ผมเรียนอยู่มหาลัยในกรุงเทพ ผมเป็นแค่เด็กบ้านนอกคนนึงที่เดินทางมาจากปัตตานี เนื่องจากว่าอยู่ในเขตที่มีความเสี่ยงซึ่งตอนนั้นผมเอ็นติดในมหาลัยในกรุงเทพ พ่อแม่ก็เลยส่งให้ผมไปเรียนที่กรุงเทพส่วนพ่อแม่อยู่ที่บ้านเพราะรักในที่อยู่ของตัวเอง
วันแรกที่มาก็รู้สึกกลัวมากเลยที่ต้องมาอยู่ที่ที่กว้างแบบนี้ แล้วก็ไปหาหอพักไม่เจออีก แถมหลงทาง ตอนนั้นคิดในใจว่าอยากกลับบ้าน แต่สุดท้ายก็หาเจอ
วันแรกที่เรียนก็เรียนได้นะสภาพการเรียนต่างจากตอนที่เรียนมัธยมมากเรียนสบาย แต่ก็คิดถึงบ้าน
แล้วก็ได้เจอเธอคนนั้นเธอเป็นผู้หญิงค่อนข้างแปลกอยู่สวยดีนะและเธอก็ไม่มีเพื่อนตอนแรกผมก็สงสัยว่าหน้าตาเธออยู่สวยแต่ทำไมเธอถึงไม่มีเพื่อน แล้วก็ได้รู้ว่าทำไม ตอนพักเที่ยงผมแอบตามเธอไป เธอนั่งกินข้าวคนเดียวผมก็เลยไปนั่งกับเธอแล้วผมก็ถามว่าข้าวอร่อยมั๊ย เธอตอบว่าเผือก555 แล้วผมก็นั่งคุยกับเธอยาวเลยเธอเป็นคนขอนแก่นคับ เธอเป็นคนชอบอยู่คนเดียวและที่สำคัญเธอชอบสูบบุหรี่เวลาฝนตกแต่เธอสูบไม่จัดนะคับ555 พอผมเล่าเรื่องว่าผมมาจากปัตตานีเค้าก็ถามว่าไม่กลัวโดนระเบิดบ้างเหรอ ผมก็เลยตอบไปว่าไม่กลัว"สองสัปดาห์ระเบิดครั้งนึงเอง555" แล้วเธอก็ตอบว่าตลกเหรอ เธอไม่ตลกแต่ผมตลกหน้าเธอเวลาทำหน้าบึ้ง
เมื่อก่อนนี้เป็นคนติดเกมส์มากแต่ตั้งแต่ได้เป็นเพื่อนกับมันรู้สึกว่าไม่อยากเล่นเกมเลย เคยเล่นเกมLoLกับมันพอแพ้แล้วมันจะของขึ้นด่าผมยับเลย
พีคสุดคือตอนเล่นที่ร้านเกม ผมแย่งบลูมันจนสุดท้ายทีมแพ้แต่แปลกที่ครั้งนี้มันเงียบและมันก็เรียกให้ไปหน้าร้านแล้วก็ไล่ตบผมอย่างฮาเลย อายมากจำได้
"เอาบลูกุเหรอจะเอาบลูเหรอ"ยังจำคำพูดได้อยู่เลย
แต่สุดท้ายก็มีปัญหากันเป็นปัญหาที่ผมเป็นคนทำผิดเองซึ่งไม่สามารถแก้ไขได้ ค่อยเล่าต่อนะคับ
อย่างนี้เรียกว่ารักมั๊ยคับ
วันแรกที่มาก็รู้สึกกลัวมากเลยที่ต้องมาอยู่ที่ที่กว้างแบบนี้ แล้วก็ไปหาหอพักไม่เจออีก แถมหลงทาง ตอนนั้นคิดในใจว่าอยากกลับบ้าน แต่สุดท้ายก็หาเจอ
วันแรกที่เรียนก็เรียนได้นะสภาพการเรียนต่างจากตอนที่เรียนมัธยมมากเรียนสบาย แต่ก็คิดถึงบ้าน
แล้วก็ได้เจอเธอคนนั้นเธอเป็นผู้หญิงค่อนข้างแปลกอยู่สวยดีนะและเธอก็ไม่มีเพื่อนตอนแรกผมก็สงสัยว่าหน้าตาเธออยู่สวยแต่ทำไมเธอถึงไม่มีเพื่อน แล้วก็ได้รู้ว่าทำไม ตอนพักเที่ยงผมแอบตามเธอไป เธอนั่งกินข้าวคนเดียวผมก็เลยไปนั่งกับเธอแล้วผมก็ถามว่าข้าวอร่อยมั๊ย เธอตอบว่าเผือก555 แล้วผมก็นั่งคุยกับเธอยาวเลยเธอเป็นคนขอนแก่นคับ เธอเป็นคนชอบอยู่คนเดียวและที่สำคัญเธอชอบสูบบุหรี่เวลาฝนตกแต่เธอสูบไม่จัดนะคับ555 พอผมเล่าเรื่องว่าผมมาจากปัตตานีเค้าก็ถามว่าไม่กลัวโดนระเบิดบ้างเหรอ ผมก็เลยตอบไปว่าไม่กลัว"สองสัปดาห์ระเบิดครั้งนึงเอง555" แล้วเธอก็ตอบว่าตลกเหรอ เธอไม่ตลกแต่ผมตลกหน้าเธอเวลาทำหน้าบึ้ง
เมื่อก่อนนี้เป็นคนติดเกมส์มากแต่ตั้งแต่ได้เป็นเพื่อนกับมันรู้สึกว่าไม่อยากเล่นเกมเลย เคยเล่นเกมLoLกับมันพอแพ้แล้วมันจะของขึ้นด่าผมยับเลย
พีคสุดคือตอนเล่นที่ร้านเกม ผมแย่งบลูมันจนสุดท้ายทีมแพ้แต่แปลกที่ครั้งนี้มันเงียบและมันก็เรียกให้ไปหน้าร้านแล้วก็ไล่ตบผมอย่างฮาเลย อายมากจำได้
"เอาบลูกุเหรอจะเอาบลูเหรอ"ยังจำคำพูดได้อยู่เลย
แต่สุดท้ายก็มีปัญหากันเป็นปัญหาที่ผมเป็นคนทำผิดเองซึ่งไม่สามารถแก้ไขได้ ค่อยเล่าต่อนะคับ