ตามหัวข้อกระทู้เลยครับ คือผมรู้สึกลำบากใจมาก และไม่ชอบเลยที่ผมชอบผู้ชายด้วยกัน ผมรู้สึกผิดและบาปมากทุกครั้งที่ผมเจอเพื่อนผู้ชายแล้วในความคิดและอารมณ์คือ ผมอยากจะบอกเขาไปว่าผมชอบคุณนะครับ แต่อีกความคิดนึงคือ เฮ๊ยยยย ไม่ได้นะ เป็นผู้ชาย ไม่มีผู้ชายคนไหนชอบผู้ชายด้วยกันนะเว้ยยย ผมมีความคิด สอง สิ่งนี้อยู่ในสอมงตลอดเวลา ผมควรทำยังไงดีครับ มีวิธีที่ทำให้เลิกเป็นแบบนี้มั้ยครับ หรือมีเพื่อนคนไหนที่เป็นเหมือนกันหรือเปล่าครับ มีวิธีจัดการปัญหานี้ยังไง
ปล. เรื่องนี้เริ่มล้ำเส้นชีวิตผมมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว มันทำให้ผมนอนไม่หลับและผมรู้สึกผิดและเริ่มไม่ชอบตัวเอง
ขอบพระคุณล่วงหน้าสำหรับทุกคำตอบครับ
ผมรังเกียจตัวเองที่ชอบผู้ชายด้วยกัน ผมจะเลิกพฤติกรรมนี้อย่างไรดีครับ ??
ปล. เรื่องนี้เริ่มล้ำเส้นชีวิตผมมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว มันทำให้ผมนอนไม่หลับและผมรู้สึกผิดและเริ่มไม่ชอบตัวเอง
ขอบพระคุณล่วงหน้าสำหรับทุกคำตอบครับ