ครอบครัวของเราจน ผมไม่เรยมีไรเหมือนเพื่อน แม่ไม่ทำงาน แม่แต่งกับสามีใหม่ แม่กินเหล้ากับพ่อเลี้งเมา ด่ากันทะเลาะกันทุกวัน จบบางทีผมแทบทนอยู่ไม่ได้ เคยคิดว่าอยากตายตั้งไม่รู้กี่ครั้งแต่ทำไม่ลงสงสารน้อง ถ้าผมไม่มีน้องผมคงไม่อยู่ให้ชีวิตมันทรมานขนาดนี้เคยเห็นแต่ในละครไม่คิดว่าขะเจอกับตัวเอง ถ้าใครไม่เจอจะไม่รู้เลยว่ามันทรมานแค่ไหนกับการมีชีวิติอบู่แบบนี้ แบบตายทั้งเป็น แบบไม่เคยมีความสุข บ้านคือทีาที่น่าจะมีความสุข แต่บ้านผมคือสิ่งที่ผมกลัว ผมกลัวว่าวันไหนแม่จะเมาอีก วันไหนพ่อเลี้ยงจะเมาด่ากะนอีก แต่มันก็เกิดขึ้นทุกวันจนบางทีผมก็คิดว่าผมอยู่ทำไม ทนไปทำไม ทำไมไม่หนีไปไกลๆ หรือตายๆไปจะได้จบสักที ทำไมชีวิตคนเราถึงได้เลวร้ายขนาดนี้ ญาติพี่น้องตัดขายหมด เพราะแม่ชอบพูดลับหลังเองคนนั้นทีคนนี้ทีให้อีกคนฟังพอเราเตือนกลับกลายเป็นเราผิด เป็นเราโดนด่า ด่าแรงมากจนแบบเราแค่เตือนทำไมถึงว่าขนาดนี้ เวลาอยากฆ่าตัวตายเราก็จะไปอ่านบทรวามเกี่ยวกับบาปกรรมที่ต้องเจอดวลาฆ่าตัวตาย มันทำให้เราไม่กล้า
คุณเคยมีปัญหากับชีวิตแล้วไม่มีทางออกหรือป่าว?