ผมอยากสอบถามชาวพันทิพครับว่า ถ้าคุณมีโอกาสกับทางเลือกแบบนี้คุณจะเลือกทางไหน และคิดที่จะทำยังไงต่อไปครับ (อาจมีพิมพ์ผิดๆถูกบ้างนะครับ)
ก่อนอื่นเลย ผมอายุ 25 ปี ด้วยความร้อนแรงรักและชอบในกาแฟ ได้ลงทุนเปิดร้านกาแฟเล็กๆร้านหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ และตั้งใจไว้ว่านี่เป็นร้านแรกของตัวเองจะทำร้านนี้ให้ดีที่สุดไม่ว่าจะต้องเจอกับอะไร ร้านผมเริ่มเปิดในช่วง ตุลาคมซึ่งเป็นช่วง High season ของที่นี่ ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นไม่มีอุปสรรคใดๆ มันทำให้ผมดีใจและมีความสุขกับการทำร้านกาแฟไปเรื่อยๆ จนกระทั่งผ่านช่วง High season ไป ยอดขายตกไปประมาณ 70 % จากปกติ (จาก 30 แก้ว ตกลงไปที่ 10 แก้ว) จากที่ทุกอย่างลงตัวหมด กลับกลายเป็นไม่พอใช้เงินเดือนชนเดือน แต่ยังดีที่ผมทำรายรับ - จ่าย ทั้งร้านและส่วนตัวไว้ตั้งแต่เริ่มเปิดร้าน มันเลยยังพอเป็นภาพว่าควรลดอะไรลงได้บ้าง เป็นอยู่แบบนี้มาประมาณ 5 เดือน ซึ่งทำให้เงินที่สำรองไว้เริ่มหมด ตอนแรกผมก็คิดว่าอาจจะเป็นเพราะร้านดูไม่มีมุมถ่ายรูป หรือว่าไม่น่านั่งรึป่าว ผมเลยเริ่มลงทุนปรับร้าน จัดโปรโมชั่น ทุกเดือนเพื่อเรียกลูกค้าอย่าง 1 แถม 1 หรือ Check - In ลด 10 บาท แต่มันก็เหมือนเดิมครับ ยอดขายไม่ได้เพิ่มขึ้นเลยแม้แต่น้อย ที่มีก็มีลูกค้าประจำที่มาอย่างสม่ำเสมอเป็นปกติอยู่แล้ว ซึ่งบางทีบางช่วงเวลามันก็ทำให้ตัวผมท้อ และก็เครียดสะสมมาสักพัก ทำให้นอนหลับไม่เคยเต็มอิ่ม แล้ววันหนึ่งก็มีทางเลือกหนึ่งโผล่ขึ้นมา ซึ่งเป็นทางเลือกที่ลำบาใจพอควรเลยสำหรับผม นั้นคือ วีซ่า PR ของออสเตรเลีย ผมจะหมดอายุซึ่งผมต้องเดินทางเข้าประเทศออสเตรเลียเป็นเวลาอย่างน้อย 7 วันเพื่อคงวีซ่าไว้ครับ มันทำให้ผมฉุกคิดขึ้นมาว่า ผมควรที่จะยอมแพ้กับบร้านนี้ แล้วปิดร้านไเพื่อปหาประสบการณ์ และเงินแล้วกลับมาเปิดใหม่ ด้วยการไปเป็นบราริสต้าที่ออสเตรเลีย หรือผมจะลองฮึดสู้กับร้านนี้อีกที (ร้านนี้ส่วนมากผมทำคนเดียวครับ แฟนก็ช่วยคิดบ้างแต่ไม่มากครับ มาช่วยบ้างหลังกลับจากมหาลัยครับ) เรื่องนี้ผมได้ลองคุยกับครอบครัวและก็กับแฟนแล้ว ด้านทางครอบครัวผมเขาก็อยากให้ผมไปครับ เพราะว่าน่าจะมีอนาคตมากกว่า ด้วยอายุที่ยังน้อยยังสามารถหาประสบการณ์ได้มากกว่าติดแง๊กอยู่ที่ร้านครับ ส่วนแฟนก็เคารพในการตัดสินใจของผมครับ หลังเธอเรียนจบแล้วก็จะหาทางไปอยู่ด้วยครับ
**สกิลกาแฟ** ผมสามารถทำลาเต้อาร์ท กับดริฟกาแฟได้ครับ
เจ้าของร้านกาแฟเล็กๆ กับทางเลือกที่จะไปเป็นบราริสต้าที่ต่างแดน
ก่อนอื่นเลย ผมอายุ 25 ปี ด้วยความร้อนแรงรักและชอบในกาแฟ ได้ลงทุนเปิดร้านกาแฟเล็กๆร้านหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ และตั้งใจไว้ว่านี่เป็นร้านแรกของตัวเองจะทำร้านนี้ให้ดีที่สุดไม่ว่าจะต้องเจอกับอะไร ร้านผมเริ่มเปิดในช่วง ตุลาคมซึ่งเป็นช่วง High season ของที่นี่ ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นไม่มีอุปสรรคใดๆ มันทำให้ผมดีใจและมีความสุขกับการทำร้านกาแฟไปเรื่อยๆ จนกระทั่งผ่านช่วง High season ไป ยอดขายตกไปประมาณ 70 % จากปกติ (จาก 30 แก้ว ตกลงไปที่ 10 แก้ว) จากที่ทุกอย่างลงตัวหมด กลับกลายเป็นไม่พอใช้เงินเดือนชนเดือน แต่ยังดีที่ผมทำรายรับ - จ่าย ทั้งร้านและส่วนตัวไว้ตั้งแต่เริ่มเปิดร้าน มันเลยยังพอเป็นภาพว่าควรลดอะไรลงได้บ้าง เป็นอยู่แบบนี้มาประมาณ 5 เดือน ซึ่งทำให้เงินที่สำรองไว้เริ่มหมด ตอนแรกผมก็คิดว่าอาจจะเป็นเพราะร้านดูไม่มีมุมถ่ายรูป หรือว่าไม่น่านั่งรึป่าว ผมเลยเริ่มลงทุนปรับร้าน จัดโปรโมชั่น ทุกเดือนเพื่อเรียกลูกค้าอย่าง 1 แถม 1 หรือ Check - In ลด 10 บาท แต่มันก็เหมือนเดิมครับ ยอดขายไม่ได้เพิ่มขึ้นเลยแม้แต่น้อย ที่มีก็มีลูกค้าประจำที่มาอย่างสม่ำเสมอเป็นปกติอยู่แล้ว ซึ่งบางทีบางช่วงเวลามันก็ทำให้ตัวผมท้อ และก็เครียดสะสมมาสักพัก ทำให้นอนหลับไม่เคยเต็มอิ่ม แล้ววันหนึ่งก็มีทางเลือกหนึ่งโผล่ขึ้นมา ซึ่งเป็นทางเลือกที่ลำบาใจพอควรเลยสำหรับผม นั้นคือ วีซ่า PR ของออสเตรเลีย ผมจะหมดอายุซึ่งผมต้องเดินทางเข้าประเทศออสเตรเลียเป็นเวลาอย่างน้อย 7 วันเพื่อคงวีซ่าไว้ครับ มันทำให้ผมฉุกคิดขึ้นมาว่า ผมควรที่จะยอมแพ้กับบร้านนี้ แล้วปิดร้านไเพื่อปหาประสบการณ์ และเงินแล้วกลับมาเปิดใหม่ ด้วยการไปเป็นบราริสต้าที่ออสเตรเลีย หรือผมจะลองฮึดสู้กับร้านนี้อีกที (ร้านนี้ส่วนมากผมทำคนเดียวครับ แฟนก็ช่วยคิดบ้างแต่ไม่มากครับ มาช่วยบ้างหลังกลับจากมหาลัยครับ) เรื่องนี้ผมได้ลองคุยกับครอบครัวและก็กับแฟนแล้ว ด้านทางครอบครัวผมเขาก็อยากให้ผมไปครับ เพราะว่าน่าจะมีอนาคตมากกว่า ด้วยอายุที่ยังน้อยยังสามารถหาประสบการณ์ได้มากกว่าติดแง๊กอยู่ที่ร้านครับ ส่วนแฟนก็เคารพในการตัดสินใจของผมครับ หลังเธอเรียนจบแล้วก็จะหาทางไปอยู่ด้วยครับ
**สกิลกาแฟ** ผมสามารถทำลาเต้อาร์ท กับดริฟกาแฟได้ครับ