ขอเป็นลูกคนเดียว

สวัดดีค่ะเราอายุ16ปีค่ะจะมาเล่าเรื่องที่ทุกคนคง งงเหมือนกับเราอ่ะค่ะคือเรามีพี่ชาย1คนเราเป็นน้องห่างกัน4ปีช่วงนี้คือเราปิดเทอมทุ ทุกคนคงคิดใช่ไหมคะว่าปิดเทอมเป็นช่วงเวลาที่สบายที่สุดแต่ไม่ใช่สำหรับเราค่ะเพราะเรามีพี่ที่ไม่รู้จะเรียกยังไงอ่ะค่ะคือเค้าชอบทำตัวเป็นใหญ่กับทุกคนอ่ะค่ะทั้งพ่อแม่เเละก็เราอยากได้ก็ต้องได้แต่เค้าอายุ20แล้วนะคะล่ะแม่เราก็ตามใจแต่พ่อนี้say noนะคะแต่ก็ต้องเลยตามเลย แต่เรื่องที่ทำให้เราต้องมาตั้งกระทู้คือ ช่วงที่เราปิดเทอมก็คือเราได้พักใช่มั้ยคะแต่บางครั้งที่พ่อแม่ใช่ให้ทำงานบ้านเราก็ไม่อะไรเพราะเค้า2คนเป็นพ่อแม่อะเนอะก็ทำให้แต่กับพี่เราคือทำเหมือนเราเป็นคนใช้เลยค่ะซึ่งเราเป็นน้องรึเปล่าอ่ะทำไมต้องมาทำให้เยอะขนาดนี้เราก็เออไม่เป็นไรเพราะเรารู้ว่าพี่เราชอบเรียกร้องความสนใจก็ทำให้แต่หลังๆเริ่มใช่ค่ะใช้คำพูกที่เกินไปค่ะเกินไปมากด้วยแต่เคาก็ยังทนค่ะเพราะว่านะเป็นพี่เราก็ทนและทุกครั้งทีาพี่เราจะไปไหนไม่เคยปิดประตูบ้านเลยค่ะให้คนอื่นปิดให้ตลอดแต่ทุกคนคะคือการที่เราจะไปไหนเราควรมีความรับผิดชอบในตัวเองใช่มั้ยคะยิ่งอ่ยุเพิ่มขึ้นความรับผิดชอบต้องมีถูกมั้ยคะแต่ตรงกันข้ามกับพี่เราหมดเลยค่ะเเต่เราก็อดทนนะคะจนความอดทนขอเราหมดค่ะวันนี้คือเราก็นั่งเล่นคอมพิวเตอร์ปกติแล้วเราก็ลุกไปคุยแชทกับเพื่อนสักพักเค้าก็ขับรถเข้ามาบ่ะก็ตะโกนแต่เราก็นึกว่าอ๋อเรียกร้องความสนใจสักพักเค้าตะโกนว่าเราว่าทำไมไม่ปิดประตูเราก็เอ้า!ล่ะทำไมเธอไม่ปิดเองเค้าบอกว่า’รีบ’ได้หรอคะเรางงมากกกกกคือรีบหรอคะล่ะเค้าก็ว่าด่าเราแบบเกินความเป็นจริงอ่ะค่ะคือทุกคนคิดว่าไงคะใช่คำว่า”รีบ”กับเรานี้ไม่ใช่ครั้งแรกนะคะเราปิดเทอมวันที่9มี.ค.จนตอนนี้12เมษาเค้าทำแบบนี้ทุกวันใช่คำว่า”รีบ”มันใช่หรอคะจะไม่มห้เราโมโหได้ได้เราเลยพอแล้วค่ะหมดความอดทนที่มีเราเลยตัดสินใจว่า”มีเค้าต้องไม่มีเรา” “มีเราต้องไม่มีเค้า”เราจะตัดพี่ตัดน้องแล้วค่ะเราไม่อยากมีพี่ชายที่บ้าอำนาจถ้ามีแบบนี้เรายอมเป็นลูกคนเดียวดีกว่าค่ะ