เคยสงสัยกับตัวเองบ้างมั้ยว่าทัมใมถึงรักเค้าขนาดนี้

คือเราเนี้ยเคยเป้นคนที่แบบคุยเยอะมาก่อน แล้วทีนี้เราได้มาคบกะคนๆนึ่ง ซึ่งไอ้คนๆนี้เป็นเพื่อนที่เรียนวิทยาลัยมาด้วยกันตั้งแต่สมัย ปวช1 เราเริ่มคบกันตอนเราอยู่ ปวส.2 แล้วมันเป็นคนที่ติดตามชีวิตเรา รู้ทุกเรื่องที่ทำอะไรมาเพราะเราคุยกะมันตลอด (สมัยปี1มันขอคบเราแต่ตอนนั่นเราพึ่งเลิกกะแฟนเราเลยไม่ตอบตกลงปัยขอเป็นเพื่อนกันปัยก่อน) นั่นแหละแล้วหลักจากนั่นเราก้อคุยกะมันมาโดยตลอดคุยทุกเรื่อง เราปัยแหกอกคัยมา คุยกะแฟนคัยมา แอบคุยกะกิ๊กบ้างไรงี้ ก้อบอกมันหมด จนได้มาคบกัน และแล้วความไม่เชื่อใจก้อเริ่มบังเกิดขึ้น แต่เค้าก้อยังรักเรามากๆแต่ไม่ค่อยเชื่อใจ เวลามีเรื่องอะไรที่มันแบบผิดสังเกตุมันก้อจะย้อนกลับปัยคิดถึงเรื่องอดีตที่เราทำมา. แต่.........ตั้งแต่ที่เราคบกะมันมาเราไม่เคยนอกลู่นอกทางไม่เคยแอบปัยคุยกับคัย ยอมมันยอมมันตลอดแบบที่ไม่เคยยอมให้คัย ยอมโดนว่าโดบ่น แล้วก้อทะเลาะกันเกือบทุกวัน แล้วก้อต้องนอนร้องไห้เกือบทุกวัน ห้ามออกปัยเที่ยวกลางคืน ห้ามอะไรหลายๆอย่างจากที่เราไม่เคยปฏิเสธเพื่อนปัยนู้นนี่ก้อกลับปฏิเสธ เราซื่อสัตย์กับเค้ามาก จนเพื่อนบอกว่าทัมใมถึงต้องยอมมันขนาดนี้มันบอกอะไรก้อเชื่อฟังหมด ไม่เคยเห็นเราเป็นแบบนี้ ยอมแม้กะทั้งวันนั่นเพื่อนเราชวนกินเหล้าแต่มันห้ามเราไม่ให้ปัย แต่มันปัยกินเหล้ากะเพื่อนได้เราก้อนอนรอถือสายค้างใว้รอ ไม่งั้นมันก้อโกรดอีก ยอมให้มันคุยกะเพื่อนสนิทที่มันบอกว่าสนิทกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม มันให้เพื่อนคนนั่นมันยืมเงินกี่บาทได้หมดแต่กับเรา ถ้าเราไม่ขอจิงๆรือจำเป้นจิงๆเราก้อไม่ได้ทั้งๆที่มันรับปากว่าจะส่งให้ทุกอาทิตเพื่อเอาปัยเรียน แต่ก้อได้แค่2อาทิต จนเรียนจบ แต่เราก้อไม่เคยว่าอะไร แต่กลับมาที่เราเพื่อนผู้ชายทักมาเร่นด้วยน้องที่วิลัยทักมาเร่นด้วยกลับบล็อคของเราทิ้งหมด เราก้อไม่เคยว่า มีหลายเรื่องมากที่เรายอมเค้าโดยที่เค้าไม่ผิดเลยสักนิด แต่เรากลับรักเค้ามากหึงมาก หวงมาก (เราเรียนจบเราปัยยุด้วยกัน แล้วเวลาเทสกาลอะไรยังงี้เราก้อต้องกลับบ้าน พอกลับมาบ้านเรากลับรู้สึกเหมือนไม่อยากห่างเค้าอยากยุกับเค้าตลอดเวลา เหมือนขาดไม่ได้เค้าหายแปปๆเรากโทตาม มันยุไม่สุข) เลยคิดสงสัยกับตัวเองว่าทัมใมถึงรักเค้าขนาดนี้#ขอบคุนที่อ่านน่ะค้ะ ด่าได้แต่อย่าแรงน่ะสำนึกไม่ทัน #ที่จิงเรื่องนี้มันยาวมากแต่ย่อๆมา 🙏🏻😁