สวัสดีค่ะ คือกำลังจะเรียนจบในปีนี้ จริงๆก็อีกแค่ประมาณ 1 เดือนก็จะจบแล้ว
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองมีปัญหา(ด้านความคิด)ค่ะ ลองคุยกับเพื่อนๆ และแม่ดูแล้ว แต่มันก็ดีขึ้นแปปนึงแล้วก็กลับมาเป็นอีก
ปัญหาที่ว่าของเราคือ เรารู้สึกว่างเปล่า รู้สึกว่าที่เราเรียนมา 4 ปีจะไม่ได้ช่วยอะไรเราเลยนอกจากทำให้เรารู้ว่าเราไม่ชอบ
ตอนนี้เรามีโปรเจคจบที่ยังทำได้ไม่ถึงครึ่งแต่ต้องส่งในอีก 2 อาทิตย์ เราเครียดมาก แต่ปกติยิ่งเครียดกลัวงานส่งไม่ทัน
มันก็น่าจะต้องรีบปั่นใช่ไหมคะ แต่เราคือไม่อยากทำเลยค่ะ รู้สึกเฉยมาก แบบไม่เอาแล้ว มันไม่ชอบ ทำไมต้องมาฝืนขนาดนี้
แล้วมันก็พาลคิดไปต่างๆเลยค่ะ ทำไมตอนมปลายไม่แอดเข้าคณะนั้นนะ ป่านนี้สบายไปแล้ว มีเวลาไปฝึกภาษา ได้ไปลองทำงานจริง
ไปลองทำนู่นี่ แล้วตอนนี้เรามาทำไรอยู่ จบมาก็จะหางานได้ไหม ที่เรียนมาเกรดก็ไม่ได้ดี ถ้าจะเปลี่ยนสายงานก็ไม่มีประสบการณ์อีก
บางครั้งเราก็รู้สึกค่ะ ว่าเฮ้ยมันเรื่องแค่นี้เอง แกแค่ขี้เกียจแหละ เหมือนที่ผ่านๆมาก็เป็นคนขี้เกียจอยู่แล้วนี่ แต่ว่าช่วงนี้มันรู้สึกค่อนข้างดิ่งค่ะ
บางทีนั่งอยู่เฉยๆก็รู้สึกอยากร้องไห้ขึ้นมา กังวลไปหมดทุกอย่าง กลัวเรียนไม่จบ เคยรู้สึกว่าตัวเองมีความสามารถหลายๆด้าน
แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนเราไม่มีอะไรเลย ไม่มีอะไรโดดเด่นเลย บางทีรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ใช่คนเดิมกับที่เราเคยรู้จัก
รู้สึกว่าแต่ก่อนเราจัดการความคิดตัวเองได้ดีกว่านี้ แต่ตอนนี้มันควบคุมอะไรไม่ได้เลยค่ะ
เรื่องงานจริงๆมีงานแนวนึงที่เราอยากลองค่ะ เราคิดว่าเราน่าจะชอบ แต่มันไม่เกี่ยวกับที่เราเรียนมาเลย แต่เรารู้สึกกังวลค่ะ
กลัวว่าถ้าได้ไปทำแล้วไม่ชอบล่ะ จะกลับมาทำสายที่ตัวเองจบมามันจะดูแปลกๆหรือเปล่า hr เค้าจะมองว่าไม่ดีหรือเปล่า จบมาก็ไม่ทำตรงสาย แล้วจะกลับมาตรงสายอีกทำไม?
อยากถามคนที่เข้ามาอ่านค่ะ พอจะมีคำแนะนำการปรับความคิดของตัวเองยังไงไหมคะ หรือจะเรื่องงาน เรื่องเรียน เรื่องเด็กจบใหม่ หรือแค่ข้อคิดจากคนที่อาจจะเคยผ่านอะไรคล้ายๆอย่างนี้มาก็ได้ค่ะ ?
แนะนำเป็นหนังสือก็ได้นะคะ ชอบอ่านหนังสือมากค่ะ หรือเป็นเพลงก็ได้ค่ะ
เรารู้สึกว่าเราเป็นคนตัดสินใจเลือกอะไรบางอย่างในชีวิตผิดมาตลอดค่ะ ไม่ค่อยจะถูกเลย ครั้งนี้เลยอยากมาขอคพแนะนำดูค่ะ
บ่นมาซะยาว ขอบคุณที่ผ่านมาอ่านค่ะ : D
หมดไฟในชีวิต หลงทาง หรือจริงๆแค่ขี้เกียจ ?
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองมีปัญหา(ด้านความคิด)ค่ะ ลองคุยกับเพื่อนๆ และแม่ดูแล้ว แต่มันก็ดีขึ้นแปปนึงแล้วก็กลับมาเป็นอีก
ปัญหาที่ว่าของเราคือ เรารู้สึกว่างเปล่า รู้สึกว่าที่เราเรียนมา 4 ปีจะไม่ได้ช่วยอะไรเราเลยนอกจากทำให้เรารู้ว่าเราไม่ชอบ
ตอนนี้เรามีโปรเจคจบที่ยังทำได้ไม่ถึงครึ่งแต่ต้องส่งในอีก 2 อาทิตย์ เราเครียดมาก แต่ปกติยิ่งเครียดกลัวงานส่งไม่ทัน
มันก็น่าจะต้องรีบปั่นใช่ไหมคะ แต่เราคือไม่อยากทำเลยค่ะ รู้สึกเฉยมาก แบบไม่เอาแล้ว มันไม่ชอบ ทำไมต้องมาฝืนขนาดนี้
แล้วมันก็พาลคิดไปต่างๆเลยค่ะ ทำไมตอนมปลายไม่แอดเข้าคณะนั้นนะ ป่านนี้สบายไปแล้ว มีเวลาไปฝึกภาษา ได้ไปลองทำงานจริง
ไปลองทำนู่นี่ แล้วตอนนี้เรามาทำไรอยู่ จบมาก็จะหางานได้ไหม ที่เรียนมาเกรดก็ไม่ได้ดี ถ้าจะเปลี่ยนสายงานก็ไม่มีประสบการณ์อีก
บางครั้งเราก็รู้สึกค่ะ ว่าเฮ้ยมันเรื่องแค่นี้เอง แกแค่ขี้เกียจแหละ เหมือนที่ผ่านๆมาก็เป็นคนขี้เกียจอยู่แล้วนี่ แต่ว่าช่วงนี้มันรู้สึกค่อนข้างดิ่งค่ะ
บางทีนั่งอยู่เฉยๆก็รู้สึกอยากร้องไห้ขึ้นมา กังวลไปหมดทุกอย่าง กลัวเรียนไม่จบ เคยรู้สึกว่าตัวเองมีความสามารถหลายๆด้าน
แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนเราไม่มีอะไรเลย ไม่มีอะไรโดดเด่นเลย บางทีรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ใช่คนเดิมกับที่เราเคยรู้จัก
รู้สึกว่าแต่ก่อนเราจัดการความคิดตัวเองได้ดีกว่านี้ แต่ตอนนี้มันควบคุมอะไรไม่ได้เลยค่ะ
เรื่องงานจริงๆมีงานแนวนึงที่เราอยากลองค่ะ เราคิดว่าเราน่าจะชอบ แต่มันไม่เกี่ยวกับที่เราเรียนมาเลย แต่เรารู้สึกกังวลค่ะ
กลัวว่าถ้าได้ไปทำแล้วไม่ชอบล่ะ จะกลับมาทำสายที่ตัวเองจบมามันจะดูแปลกๆหรือเปล่า hr เค้าจะมองว่าไม่ดีหรือเปล่า จบมาก็ไม่ทำตรงสาย แล้วจะกลับมาตรงสายอีกทำไม?
อยากถามคนที่เข้ามาอ่านค่ะ พอจะมีคำแนะนำการปรับความคิดของตัวเองยังไงไหมคะ หรือจะเรื่องงาน เรื่องเรียน เรื่องเด็กจบใหม่ หรือแค่ข้อคิดจากคนที่อาจจะเคยผ่านอะไรคล้ายๆอย่างนี้มาก็ได้ค่ะ ?
แนะนำเป็นหนังสือก็ได้นะคะ ชอบอ่านหนังสือมากค่ะ หรือเป็นเพลงก็ได้ค่ะ
เรารู้สึกว่าเราเป็นคนตัดสินใจเลือกอะไรบางอย่างในชีวิตผิดมาตลอดค่ะ ไม่ค่อยจะถูกเลย ครั้งนี้เลยอยากมาขอคพแนะนำดูค่ะ
บ่นมาซะยาว ขอบคุณที่ผ่านมาอ่านค่ะ : D