ชีวิตจริงมันยิ่งกว่านิยายอีก
เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อ15ปีที่แล้วเรามีแฟนคบกันมา1ปีเราแต่งงานกันมีลูกชาย1คนระหว่างท้องสิ่งที่เราไม่คิดก็เกิดขึ้นเราโดนตบตอนเราท้องเพียงเราหึงที่มีคนโทรมาและเราถามเขาแต่เขาเลือกที่จะไม่อธิบายและทำร้ายเราเราเลือกที่ตะเลิกขอกลับบ้านเราไม่เคยโดนอะไรแบบนี้รับไม่ได้ผ่านไป3อาทิตย์เขามาบ้านเราพร้อมกับแม่ของเขาขนเสื้อผ้ามาให้เราส่วนคัวเราทำใจแต่ก็อดร้องให้ไม่ได้ร้องทุกวันหลังจากนั้น1อาทิตย์เขาโทรมาง้อเราอยู่หลายวันเราตัดสินใจกลับไปดีกับเขาเพราะใจนึงก็นึกถึงลูกใจรึงก็ตัดเขาไม่ขาดอยู่กันไปก็มีปัญหากันตลอดหลังจากคลอดแล้วก็โดนตบโดนตีเรื่อยๆกลับบ้านดึกอยากมีอะไรกับเราเราไม่ยอมก็ตบตีเรารากเราออกมานอนนอกบ้านบ้างปล่อยทิ้งไว้ข้างทางบางตีเราเสร็จรากเราไปทิ้งไว้หน้าบ้านเราบ้างถึงกับคลานเข้าบ้านใช้ปื่นจ่อหัวบ้างสารพัดสาเหตุที้เราโดนทำร้ายมาจากไม่มีอะไรด้วยบ้างหึงหวงบ้างถึงกับบอกนั่งสมาธิเห็นเราไปนอนกับผู้ชายคนอื่นบ้างไปดูดวงหมอดูบอกเรามีชู้บ้างจนเมื่อปี55เจาขอเรามีลูกอีกคนและบอกว่าเขาจะปรับปรุงตัวเองจะไม่ทำแบบนี้เราเชื่อใจยอมมีได้ลูกสาวสรุปเหมือนเดิมยังขี้หึงเหมือนเดิมหึงแบบไม่มีเหตุผลหึงบ้าๆบอๆต้อมาแม่ของเขาพาเขาไปอาบน้ำมนต์บอกลูกเขาโดนของว่าเราทำของใส่ลูกเขาทะเบียนสมรสมีเลขไม่ดีให้ไปหย่ากันเรานี่ของขึ้นเราบอกแม่เขาว่าถ้าไม่ชอบเราให้ต่างคนต่างอยู่อย่ามาคิดกีบเราแบบนี้เราลูก2คนแล้วทำไมค้องทำลูกแม่ไม่ได้หบ่อไม่ได้รวยที่มีทุกวันนี้สร้างมาด้วยกันอยู่กันมาจนลูกคนเล็ก2ขวบทนเรื่องหึงหวงไม่ไหวและมันหนักตรงเรื่องปืนเราไม่รู้ว่าเราจะตายวันไหนเราเลยตัดสินใจเลิกไม่พ้นที่เขาเอาไปเที่ยวบอกใครต่อใครว่าเรามีชู้แต่เราไม่สนใจเราเบื่อตอบคำถามของคนที่อยากรู้อยากเห็นเราเลยบอกเอาที่ตาเห็นโตแล้วพิจารณาเอาจิงๆเรื่องมันยาวแต่เล่าย่อๆ(ต้องบอกก่อนว่าที่แม่สามีไม่ค่อยชอบเราเพราะเราไม่ชอบประจบประแจงเวลาเราทำอะไรให้เขาเราทำด้วยความเต็มใจตัดให้ยันเล็บมือเล็บเท้าดูแบเวลาเขาป่วยเรายังไม่มีเีเลย) (ส่วนอดีตสามีเราดูแลอย่างดีตั้งแต่ตื่นยันนอนเสื้อผ้าหน้าผมเรียกได้ว่าเหลือแต่น้ำให้ที่ยังไม่ไดทำ)บ้านนี้ค่อนข้างเห็นแก่ตัวรอบบ้านใกล้เคียงแม่สามีแทบจะไม่ถูกกับใครเลยขนาดอยู่บ้านไม่ค่อนได้ออกไปไหนแต่รู้ทุกเรื่องของคนรอบบ้าน
ตลอดระยะเวลาที้เราอยู่ที่นี้มามันทีทั้งสุขทั้งทุกข์แต่ทุกข์มันมากกว่าเยอะเหมือนเราตกนรกทั้งเป็น
ส่วนเรื่องลูกคนโตอยู่กับพ่อเขาคนเล็กอยู่กับเราเด็ก2คนนี้ความร่าเริงผิดกันคนโตเหมือนเขาคิดอะไรตลอดเวลาล่าสุดเขาโทรหายายและบอกกีบยายเขาว่าเขาอยู่ที่นั่นเหมือนอยู่ตัวคนเดียวเราอยากเอาลูกมาอยู่กับเราแต่ก็กลัวว่าพ่อเขาจะมาฟ้องเอาคนเล็กไปเราไม่รู้จะทำไงดีเอาลูกไปแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจลูกเหมือนเอาลูกไปทรมารส่วนตัวเขาก็กินเที่ยวเหมือนเดิม ลืมเล่าตอนเลิกกันเราไม่ได้เอาอะไรแม้แต่อย่างเดียวได้แต่หนี้สินก้อนโตมาส่วนเขาขนทุกอย่างที่บ้านเราไปแท้แต่พัดลมตัวละ200ยังเอาไปเลยแหวนเราพระลูกขนไปหมดแต่เราก็บอกเขาเองอยากได้ไรก็ไปให้หมดคิดว่าอะไรดป็นของตัวเองก็เอาไปเขาก็ขนไปหมดจริงๆไม่ขนไปแต่หนี้สินเรามาคิดย้อนกลับไปนี่เราอยู่กีบคนเห็นแก่ตัวมานานขนานีเได้ยังไงเด๋วมาเล่าใหม่ วันนี้ขอนอนก่อน
รักแต่ไม่ดูแล
เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อ15ปีที่แล้วเรามีแฟนคบกันมา1ปีเราแต่งงานกันมีลูกชาย1คนระหว่างท้องสิ่งที่เราไม่คิดก็เกิดขึ้นเราโดนตบตอนเราท้องเพียงเราหึงที่มีคนโทรมาและเราถามเขาแต่เขาเลือกที่จะไม่อธิบายและทำร้ายเราเราเลือกที่ตะเลิกขอกลับบ้านเราไม่เคยโดนอะไรแบบนี้รับไม่ได้ผ่านไป3อาทิตย์เขามาบ้านเราพร้อมกับแม่ของเขาขนเสื้อผ้ามาให้เราส่วนคัวเราทำใจแต่ก็อดร้องให้ไม่ได้ร้องทุกวันหลังจากนั้น1อาทิตย์เขาโทรมาง้อเราอยู่หลายวันเราตัดสินใจกลับไปดีกับเขาเพราะใจนึงก็นึกถึงลูกใจรึงก็ตัดเขาไม่ขาดอยู่กันไปก็มีปัญหากันตลอดหลังจากคลอดแล้วก็โดนตบโดนตีเรื่อยๆกลับบ้านดึกอยากมีอะไรกับเราเราไม่ยอมก็ตบตีเรารากเราออกมานอนนอกบ้านบ้างปล่อยทิ้งไว้ข้างทางบางตีเราเสร็จรากเราไปทิ้งไว้หน้าบ้านเราบ้างถึงกับคลานเข้าบ้านใช้ปื่นจ่อหัวบ้างสารพัดสาเหตุที้เราโดนทำร้ายมาจากไม่มีอะไรด้วยบ้างหึงหวงบ้างถึงกับบอกนั่งสมาธิเห็นเราไปนอนกับผู้ชายคนอื่นบ้างไปดูดวงหมอดูบอกเรามีชู้บ้างจนเมื่อปี55เจาขอเรามีลูกอีกคนและบอกว่าเขาจะปรับปรุงตัวเองจะไม่ทำแบบนี้เราเชื่อใจยอมมีได้ลูกสาวสรุปเหมือนเดิมยังขี้หึงเหมือนเดิมหึงแบบไม่มีเหตุผลหึงบ้าๆบอๆต้อมาแม่ของเขาพาเขาไปอาบน้ำมนต์บอกลูกเขาโดนของว่าเราทำของใส่ลูกเขาทะเบียนสมรสมีเลขไม่ดีให้ไปหย่ากันเรานี่ของขึ้นเราบอกแม่เขาว่าถ้าไม่ชอบเราให้ต่างคนต่างอยู่อย่ามาคิดกีบเราแบบนี้เราลูก2คนแล้วทำไมค้องทำลูกแม่ไม่ได้หบ่อไม่ได้รวยที่มีทุกวันนี้สร้างมาด้วยกันอยู่กันมาจนลูกคนเล็ก2ขวบทนเรื่องหึงหวงไม่ไหวและมันหนักตรงเรื่องปืนเราไม่รู้ว่าเราจะตายวันไหนเราเลยตัดสินใจเลิกไม่พ้นที่เขาเอาไปเที่ยวบอกใครต่อใครว่าเรามีชู้แต่เราไม่สนใจเราเบื่อตอบคำถามของคนที่อยากรู้อยากเห็นเราเลยบอกเอาที่ตาเห็นโตแล้วพิจารณาเอาจิงๆเรื่องมันยาวแต่เล่าย่อๆ(ต้องบอกก่อนว่าที่แม่สามีไม่ค่อยชอบเราเพราะเราไม่ชอบประจบประแจงเวลาเราทำอะไรให้เขาเราทำด้วยความเต็มใจตัดให้ยันเล็บมือเล็บเท้าดูแบเวลาเขาป่วยเรายังไม่มีเีเลย) (ส่วนอดีตสามีเราดูแลอย่างดีตั้งแต่ตื่นยันนอนเสื้อผ้าหน้าผมเรียกได้ว่าเหลือแต่น้ำให้ที่ยังไม่ไดทำ)บ้านนี้ค่อนข้างเห็นแก่ตัวรอบบ้านใกล้เคียงแม่สามีแทบจะไม่ถูกกับใครเลยขนาดอยู่บ้านไม่ค่อนได้ออกไปไหนแต่รู้ทุกเรื่องของคนรอบบ้าน
ตลอดระยะเวลาที้เราอยู่ที่นี้มามันทีทั้งสุขทั้งทุกข์แต่ทุกข์มันมากกว่าเยอะเหมือนเราตกนรกทั้งเป็น
ส่วนเรื่องลูกคนโตอยู่กับพ่อเขาคนเล็กอยู่กับเราเด็ก2คนนี้ความร่าเริงผิดกันคนโตเหมือนเขาคิดอะไรตลอดเวลาล่าสุดเขาโทรหายายและบอกกีบยายเขาว่าเขาอยู่ที่นั่นเหมือนอยู่ตัวคนเดียวเราอยากเอาลูกมาอยู่กับเราแต่ก็กลัวว่าพ่อเขาจะมาฟ้องเอาคนเล็กไปเราไม่รู้จะทำไงดีเอาลูกไปแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจลูกเหมือนเอาลูกไปทรมารส่วนตัวเขาก็กินเที่ยวเหมือนเดิม ลืมเล่าตอนเลิกกันเราไม่ได้เอาอะไรแม้แต่อย่างเดียวได้แต่หนี้สินก้อนโตมาส่วนเขาขนทุกอย่างที่บ้านเราไปแท้แต่พัดลมตัวละ200ยังเอาไปเลยแหวนเราพระลูกขนไปหมดแต่เราก็บอกเขาเองอยากได้ไรก็ไปให้หมดคิดว่าอะไรดป็นของตัวเองก็เอาไปเขาก็ขนไปหมดจริงๆไม่ขนไปแต่หนี้สินเรามาคิดย้อนกลับไปนี่เราอยู่กีบคนเห็นแก่ตัวมานานขนานีเได้ยังไงเด๋วมาเล่าใหม่ วันนี้ขอนอนก่อน