่รับผมเลยครับ (แต่รับเพื่อนผมไปตั้งแต่1ชมแรกที่แอด) อันนี้เจ็บนะครับเด็กมอเดียวกันส่วนใหญ่เห็นเขาก็รับหมด มีอยู่วันนึงเขาไม่เอาของที่ผมแขวนให้ ผมเลยเขียนถามแต่เขาก็ไม่ตอบ (จริงๆตอนแขวนก็โน้ตไปตลอด)ผมก็เลิกแขวนอะครับ แต่ซักพักก็แขวนใหม่ ใจมันสู้ เเขวนไปเรื่อยๆอะครับประมาณเดือนนึง เค้าก็เอาบ้างไม่เอาบ้าง  ผมแอบตามเค้าไปดูเค้าเล่นกีฬาด้วยครับตอนนั้นช่วงงานกีฬาพอดี ผมมีเพื่อนที่รู้จักเรียนอยู่เอกเดียวกับเค้าเลยให้ไปหลอกถามว่ามีคนเอาขนมไปแขวนหน้าห้องเหรอ คำตอบที่ได้คือ เขาบอกเพื่อนผมว่า ”รู้ได้ไง เนี่ยกูก็หาตัวอยู่ แต่ยังหาไม่เจอ แต่กูอะเป็นผู้ชาย ถ้ารู้จักว่าเป็นใครอะ ก็ฝากบอกเค้าด้วยว่ากูอะเป็นผู้ชาย กูไม่ได้ชอบกระเทย” (หอผมคือหอชายครับ)เพื่อนผมก็โทรมาบอกงี้อะครับ ผมถามว่าไม่ได้โกหกใช่ไหม เขาบอกจริงทั้งหมด ผมนี่เข่าแทบทรุดน้ำตาไหลเลยครับ คือสภาพผมห่างจากคำว่ากระเทยอยู่โข เศร้าครับผมรู้สึกอกหัก ผมก็หยุดทุกสิ่ง หยุดส่อง หยุดแขวน แต่เวลาผมเจอแล้วสบตากับเค้าใจมันเต้นแรงทุกทีเลย ทั้งที่เค้าไม่ได้คิดอะไรเลย ผมรู้ว่าสายตาที่เค้ามองมามันไม่มีอะไร แต่หัวใจผมมันเต้นมันควบคุมไม่ได้ ผมไม่แน่ใจว่าเค้ารู้ไหมว่าคนที่แขวนเป็นผม เพราะหลังๆเวลาเจอผมเค้าก็จะรนหรือพยายามเดินหนี จนมันดูแปลกๆทำให้ผมรู้สึกแย่ รู้สึกว่าเค้ารังเกียจผม  เพราะเจอกันบ่อยๆมันให้ผมตัดใจไม่ได้  ผมพยายามเเล้ว ผมเคยไปไหว้พระตีมูรติขอพรให้เจอคนใหม่แต่ก็ไม่มีวี่แวว  จนกระทั่งปิดเทอมแล้วเปิดเทอมใหม่ ผมเจอเค้าใจผมก็ยังเต้นเหมือนเดิน แต่เค้าไม่เคยรู้สึกอะไรกับผมเลยย แถมยังทำท่าทีหนีผมเหมือนเดิม วันเกิดเค้า ผมก็ซื้อของไปแขวนไว้ที่รถอะครับ ผมดูในสตอรี่ไอจีเค้า เพื่อนเค้าแฮป มันเป็นคลิปที่เค้าเพิ่มมา เพื่อนเค้าถามว่าซึ้งมั้ย เค้าบอกว่าซึ้ง ซึ้งมาก พร้อมกับยิ้มหวานๆในคลิป  ผมก็อยากรู้ว่าของที่ผมซื้อเค้าจะอัพลงไหม ผมรอจน00.00 วันถัดมามันไม่มีสิ่งที่ผมซื้อให้อยู่ในสตอรี่เลย ไม่มีเลย ผมก็แอบหวังว่าอย่างน้อย ลงให้ผมได้ชื่นใจก็ยังดี ผมก็อยากได้รอยยิ้มแบบนั้นบ้าง เค้าทำเหมือนผมไม่มีตัวตนมาตลอด ตั้งแต่ของที่ผมแขวนหน้าห้อง โพสอิทที่ไร้การตอบกลับ การกระทำใดๆ ของผมที่ส่งผ่านไปเหมือนส่งไปสู่อากาศ มันไม่ได้รับการตอบรับใดหรือบันทึกว่ามีตัวตน ตอนวันเกิดคืนนั้นผมไปนั่งรอเค้าที่ชั้น2ของหอ สรุปว่าเค้าไม่กลับ หึเริ่ดปะ แล้วผมรออะไร555 รอเอง เก้อเอง โง่เอง จนวาเลนไทน์ก็ฝากกุหลายไปให้ เค้าก็ไม่เอา เรื่องมันแย่เนาะ ผมไม่มีอะไรคู่ควรกับเค้าเลย ขนาดแอดเฟรนไปจนตอนนี้เพื่อนเค้าเต็มแล้วเค้ายังไม่รับ พยายามสื่อสารเค้าก็ไม่สื่อสารด้วย ผมว่าเค้าคงรู้แหละว่าเป็นผม มันสัมผัสได้ ผมพยายามตัดใจแล้วลบทุกสิ่ง พยายามมาตลอด แต่บังเอิญเมื่อคืนผมเล่นไอจีหลุมแล้วมันยังขึ้นชื่อเค้า ผมห้ามใจไม่ได้ พอกดส่องทุกสิ่งก็เหมือนพังทลาย เลยไปส่องเฟสด้วยเลย มันทำให้ผมรู้สึกแย่  นี่ก็ 8 เดือนแล้ว ที่ผมทนมาตลอด ผมกับเค้าคงไม่มีวันจริงๆ และผมก็ไม่คู่ควร ใครมีวิธีตัดใจไหมครับ วิธีที่ทำให้ลืมคนที่ ไม่เคยเห็นตัวตนของผม วิธีที่ทำให้ผมลืมคนที่ผมชอบเค้าอยู่ฝ่ายเดียว