แปลกมั้ยที่เรารู้สึกไม่ค่อยถูกกับพ่อ ไม่ค่อยคุยกับพ่อ เราจะทำอย่างไรดี

คือตั้งแต่เด็กๆเราก็สนิทกับพ่อเหมือนอยู่กับแม่นะ แต่พอประมาณม.ต้น พ่อก็ไปทำงานตจว.ตลอดกว่าจะกลับก็นานๆ เราเข้าใจว่ามันเป็นความห่างกันด้วยพอพ่อไปทำงานตจว.จากที่หนึ่งก็ไปอีกที่นึงตลอด จนเราเรียนม.ปลาย มหาวิทยาลัย จนจบ เรารู้สึกว่าเราไม่ค่อยเป็นในแบบที่พ่ออยากให้เป็น พ่อเราชอบคนเก่ง คนกล้าแสดงออก ชอบคนที่พูดคุยเก่งๆอัธยาศัยดี แต่เราเป็นคนไม่เก่งเลย คือพูดง่ายๆตรงกันข้ามกับที่พ่ออยากให้เป็นเลย เวลาคุยกันทั้งต่อหน้าหรือคุยโทรศัพท์เราก็จะทะเลาะกันตลอด ความคิดเห็นตรงข้ามตลอด พูดเล่นก็ไม่ได้โดนว่า หาว่าพูดไร้สาระ ไม่ค่อยคิด จนตอนนี้เราไม่เคยคุยกับพ่อเลย เวลาดูทีวีพ่ออยู่อีกห้องเราก็อยู่อีกห้อง เหมืนต่างคนต่างอยู่ เราสงสารพ่อนะที่กลับมาบ้านแล้วมีความรู้สึกอยู่คนเดียว แต่ยิ่งเราพูดอะไรพ่อก็จะยิ่งว่า เพราะเราชอบพูดเล่นเป็นคนไม่คิดอะไร ตั้งแต่ที่เราพูดเล่นกับพ่อเราโดนว่าเราก็ไม่พูดเล่นกับพ่ออีกเลย  เราเลยได้แต่พูดเล่นกับแม่สนิทกับแม่แค่คนเดียว เราเป็นลูกอักกตัญญูมั้ยคะ