ผมกำลังสับสน ผมไม่ยอมรับความรู้สึกตัวเองหรือผมเป็นตัวเองมากไป?

จะเล่ายังไงก่อนดี คือผมเป็นคนนิสัยใจร้อน หวั่นไหวง่าย อยากทำอะไรก็ทำเลย อาจมีวางแผนไว้บ้าง แต่ก็ทำตามใจตัวเองอยู่ดี จนวันนี้ผมเกิดมา 17 ปีแล้ว(ผมยังคิดว่าผมต้องเจออะไรอีกเยอะ แต่ผมไม่เด็กแล้ว)ใช้สรรพนามตัวเองว่าผม จริงๆแล้วเป็นผู้หญิงค่ะ ไม่ใช่ทอมด้วย แต่ชอบทำอะไรที่อยากทำ ทำอะไรแล้วสบายใจก็ทำ😀 มาเล่าต่อกันเลยว่าเกิดมา 17 ปีแล้ว ผมไม่เคยมีแฟนเลยสักคนในชีวิต มันไม่ใช่ประเด็นสำคัญในการใช้ชีวิต แต่อย่างน้อยความรักก็เป็นสิ่งที่ทำให้เกิดกำลังใจสู้ต่อในวันต่อไปสำหรับผม แต่แอบชอบคนเยอะมากๆ แล้วก็ตามนั้นไม่เคยสมหวังเลยสักคนเพราะความใจร้อน ชอบใครก็บอกเขา แล้วก็กินแห้วตามระเบียบ เป็นผู้หญิงที่พูดครับ ทำอะไรแมนกว่าผู้ชายบางคนอีกเพราะเราตัวใหญ่ แล้วผมก็ชอบผู้ชายอีก มันดูเป็นเรื่องน่าตลกหรือไม่ก็ตามแล้วแต่ วันนี้ผมชอบน้องคนนึง น้องอายุ 16 ห่างจากผมปีเดียว คนที่แอบชอบทั้งหมดไม่มีใครอายุต่ำกว่าผมเลยสักคน มีน้องคนนี้คนแรก ผมไปเจอน้องในเกมออนไลน์เกมนึง ผมติดมันมากๆขนาดถึงขั้นเล่นทั้งวันทั้งคืน จนได้มาเจอน้อง ผมเริ่มคุยกับน้องวันแรกเมื่อวันที่ 14 ที่แล้ว วันนี้หนึ่งเดือนแล้วที่เราคุยกัน แต่ไม่ได้คุยแบบคนรัก เราคุยกันแบบพี่น้อง คุยเรื่อยๆ จนผมเริ่มรู้สึกชอบน้องขึ้นมา ผมอึดอัดและเริ่มไม่เป็นของตัวเอง จากที่ฟรอมเยอะไม่เคยทักใครไปก็ต้องทักน้องไปก่อน จากเมื่อก่อนประมาณอาทิตย์ที่แล้วกว่าผมจะตอบน้องก็ปาไปสิบนาทีแล้ว แต่วันนี้ถามวิผมก็ตอบวิ แต่น้องก็เปลี่ยนกลับกลายเป็นผมเมื่อก่อน ผมว่ามันไม่ดีเลย ผมไม่ชอบอะไรแบบนี้ ผมมีความเชื่อว่าถ้าผมโหยหาอะไรมากๆ อีกไม่นานมันจะเฉยๆไปเอง มาถึงจุดสำคัญว่าผมเป็นคนยังไง ผมไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง หงุดตัวเองทั้งวัน คิดถึงน้องแต่มันก็ฟรอมเยอะไม่ทักน้องไป พอทักน้องไปน้องอ่านแต่ไม่ตอบ ไอ้เราก็ยิ่งคิดหนักว่าจะไม่ทักน้องไปแล้ว น้องก็ดันทักผมมา ผมว่าผมทรมาณนะ ผมจะทำยังไงดีเห้อ...