เรากับแฟนอายุห่างกัน9ปีค่ะความรักของเราเหมือนจะไปได้ดีพี่เค้าพูดให้เรามั่นใจว่าเค้ารักเราเค้าจะดูแลเรา ตอนนั้นก็รู้สึกว่าครั้งนี้คงเป็นความรักที่ดี
จนกระทั่งพี่เค้าพาเราไปที่บ้านไปเจอผู้ใหญ่ที่บ้านเค้า ตอนนั้นก็เหมือนทางบ้านเค้าไม่โอเคกับเราอะค่ะ ทั้งเรื่องอายุด้วยเราเด็กกว่าพี่เค้าหลายปี กลับกันกับทางบ้านเราที่เอ็นดูเค้า แต่พี่เค้าก็พูดกับเราตลอดนะคะว่าให้เราอดทนให้เราทำให้ที่บ้านเขาเห็นว่าเรารักเขาจริงๆ เราก็พยายามเปลี่ยนตัวเองยายามหลายๆอย่างเพื่อเขาเพื่อรักษาความสัมพันธ์ในครั้งนี้อยู่บ้านแค่ล้างจานเรายังไม่ทำเลยค่ะ คือตัวเราเองก็เป็นคนที่ขี้เกรียจคนนึง
แต่พอคบกับเขาเราเลยปรับตัวเองทุกอย่าง จากที่ไม่เคยทำอะไรทำเราก็ทำ ไปบ้านเขาเราก็ล้างจานให้ ขายของช่วย ใช้อะไรเราก็ทำให้ แต่พอนานเข้านานเข้าทุกๆอย่างก็เริ่มเปลี่ยน ไม่ค่อยได้คุยกัน คือเราเองก็เข้าใจว่าพี่เขาคงยุ้ง ก็เลยไม่อยากไปงอแงอะไร
แต่พอวันนึงเราจับได้ว่าพี่เขาแอบคุยกับคนอื่น คือตอนนั้นเราเสียใจมากค่ะ นั่งเลื่อนๆอ่านข้อความของเขาที่คุยกับคนอื่นเหมือนคุยกับเราทุกอย่าง เขาคงจะพูดแบบนี้กับทุกคน แต่เราดันโง่ที่เชื่อเขา เราเลยถามเขาว่าทำอย่างงี้ทำไมตอนนั้นเขาก็แถไปเลื่อย เราเสียใจค่ะแต่อยากรักษาความสัมพันธ์ไว้ก็ได้แต่เงียบ จากทะเลาะกันครั้งนั้น เขาก็เหมือนจะปรับตัว แต่หลังๆมานี้เค้าก็เริ่มเปลี่ยนไปค่ะเราทะเลาะกันบ่อยขึ้นเขาด่าเราบ่อยขึ้นว่าเราทำอะไรไม่ได้ดั่งใจเขาบ้างหระ เราทำอะไรช้าบ้างหระ คือเขาเริ่มใช้อารมณ์ มารับเราไปเที่ยว รถติด เขาก็บ่นๆๆ ประมาณว่าเพราะมารับเรา พูดให้เรารู้สึกอึดอัดคือตอนนั้นไม่อยากไปเลยค่ะ อยากกลับบ้านมาก
หลังจากนั้นไม่กี่วัน เขาก็บอกเลิกเรา คือไม่ใช่บอกครั้งนี้ครั้งแรกหรอกค่ะ ตลอดเวลาที่เราคบกันมาพี่เขาก็บอกเลิกเรามาตลอด ด้วยเหตุผลเล็กๆน้อยๆ เช่นเราไปข้างนอกกับเพื่อนไม่ได้บอกเขา
เขาก็หาว่าเราเหลวไหล เขาไม่ชอบคนแบบนี้ คือที่ผ่านมาเราง้อตลอดค่ะ เรารักเขามาก เราร้องไห้หนักมากค่ะ พอครั้งนี้เรารู้สึกว่า เขาคงอยากเลิกจิงๆ เราก็เลยได้แต่เงียบ เก็บของจะเอาไปคืนเขาทักไปเขาบอกให้เราเอาทิ้งได้เลย เราเสียใจนะคะไม่ได้อยากให้เขาไป แต่ความรักมันเป็นเรื่องของคนสองคน เราทำแบบนี่ถูกแล้วใช่มั้ย ควรปล่อยเขาไป ถูกต้องแล้วใช่มั้ย..
เราทำอย่างงี้ถูกแล้วใช่มั้ยคะ
จนกระทั่งพี่เค้าพาเราไปที่บ้านไปเจอผู้ใหญ่ที่บ้านเค้า ตอนนั้นก็เหมือนทางบ้านเค้าไม่โอเคกับเราอะค่ะ ทั้งเรื่องอายุด้วยเราเด็กกว่าพี่เค้าหลายปี กลับกันกับทางบ้านเราที่เอ็นดูเค้า แต่พี่เค้าก็พูดกับเราตลอดนะคะว่าให้เราอดทนให้เราทำให้ที่บ้านเขาเห็นว่าเรารักเขาจริงๆ เราก็พยายามเปลี่ยนตัวเองยายามหลายๆอย่างเพื่อเขาเพื่อรักษาความสัมพันธ์ในครั้งนี้อยู่บ้านแค่ล้างจานเรายังไม่ทำเลยค่ะ คือตัวเราเองก็เป็นคนที่ขี้เกรียจคนนึง
แต่พอคบกับเขาเราเลยปรับตัวเองทุกอย่าง จากที่ไม่เคยทำอะไรทำเราก็ทำ ไปบ้านเขาเราก็ล้างจานให้ ขายของช่วย ใช้อะไรเราก็ทำให้ แต่พอนานเข้านานเข้าทุกๆอย่างก็เริ่มเปลี่ยน ไม่ค่อยได้คุยกัน คือเราเองก็เข้าใจว่าพี่เขาคงยุ้ง ก็เลยไม่อยากไปงอแงอะไร
แต่พอวันนึงเราจับได้ว่าพี่เขาแอบคุยกับคนอื่น คือตอนนั้นเราเสียใจมากค่ะ นั่งเลื่อนๆอ่านข้อความของเขาที่คุยกับคนอื่นเหมือนคุยกับเราทุกอย่าง เขาคงจะพูดแบบนี้กับทุกคน แต่เราดันโง่ที่เชื่อเขา เราเลยถามเขาว่าทำอย่างงี้ทำไมตอนนั้นเขาก็แถไปเลื่อย เราเสียใจค่ะแต่อยากรักษาความสัมพันธ์ไว้ก็ได้แต่เงียบ จากทะเลาะกันครั้งนั้น เขาก็เหมือนจะปรับตัว แต่หลังๆมานี้เค้าก็เริ่มเปลี่ยนไปค่ะเราทะเลาะกันบ่อยขึ้นเขาด่าเราบ่อยขึ้นว่าเราทำอะไรไม่ได้ดั่งใจเขาบ้างหระ เราทำอะไรช้าบ้างหระ คือเขาเริ่มใช้อารมณ์ มารับเราไปเที่ยว รถติด เขาก็บ่นๆๆ ประมาณว่าเพราะมารับเรา พูดให้เรารู้สึกอึดอัดคือตอนนั้นไม่อยากไปเลยค่ะ อยากกลับบ้านมาก
หลังจากนั้นไม่กี่วัน เขาก็บอกเลิกเรา คือไม่ใช่บอกครั้งนี้ครั้งแรกหรอกค่ะ ตลอดเวลาที่เราคบกันมาพี่เขาก็บอกเลิกเรามาตลอด ด้วยเหตุผลเล็กๆน้อยๆ เช่นเราไปข้างนอกกับเพื่อนไม่ได้บอกเขา
เขาก็หาว่าเราเหลวไหล เขาไม่ชอบคนแบบนี้ คือที่ผ่านมาเราง้อตลอดค่ะ เรารักเขามาก เราร้องไห้หนักมากค่ะ พอครั้งนี้เรารู้สึกว่า เขาคงอยากเลิกจิงๆ เราก็เลยได้แต่เงียบ เก็บของจะเอาไปคืนเขาทักไปเขาบอกให้เราเอาทิ้งได้เลย เราเสียใจนะคะไม่ได้อยากให้เขาไป แต่ความรักมันเป็นเรื่องของคนสองคน เราทำแบบนี่ถูกแล้วใช่มั้ย ควรปล่อยเขาไป ถูกต้องแล้วใช่มั้ย..