การระลึกชาติ เกี่ยวกับบทประพันธ์ชื่อ อเหงาโศก ซึ่งไม่มีผู้เขียน และในฝันยังมี เท่ง เถิดเทิง อยู่ในเรื่องด้วย

อันความเศร้า อเหงาโศก มันคือบทประพันธ์อะไรไม่รู้ ลอยเข้ามาในหัวผม ผมหลับอยู่แล้วเกิดเห็นเหตุการณ์บางอย่าง เป็นภาพครูสอนนักเรียนทั้งโรงเรียน อ่านกลอนบางอย่าง ซึ่งไพเราะมาก เป็นประเภท กลอนสอนใจ แต่กลอนนี้ ไม่มีผู้แต่ง ไม่มีชื่อคนเขียน ตอนที่เห็นในฝันคือ มีครูสอนนักเรียนอ่านกลอนนี้ ผ่านกำแพงแกะสลัก ในฝันเหมือนตัวผมอยู่ในเหตุการณ์ด้วย แต่ไม่ใช่หน้าของผมในปัจจุบัน มันเป็นเหตุการณ์ ที่น่ากลัวมาก ขนาดผมฝัน ผมยังขนลุกเรย แล้วมันยังมีเสียง วังเวง ตลอดในฝัน เหมือนเป็นเมืองลับแล เหมือนอยู่ในป่าช้า แต่ในฝันมีตอนนึง เหมือนมีคน พยายามท่องกลอนบทนี้ แต่ก็ท่องไม่ได้ แถมในฝันมันก็เหมือนโลกปัจจุบัน ซึ่งพึ่งมีโทรศัพท์ อินเทอร์เน็ต แต่ไม่มีรถ ไม่มีเครื่องใช้ไฟฟ้าอื่นๆ แล้วตอนจบของเรื่อง มีดาราตลก ชื่อเท่ง เถิดเทิง ไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย กำลังท่อง บทกลอนบทนี้จีบสาวอยู่ แถมเท่งใส่ชุดโจงกระเบน แล้วทำหน้าเข้มขึง ใส่ฝ่ายหญิงที่ไปจีบ ในเหตุการ์ รอบๆมีแต่ต้นไม้ใหญ่ แถมรอบๆก็เป็นภูเขาสูง แล้วก็มีลำธาร แต่อยู่ใต้ต้นไม่ ซึ่งถ้ามองจากรอบนอก จะไม่เห็นอะไรเรย เหมือนป่าทึบ และมีมักกะลีผล มากมาย เหตุการณ์ในฝันครั้งนี้ พอผมตื่นขึ้นมา ผมรู้สึกเหมือนหัวใจผมเต้นช้าลงกว่าปกติ แถมรู้สึกเหมือนอยากร้องให้ด้วย ผมฝันเมื่อวันที่ 15/04/2019 เวลา 00.20 น. แต่ผมตื่นมาเขียนตอน 00.30 น. ถ้ากลับไปฝันถึงเห็นการณ์นี้ได้อีก ผมอยากจำบนประพันธ์บทนี้ที่เขียนไว้บนกำแพงแกะสลัก ในฝันผมไม่รู้เรียกว่าอะไร แต่ตอนเอามือลูบลงไปเหมือน เป็นกำแพง ที่ไว้สอนนักเรียนอ่าน ซึ่งตอนเอามือลูบลงไป เหมือนกับการแกะสลักแต่ไม่เห็นรอบๆ ผม อยากรู้ว่าใครฝันแบบนี้บ้าง และเป็นการตอนเดียวกับผม ความรู้สึกของผมในตอนนี้ เหมือนว่ายังมีอีกหลายคนฝันเหมือนผม แค่ยังไม่เชื่อว่ามันจะฝันได้แบบนี้ ความรู้สึกตอนนี้ผมเหมือนกำลังระลึกชาติได้ แต่แค่ยังไม่แน่ใจ แต่อยากให้ใครที่ฝันเหมือนผม คอมเม้นบอกผมด้วย ผมจริงจังมาก