เราได้พาเขาไปรักษาที่โรงพยาบาลสัตว์ในจังหวัดนครปฐมแล้ว ช่วง 3-4 วันแรก เขายังลุกขึ้นกระโดดโลดเต้น ร้องดีใจใหญ่ตอนเราไปหาและป้อนอาหาร เขายังไม่ยอมกินเอง เราจึงต้องบังคับป้อนตลอด เป็นอาหารสูตรรักษาตับที่ทาง รพส. จัดให้ หลังจากผ่านไปสี่วันเจาะเบือดตรวจใหม่ ค่าตับจาก 550 ลดลงมาเหลือ 430 และค่าเม็ดเลือดขาวจาก 70,000 ลดลงมาเหลือ 40,000 ตอนนั้นหมอบอกกับเราว่า ถ้าค่าตับลดลงมาเหลือ 200 ก็จะให้กลับบ้าน
ตอนนั้นเราดีใจมาก เสียเงินเท่าไหร่ช่างมันขอให้เขาหายก็พอแล้ว เรายอมไปเบิกเงินในบัญชีเพื่อมารักษาเขา ไม่สนใจเพื่อนบ้านที่นินทาหาว่าบ้าที่เอาเงินไปทิ้งกับหมาตัวหนึ่ง ตอนนั้นแค่ขอให้เขากลับมาวิ่งเล่นได้เหมือนเดิมเราก็พอใจแล้ว แต่ปาฏิหาริย์ไม่มีจริง
เช้าวันรุ่งขึ้น มีโทรศัพท์จาก รพส. โทรมาบอกว่าเขาอาการไม่ดี ให้เรารีบไปหา พอไปถึง เขามีอาการเกร็ง จากนั้นก็ชัก ไม่รับรู้ ไม่รู้สึกตัวอีก คุณหมอจับตรวจเบือดใหม่พบว่า ค่าตับสูงขึ้น ค่าเม็ดเลือดขาวพุ่งไปมากกว่าเดิมคือ 75,000 เรายอมเปลี่ยนยาฆ่าเชื้อตัวใหม่ รักษาอยู่สามวันเพราะหวังว่าเขาจะดีขึ้น แต่เขาก็ยังเกร็งและชัก ไม่รู้สึกตัวอยู่เหมือนเดิม
สงกรานต์ปีนี้เป็นอะไรที่แย่มากสำหรับเรา เรายอมขับรถจากต่างอำเภอเพื่อไปดฝ้าเขา ที่ รพส ในตัวเมือง คุณหมอเองก็อยู่เฝ้าด้วยเพื่อสังเกตอาการ คุณหมอน่ารักมาก คอยให้กำลังใจตลอด แต่ก็บอกกับเราตรงๆ เหมือนกันว่าอาการ ณ ปัจจุบันนี้ ไม่สามารถให้คำตอบได้ว่าเขาจะฟื้นเมื่อไหร่ ปัญหาคือเขากลืนอะไรไม้ได้ ต้องให้น้ำเกลือและยาลดกรดสามเวลา รวมยาฆ่าเชื้อตัวใหม่ด้วย
เราตัดสินใจเอาเขากลับมารักษาต่อที่บ้านเพราะสู้ค่าใช้จ่ายไม่ไหว คุณหมอก็บอกจะตามไปฉีดยาให้พร้อมกับให้น้ำเกลือกลับมาขวดหนึ่ง
เมื่อคืนตอนพาเขากลับ เขาชักตลอดแทบจะทุก 1 ชั่วโมงเลยก็ว่าได้จนถึงเช้า และชักไม่หยุดเป็นเวลา 3 ชั่วโมงตั้งแต่หกโมงจนถึงเก้าโมง แต่เขาก็ยังสู้ ไม่ได้จากไปอย่างที่คิด
ตอนนี้เขาฉี่เองไม่ได้แล้ว เราต้องกดหน้าท้องให้ตลอด มีอาการเลียริมฝีปากเป็นระยะ และตากระตุกอยู่บ่อยครั้ง เราไม่แน่ใจว่าตอนนี้เขาอยู่ได้เพราะน้ำเกลือหรือเปล่า แต่เราทรมานใจมากตอนเห็นเขานอนนิ่ง ไม่รับรู้และรอดูว่าเขาจะชักอีกเมื่อไหร่ ถ้าถึงจุดหนึ่งที่เราไม่มีเงินรักษาเขาแล้ว เราจะทำยังไงดี เราอยากให้เขาจากไปอย่างสงบ ไม่ใช่ทนทุกข์ทรมานแบบนี้
[อัพเดท] สืบเนื่องจากกระทู้น้องหมาเป็นตับอักเสบนะคะ ตอนนี้เขาติดเชื้อในสมองและอยู่ในภาวะเจ้าชายนิทรา
ตอนนั้นเราดีใจมาก เสียเงินเท่าไหร่ช่างมันขอให้เขาหายก็พอแล้ว เรายอมไปเบิกเงินในบัญชีเพื่อมารักษาเขา ไม่สนใจเพื่อนบ้านที่นินทาหาว่าบ้าที่เอาเงินไปทิ้งกับหมาตัวหนึ่ง ตอนนั้นแค่ขอให้เขากลับมาวิ่งเล่นได้เหมือนเดิมเราก็พอใจแล้ว แต่ปาฏิหาริย์ไม่มีจริง
เช้าวันรุ่งขึ้น มีโทรศัพท์จาก รพส. โทรมาบอกว่าเขาอาการไม่ดี ให้เรารีบไปหา พอไปถึง เขามีอาการเกร็ง จากนั้นก็ชัก ไม่รับรู้ ไม่รู้สึกตัวอีก คุณหมอจับตรวจเบือดใหม่พบว่า ค่าตับสูงขึ้น ค่าเม็ดเลือดขาวพุ่งไปมากกว่าเดิมคือ 75,000 เรายอมเปลี่ยนยาฆ่าเชื้อตัวใหม่ รักษาอยู่สามวันเพราะหวังว่าเขาจะดีขึ้น แต่เขาก็ยังเกร็งและชัก ไม่รู้สึกตัวอยู่เหมือนเดิม
สงกรานต์ปีนี้เป็นอะไรที่แย่มากสำหรับเรา เรายอมขับรถจากต่างอำเภอเพื่อไปดฝ้าเขา ที่ รพส ในตัวเมือง คุณหมอเองก็อยู่เฝ้าด้วยเพื่อสังเกตอาการ คุณหมอน่ารักมาก คอยให้กำลังใจตลอด แต่ก็บอกกับเราตรงๆ เหมือนกันว่าอาการ ณ ปัจจุบันนี้ ไม่สามารถให้คำตอบได้ว่าเขาจะฟื้นเมื่อไหร่ ปัญหาคือเขากลืนอะไรไม้ได้ ต้องให้น้ำเกลือและยาลดกรดสามเวลา รวมยาฆ่าเชื้อตัวใหม่ด้วย
เราตัดสินใจเอาเขากลับมารักษาต่อที่บ้านเพราะสู้ค่าใช้จ่ายไม่ไหว คุณหมอก็บอกจะตามไปฉีดยาให้พร้อมกับให้น้ำเกลือกลับมาขวดหนึ่ง
เมื่อคืนตอนพาเขากลับ เขาชักตลอดแทบจะทุก 1 ชั่วโมงเลยก็ว่าได้จนถึงเช้า และชักไม่หยุดเป็นเวลา 3 ชั่วโมงตั้งแต่หกโมงจนถึงเก้าโมง แต่เขาก็ยังสู้ ไม่ได้จากไปอย่างที่คิด
ตอนนี้เขาฉี่เองไม่ได้แล้ว เราต้องกดหน้าท้องให้ตลอด มีอาการเลียริมฝีปากเป็นระยะ และตากระตุกอยู่บ่อยครั้ง เราไม่แน่ใจว่าตอนนี้เขาอยู่ได้เพราะน้ำเกลือหรือเปล่า แต่เราทรมานใจมากตอนเห็นเขานอนนิ่ง ไม่รับรู้และรอดูว่าเขาจะชักอีกเมื่อไหร่ ถ้าถึงจุดหนึ่งที่เราไม่มีเงินรักษาเขาแล้ว เราจะทำยังไงดี เราอยากให้เขาจากไปอย่างสงบ ไม่ใช่ทนทุกข์ทรมานแบบนี้