คือเรื่องมีอยู่ว่ามีพี่พนักงานเซเว่นคนนึงเราโดนเขาแซวแรกๆเราเบื่อเขามากเบื่อจนไม่เข้าเซเว่นนั้นอีกเลยแล้วมาเมื่อ3-4วันที่แล้วเรากลับมาจากไปทำธุระแล้วหิวเลยแวะไปซื้อน้ำซื้อขนมกินที่นี้ช่องมันว่างตรงพี่คนนั้นพอดีเราก้อต้องเดินเข้าไปช่องเขาพอว่างของเสร็จพี่เขาก็แนะนำสินค้าบอกก่อนนางเป็นผช.นะ555นางถามเราว่ารับนี่ไปด้วยไหมคะเพิ่มตังอีกนิดเดียวเองน้าเราก็บอกไม่เอาพี่เขาก้อไม่เอาหรอคะพี่เขาพูดอ้อนๆจนเราใจอ่อนยอมซื้อของที่นางแนะนำอยู่ดีๆกลับมาบ้านเราก็มานั่งคิดถึงคะค๊าที่พี่เขาพูดแล้วแบบเหมือนเราชอบเขาเฉยเลยตั้งแต่คะค๊าของเขาทำให้เราเข้าเซเว่นทุกวัน555555(อยากเจออะแหละ)แล้วมีวันนึงเราเข้าไปนางก็ตอนรับปกติเซเว่นสวัดดีครับเราก็กวาดสายตามองหาพี่เขา สตั๊น10วิพี่เขามองเราแล้วยิ้มหวานๆ (เขินมโนเยอะมากตอนนั้น5555)แล้วเราก้อซื้อของแล้วออกปกติก่อนออกก็มองไปที่พี่เขานิดนึง555แล้วเราก้อเขาไปซื้อของให้แม่วันถัดไปตอนเย็น(อาสาไปซื้อให้แม่เพราะอยากเจอพี่เขา)พอเดินเข้าไปก้อเจอพี่เขายืนอยู่กะพนักงานอีกคนนึงเป็นผญ.(น่าจะเป็นผู้จัดการ)พี่ผญ.พูดว่าคนนี้หรอแล้วมองมาที่เราแล้วพี่เขาก็พูดไรกะพี่ผญ.ไม่รู้แต่ประโยคสุดท้ายที่ได้ยินจากพี่ผญ.คือแหม่น่าแดงเชียวน้ะแล้วเราก้อไม่ได้สนใจอ้ะไรได้เเต่เดินเขินๆออกมาแล้วหันไปแอบมองนิดนึงเเล้วพี่นางก็อมยิ้มอยู่(หรือคิดไปเอง)คือไม่รู้ว่าเขาชอบเราไหมจะเริ่มคุยยังไงกลัวคิดไปเองคะหรือเป็นความมโนของเรา
ปล.คือแค่ส่งสัยว่าเขาจะชอบเราไหมแต่ที่แน่ๆเราอะชอบพี่เขาเข้าแล้ว
อยากรู้ว่าพี่เขาชอบเราไหมอะค่ะทำไงดี
ปล.คือแค่ส่งสัยว่าเขาจะชอบเราไหมแต่ที่แน่ๆเราอะชอบพี่เขาเข้าแล้ว