สวัดดีครับผมจะเล่าตั้งแต่แรกเลยว่าเป็นยังไงเราอยากระบายจริงมันเจ็บที่ต้องเก็บและทำยังไงให้หายเศร้า

ผมเริ่มรู้จัก ผญ ที่ชื่อว่า เจนนี่
(ผมขอบอกชื่อนะครับ)(ผมเล่าย่อที่สุดเลยครับ)

ครั้งแรกในวันนั้นผมไม่ได้สนิทอะไรกับเขาที่
มหาลัย เลยจนกระทั้งเพื่อนผมแนะนำให้รู้จักตามประสาผมก้จะคุยแซวเล่นๆจนกระทั้งเราเริ่มสนิทกันแอดเฟสอะไรกันผมมักเป็นคนที่อยู่แชทmsgกับเธอนานสุดตอนเพื่อนเล่นเกมเสร็จเพื่อนผมจะไปนอนและผมก้จะอยู่คนสุดท้ายกับเธอทุกครั้งจน

เธอเริ่มที่จะไว้ใจผมเล่าเรื่องต่างๆของเธอให้ผมฟังจนสนิทกันมากๆ
(ผมไม่ได้คิดอะไรเลยตอนนั้นคิดว่าเป็นเพื่อน)
จนเวลามีเรื่องอะไรเธอจะมาระบายให้ผมฟังแบบหมดเปลือกจนเป็นยังงี้ไปเลื่อยๆและผมก็เริ่มที่จะคุยแบบส่วนตัวเธอไว้ใจแค่ผมให้ฟังเรื่องของเธอเธอบางครั้งก็ร้องไห้ในแชทผมเวลามีเรื่องอะไร

จนเธอบอกว่าผมเป็นคนเดียวเลยที่เธอบอกเกี่ยวกับตัวเธอเยอะขนาดนี้เธอมักจะให้ผมกุมความลับในสิ่งที่เธอระบายหรือพูดไปผมรู้แล้วว่าเธอไว้ใจจนมีวันหนึ่งผมคุยเล่นเกมกะเพื่อนเธอก้ได้เราให้ฟังว่าเธอพึ่งเปิดใจให้กับคนที่เธอชอบแล้วคนที่เธอชอบก็เปิดใจให้กับเธอแล้วก็คุยกัน

ในตอนนั้นผมรู้สึกใจหายนิดนึงและคิดว่าเธอคงจะมีคนที่หน้าไว้ใจกว่าผมแล้วผมไม่เข้าใจเลยผมไม่ได้ชอบเธอแต่ทำไมมันปวดตับ... -.- และผมก็ปวดตับเต็มๆเลย2วันเธอยังคุยกะผมเหมือนเดิมถึงแม้จะมีคนคุยแล้วยังคุยเรื่องต่างๆแบบหมดเปลือกเหมือนเดิมแต่แตกต่างไปจากเดิมผมไม่มีความสุขเหมือนก่อนหรือสนุกเวลาคุยกับเฌอเวลาเธอเล่าเรื่องคนที่เธอชอบผมปวดตับสุดๆๆ

จน 1 เดือนต่อมาเธอทะเลาะกะคนคุยของเธอ
เธอโทรมาปรึกษาผมคุยกับผมเกือบ 6 ชม. ผมให้คำปรึกษาเต็มที่อย่างดีเธอร้องไห้และเครียดมากใน ชม. แรกส่วนผมทำไมดีใจ..ในวันต่อมาเธอก็คืนดีในใจผม ผมเก็บเอาไว้ความรู้สึกเศร้า
ผมกับเธอยังคุยกันเหมือนเดิมทุกวันจนกระทั้ง!!

เธอส่งภาพเธอกับแฟนมา แหม่ ตอนนั้นนะผมเจ็บสุดๆไปเลยผมลบภาพเลยมันปวดใจเกิน
(ลบเฉพาะตัวเองเขาไม่รู้..)

ผมเลยคิดว่าการเป็นที่ปรึกษานี้สิเจ็บระยะยาวยิ่งกว่าทะเลาะกันเป็นการเจ็บปวดที่ต้องทนเห็นเขามีความสุขผมมีรหัสเฟสเธอเธอไว้ใจให้ผม
อ่านแชทเธอเธอไม่เคยคุยกะแฟนหมดเปลือกแบบผมผมเป็นคนที่เธอจะเล่าระบายบอกว่าตัวเธอเป็นยังไงส่วนผมจะรับฟังคอยเตือนในสิ่งที่ผิดหรือเธอทำไม่ถูกต้องผมก็ คงเป็นที่ปรึกษา และคนมี่เธอไว้ใจที่สุดต่อไป T-T