หาแฟนเข้ากับเรายากจังค่ะ เราเป็นคนเยอะไปหรอค่ะ

เกริ่นก่อนค่ะ เราเคยมีแฟนมาก่อนคนนึงคบตั้งแต่มปลาย
แล้วเพิ่งมาเลิกกันตอนวัยทำงาน

กับแค่เรื่องไม่ยอมมีอะไรให้ค่ะ
เพราะเราเป็นพวก รักนวลสงวนตัวค่ะ
อยากให้แต่งงานกัน แล้วค่อยมีจริงๆ

ส่วนคนรอบตัวที่เป็นเพื่อนผู้ชายก็ชอบว่าเราเยอะค่ะ
เป็นแฟนกันมันต้องมีอะไรทำนองนี้
(บางทีก็มักจะโดนว่าแบบ อย่างเธอขึ้นคานไปเลยดีกว่า)

แม้แต่กระทั่งคนคุยล่าสุดก็พยายามชักแม่น้ำทั้ง5 
ว่าถ้าเป็นแฟนกัน 
ก็ต้องสมยอมมีอะไรกันค่ะ

เลยรู้สึกว่า ความคิดเรามันขอมากไปหรอคะ
แบบเราก็อยากมีแฟนคุยกัน ไปเที่ยวกันเฉยๆ
กอดหอมอะไรได้ จับมือได้

เรื่องอย่างว่าแทบไม่มีอยู่ในสมองเราเลย

แต่ทุกวันนี้เราโดนว่าเป็นพวกผิดปกติ

รู้สึกนอยๆมากค่ะ

ผู้ชายความคิดแบบเราหายากมากๆเลย

บางทีเราก็อยากมีคนคอยเทคแคร์ค่ะ ไม่ได้เป็นเครื่องระบายกามอย่างเดียว

จนทุกวันรู้สึกว่าควรวางแผนชีวิตแบบอยู่คนเดียวจริงๆ

บางทีก็รู้สึกแย่จนต้องร้องไห้คนเดียวค่ะ