นี่เป็นเรื่องราวๆคร่าวๆของเรากับพี่คนนึง(ที่มีเเฟนเเล้วค่ะ) อาจจะยาวนิดนึงนะคะ สำหรับใครที่เคยเเอบชอบรุ่นพี่ก็สามารถมาเเชร์ประสบการณ์ได้นะคะ
คือเราชอบรุ่นพี่คนนึงค่ะ เเต่ว่าเค้ามีเเฟนอยู่เเล้วตอนนั้นเราเพิ่งอยู่ม.1ส่วนพี่เค้าอยู่ม.6เเฟนพี่เค้าอยู่ ปี1 เจอพี่เค้าครั้งเเรกก็ตกหลุมรักเลย555 เราชอบพี่เค้าจนเราทะเลาะกับเพื่อน5555มีเพื่อคนนึงค่ะมาบอกว่าหลังเลิกเรียนพี่เค้าชอบมาอยู่ตรงนี้ พอเพื่อนมาบอกก็ดีใจเลยไปรอพี่เค้าทุกวัน ไปหาเฟสพี่เค้าจนมารู้ว่าเป็นเพื่อนของพี่เรา (พี่ห่างๆนะ) พอส่องไปเลื่อยๆก็เจอว่าพี่เค้ามีเเฟนเเล้ว นอยด์เลยค่ะเเต่ก็ยังชอบอยู่ดีเเต่เราก็รีบเเอดเฟรนเลยค่ะ เเอดเสร็จหลังเลิกเรียนเราก็ไปรอพี่เค้าจนวันนึงพี่เค้ามองหน้าเราเเล้วพอกลับบ้านไปวันนั้นก็รับเเอดเราเลย ดีใจสุดๆเลยค่ะ หลังจากนั้นก็เจอพี่เค้าบ่อยขึ้น วันนึงเลยทักเฟสพี่เค้าไปค่ะ พี่เค้าก็ถามคำตอบคำ จนวันนึงมีงานโรงเรียนให้พี่ม.6ขายของเราก็รับไปหาร้านพี่เค้าเลยค่ะ ร้านของพี่เค้าขายเฉาก๊วยนมสดเเถมยังเเจกเบอร์เเตกไลน์คนขายด้วย555 เราก็ซื้อนะเเต่ไม่ได้ของพี่เค้า เพื่อนข้างๆห้องได้เเทน เเต่เราก็ได้ไลน์พี่เคเามาอยู่ดี เพราะเพื่อนเราให้มา ได้มาปุ๊ปเราก็ทักเลยค่ะ หลังจากนั้นก็คุยกันบ่อยขึ้นเริ่มทักกันมากขึ้นเเต่ส่วนใหญ่เราทักเองเเหละเเต่ก็เเอบรู้สึกผิดนะเพราะว่าเค้ามาเเฟนเเล้วเเต่ก็ยังอยากคุย มีวันนึงค่ะเป็นงานโรงเรียนพี่เค้าเป็นมือกลองร.รด้วยนะคะเท่ห์มากๆฮอตสุดๆ เราเนี่ยไปยืนข้างหน้าเลยค่ะพี่เค้าหันมาก็ยิ้มให้เราด้วยตอนนั้นเขินมากเลยค่ะ พอเเสดงเสร็จพี่เค้าก็จะโยนไม้กลองให้น้องๆพี่ที่มาฟัง เพื่อนเราได้เเล้วก็เอามาให้เรา(ตอนนี้ยังเก็บไว้อยู่เลยค่ะ) พอเราได้ไม้จากเพื่อนเราก็ทักไปหาพี่เค้าเลยว่าเนี่ยได้ไม้กลองของพี่ด้วยมาเอาเร็ว วันนั้นเราถือไม้กลองไว้กับตัวทั้งวันเลยค่ะ เเล้วพอตอนที่เราจะไปกินข้าว พี่เค้ายืนอยู่ตรงใต้ต้นไม้พอดี เราตกใจเลยเอาไม้เเอบไว้ข้างหลังเเล้วก็เดินผ่านพี่เค้าไป เเต่พอกำลังจะเดินพี่เค้ากลับพูดขึ้นมาว่า ‘’ไม้กลอง’’ เรานี่ชะงักเลยค่ะเเล้วก็เดินกลับมาตรงพี่เค้าเเล้วยื่นไม้ไปตรงหน้าเเล้วพี่เค้าก็พูดขึ้นอีกว่า ‘’เอาไปเถอะ’’ เเล้วเราก็พูดตอบไปว่า ‘’ขอบคุณค่ะ’’ เเล้วก็รีบวิ่งไปกินข้าวโรงอาหารเงียบมากค่ะ มีเเค่10กว่าคน รวมพี่เค้าด้วย เราไม่กล้ากินข้าวเลยค่ะเขินมาก5555หลังจากนั้นก็ปัจฉิมค่ะเรานี่ให้ดอกไม้เป็นช่อเลย เเล้วเราก็กำลังจะไปขอถ่ายรูปด้วยเเต่เเฟนพี่เค้ามาพอดีเลยกลับบ้านเลยค่ะ พอพี่เค้าจบม.6ไป ไปเรียนต่อปี1ที่กรุงเทพ ตอนนั้นเสียใจมากค่ะเพราะว่าจะไม่ได้เจอเเล้วเเต่เราก็ผ่านมาได้นะคะ จนเราขึ้นม.3ช่วงนั้นเราคิดว่า จะตัดใจจากพี่เค้าเเต่เราก็ยังคิดถึงพี่เค้าอยู่ก็เลยทักไลน์ไปพี่เค้าก็ตอบนะคะเเต่ก็ถามคำตอบคำ มีอยู่วันนึงพี่เค้ามาเยี่ยมร.รค่ะตอนนั้นพัก15นาทีพอดีเรากำลังขึ้นห้อง เพื่อนก็มุงอยู่หน้าห้องเราสงสัยก็เลยเดินไปดูเพื่อนก็เรียกถามว่าเราอยู่ไหนพี่เค้ามาๆ พอได้ยินเรานี่รีบวิ่งไปดูเลยค่ะ พอเจอพี่เค้านี่น้ำตาไหลเลยค่ะร้องไห้ไม่หยุด ตอนนั้นรู้สึกสับสนมากเลยค่ะทั้งดีใจเสียใจตื่นเต้นที่ได้เจอร้องจนตาบวมเเต่ไม่มากนะคะ5555เรียนก็ต้องเรียนอยากเจอก็อยากเจออีก เเต่พอเราไปดูอีกพี่เค้าก็กลับเเล้วค่ะกลับไปเรียนที่กรุงเทพเเล้ว พี่เค้าอยู่กับเเฟนเกือบทุกวันเลยค่ะเราเห็นเราก็น้อยใจนะคะ เเต่ก็ไม่มีสิทธิ์ เเต่เราก็ยังคงชอบพี่เค้าอยู่ พอเห็นรูปพี่เค้าในไอจีในเฟสที่ถ่ายกับเเฟนก็น่ารักดีค่ะเหมาะสมกันดีทั้งหน้าตา ฐานะเเละหลายๆอย่าง จนเราตัดใจจากพี่เค้าเเล้วจริงๆจนตอนนี้เราจะขึ้นม.4เเล้ว เราเลยคิดว่าเราควรพอได้ตั้งนานเเล้ว เรารู้สึกผิด พี่เค้ากับเเฟนก็รักกันดีอย่าทำให้เลิกกันเลย จนตอนนี้พอเราเห็นพี่เค้ากับเเฟนไปเที่ยวถ่ายรูปด้วยกันเรารู้สึกว่าเราเฉยๆ เราก็ขอให้พี่เค้ารักกับเเฟนนานๆ เราเคยคิดว่าถ้าเเต่งงานเเล้วชวนเราไปด้วยนะเราอยากเห็นเจ้าบ่าวหล่อๆที่เราเคยชอบได้มีความสุขกับเจ้าสาวที่เค้ารัก เราอยากไปเห็นกับตาว่าเค้ารักกันเเค่ไหน ตอนนั้นเราก็คงจะมีความสุขน่าดู55555 (ตอนนี้พี่เค้ากับเเฟนคบกันมาจะ4ปีเเล้วนะคะ) ตอนนี้เราก็คิดว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ดีสำหรับเรามากๆที่เราเคยได้ชอบเคยได้รักพี่คนนี้พี่เค้าเป็นคนเเรกเลยนะคะที่เราชอบขนาดนี้ เเล้วก็ขอบคุณที่เคยผ่านมาให้เราได้ชอบ5555
ปล.ถ้ายาวเกินไปก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ🙏🏼
เคยเเอบชอบคนมีเเฟนกันมั้ยคะ?
คือเราชอบรุ่นพี่คนนึงค่ะ เเต่ว่าเค้ามีเเฟนอยู่เเล้วตอนนั้นเราเพิ่งอยู่ม.1ส่วนพี่เค้าอยู่ม.6เเฟนพี่เค้าอยู่ ปี1 เจอพี่เค้าครั้งเเรกก็ตกหลุมรักเลย555 เราชอบพี่เค้าจนเราทะเลาะกับเพื่อน5555มีเพื่อคนนึงค่ะมาบอกว่าหลังเลิกเรียนพี่เค้าชอบมาอยู่ตรงนี้ พอเพื่อนมาบอกก็ดีใจเลยไปรอพี่เค้าทุกวัน ไปหาเฟสพี่เค้าจนมารู้ว่าเป็นเพื่อนของพี่เรา (พี่ห่างๆนะ) พอส่องไปเลื่อยๆก็เจอว่าพี่เค้ามีเเฟนเเล้ว นอยด์เลยค่ะเเต่ก็ยังชอบอยู่ดีเเต่เราก็รีบเเอดเฟรนเลยค่ะ เเอดเสร็จหลังเลิกเรียนเราก็ไปรอพี่เค้าจนวันนึงพี่เค้ามองหน้าเราเเล้วพอกลับบ้านไปวันนั้นก็รับเเอดเราเลย ดีใจสุดๆเลยค่ะ หลังจากนั้นก็เจอพี่เค้าบ่อยขึ้น วันนึงเลยทักเฟสพี่เค้าไปค่ะ พี่เค้าก็ถามคำตอบคำ จนวันนึงมีงานโรงเรียนให้พี่ม.6ขายของเราก็รับไปหาร้านพี่เค้าเลยค่ะ ร้านของพี่เค้าขายเฉาก๊วยนมสดเเถมยังเเจกเบอร์เเตกไลน์คนขายด้วย555 เราก็ซื้อนะเเต่ไม่ได้ของพี่เค้า เพื่อนข้างๆห้องได้เเทน เเต่เราก็ได้ไลน์พี่เคเามาอยู่ดี เพราะเพื่อนเราให้มา ได้มาปุ๊ปเราก็ทักเลยค่ะ หลังจากนั้นก็คุยกันบ่อยขึ้นเริ่มทักกันมากขึ้นเเต่ส่วนใหญ่เราทักเองเเหละเเต่ก็เเอบรู้สึกผิดนะเพราะว่าเค้ามาเเฟนเเล้วเเต่ก็ยังอยากคุย มีวันนึงค่ะเป็นงานโรงเรียนพี่เค้าเป็นมือกลองร.รด้วยนะคะเท่ห์มากๆฮอตสุดๆ เราเนี่ยไปยืนข้างหน้าเลยค่ะพี่เค้าหันมาก็ยิ้มให้เราด้วยตอนนั้นเขินมากเลยค่ะ พอเเสดงเสร็จพี่เค้าก็จะโยนไม้กลองให้น้องๆพี่ที่มาฟัง เพื่อนเราได้เเล้วก็เอามาให้เรา(ตอนนี้ยังเก็บไว้อยู่เลยค่ะ) พอเราได้ไม้จากเพื่อนเราก็ทักไปหาพี่เค้าเลยว่าเนี่ยได้ไม้กลองของพี่ด้วยมาเอาเร็ว วันนั้นเราถือไม้กลองไว้กับตัวทั้งวันเลยค่ะ เเล้วพอตอนที่เราจะไปกินข้าว พี่เค้ายืนอยู่ตรงใต้ต้นไม้พอดี เราตกใจเลยเอาไม้เเอบไว้ข้างหลังเเล้วก็เดินผ่านพี่เค้าไป เเต่พอกำลังจะเดินพี่เค้ากลับพูดขึ้นมาว่า ‘’ไม้กลอง’’ เรานี่ชะงักเลยค่ะเเล้วก็เดินกลับมาตรงพี่เค้าเเล้วยื่นไม้ไปตรงหน้าเเล้วพี่เค้าก็พูดขึ้นอีกว่า ‘’เอาไปเถอะ’’ เเล้วเราก็พูดตอบไปว่า ‘’ขอบคุณค่ะ’’ เเล้วก็รีบวิ่งไปกินข้าวโรงอาหารเงียบมากค่ะ มีเเค่10กว่าคน รวมพี่เค้าด้วย เราไม่กล้ากินข้าวเลยค่ะเขินมาก5555หลังจากนั้นก็ปัจฉิมค่ะเรานี่ให้ดอกไม้เป็นช่อเลย เเล้วเราก็กำลังจะไปขอถ่ายรูปด้วยเเต่เเฟนพี่เค้ามาพอดีเลยกลับบ้านเลยค่ะ พอพี่เค้าจบม.6ไป ไปเรียนต่อปี1ที่กรุงเทพ ตอนนั้นเสียใจมากค่ะเพราะว่าจะไม่ได้เจอเเล้วเเต่เราก็ผ่านมาได้นะคะ จนเราขึ้นม.3ช่วงนั้นเราคิดว่า จะตัดใจจากพี่เค้าเเต่เราก็ยังคิดถึงพี่เค้าอยู่ก็เลยทักไลน์ไปพี่เค้าก็ตอบนะคะเเต่ก็ถามคำตอบคำ มีอยู่วันนึงพี่เค้ามาเยี่ยมร.รค่ะตอนนั้นพัก15นาทีพอดีเรากำลังขึ้นห้อง เพื่อนก็มุงอยู่หน้าห้องเราสงสัยก็เลยเดินไปดูเพื่อนก็เรียกถามว่าเราอยู่ไหนพี่เค้ามาๆ พอได้ยินเรานี่รีบวิ่งไปดูเลยค่ะ พอเจอพี่เค้านี่น้ำตาไหลเลยค่ะร้องไห้ไม่หยุด ตอนนั้นรู้สึกสับสนมากเลยค่ะทั้งดีใจเสียใจตื่นเต้นที่ได้เจอร้องจนตาบวมเเต่ไม่มากนะคะ5555เรียนก็ต้องเรียนอยากเจอก็อยากเจออีก เเต่พอเราไปดูอีกพี่เค้าก็กลับเเล้วค่ะกลับไปเรียนที่กรุงเทพเเล้ว พี่เค้าอยู่กับเเฟนเกือบทุกวันเลยค่ะเราเห็นเราก็น้อยใจนะคะ เเต่ก็ไม่มีสิทธิ์ เเต่เราก็ยังคงชอบพี่เค้าอยู่ พอเห็นรูปพี่เค้าในไอจีในเฟสที่ถ่ายกับเเฟนก็น่ารักดีค่ะเหมาะสมกันดีทั้งหน้าตา ฐานะเเละหลายๆอย่าง จนเราตัดใจจากพี่เค้าเเล้วจริงๆจนตอนนี้เราจะขึ้นม.4เเล้ว เราเลยคิดว่าเราควรพอได้ตั้งนานเเล้ว เรารู้สึกผิด พี่เค้ากับเเฟนก็รักกันดีอย่าทำให้เลิกกันเลย จนตอนนี้พอเราเห็นพี่เค้ากับเเฟนไปเที่ยวถ่ายรูปด้วยกันเรารู้สึกว่าเราเฉยๆ เราก็ขอให้พี่เค้ารักกับเเฟนนานๆ เราเคยคิดว่าถ้าเเต่งงานเเล้วชวนเราไปด้วยนะเราอยากเห็นเจ้าบ่าวหล่อๆที่เราเคยชอบได้มีความสุขกับเจ้าสาวที่เค้ารัก เราอยากไปเห็นกับตาว่าเค้ารักกันเเค่ไหน ตอนนั้นเราก็คงจะมีความสุขน่าดู55555 (ตอนนี้พี่เค้ากับเเฟนคบกันมาจะ4ปีเเล้วนะคะ) ตอนนี้เราก็คิดว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ดีสำหรับเรามากๆที่เราเคยได้ชอบเคยได้รักพี่คนนี้พี่เค้าเป็นคนเเรกเลยนะคะที่เราชอบขนาดนี้ เเล้วก็ขอบคุณที่เคยผ่านมาให้เราได้ชอบ5555
ปล.ถ้ายาวเกินไปก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ🙏🏼