เราควรทำอย่างไรกับชีวิตดีคะ

เหนื่อยค่ะ ทำไมพ่อแม่ถึงคาดหวังกับเราเยอะจังคะ คาดหวังจนมองไม่เห็นอนาคตของตัวเองเลย ไม่รู้ว่าสิ่งที่อยากทำคืออะไร ล่าสุดเพิ่งเรียนจบ ปวช.เอง ท่านก็ถามว่าต่อไปจะทำอะไร จะะทำงานหรือเรียน เราก็บอกว่าเรียน แล้วท่านก็พูดว่าท่านส่งเราไม่ไหวนะ ไม่เรียนได้มั้ย อ่ะเราก็ตั้งใจไม่เรียนก็ได้ทำงานปีนึงก่อนแล้วค่อยต่อ ระหว่างนี้ก็หางานแต่ยังไม่ได้ สักอาทิตย์นึงท่านก็เปลี่ยนใจอีกกดดันเราว่าทำไมไม่ทำอะไรสักอย่าง แล้วก็ถามเราซ้ำๆว่าจะเรียนไหมถ้าเรียนจะได้ส่ง ในใจเราก็คิดนะอะไรของเขา แต่ไม่ได้ว่าอะไร เราก็บอกว่าเรียน ก็เลยไปสมัครเรียนไว้แล้วก็รอเปิดเทอม ช่วงรอเปิดเทอมนี้แหละ ท่านก็ชอบมาพูดมาว่าเรา ว่าจะเกาะท่านกินจะให้ท่านเลี้ยงไปจนตายเลยเหรอ อาจจูพูดเล่นแต่เราก็คิดนะ ว่าทำไมต้องเป็นแต่เราที่โดนแบบนี้ เรามีน้องอยู่หนึ่งคนน้องเราขอทุนไปเรียนมหาลัยอินเตอร์ แต่ก็ยังเสียค่าใช้จ่ายเยอะอยู่ดี รวมค่าสมัครค่าหอก็ปาไป4หมื่นแล้ว ไปแค่อาทิตย์เดี๋ยวบอกไม่ไหวจะไม่เรียนแล้ว ท่านก็บ่นนะแต่น้อยกว่าเราแล้วให้มาสมัครเรียนใหม่พร้อมเรา พูดแต่ว่าให้เราหัดเป็นแบบน้องบ้าง ดูแลเขาบ้าง ซึ่งในใจเราก็คิดนะ เราก็เป็นเราจะให้ไปเหมือนคนอื่นมันคงไม่ได้อ่ะ ดูแลเราก็ดูอยู่แล้วกับข้าวก็ทำให้ซักผ้าล้างจานเราทำหมด แต่ก็ไม่เคยถูกใจเขาสักอย่าง แล้วช่วงนี้หน้าผลไท้เราก็ขอท่านไปทำงาน ท่านก็ไม่ให้เราไปบอกว่ามันลำบากเราเข้าใจว่าท่านห่วงแต่คือเราก็อยากทำงานเองอยากหาเงินเองบ้าง ทำไมท่านไม่เคยเข้าใจเราเลย เราไม่ไหวเราทั้งน้อยใจเราท้อเราเหนื่อย รู้สึกเหมือนถูกขังเลย ไม่รู้จะต้องใช้ชีวิตอยู่แบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน