[สอบถาม] เข้ากับเพื่อนที่ทำงานใหม่ไม่ได้เลยค่ะ หรือว่าเรามีปัญหาเรื่องการเข้าสังคม (ใครเคยเจอแบบนี้บ้างคะ)

สวัสดีค่ะ ขอเกริ่นก่อนนะคะ สืบเนื่องมาจาก จขกท.เพิ่งเปลี่ยนงานกลับมาทำงานที่จังหวัดบ้านเกิด เราลาออกมาด้วยดี เครียร์งานของตัวเองให้คนใหม่ที่เข้ามาทำแทนเราเรียบร้อย พี่ๆที่ทำงานเก่าดีกับเรามากๆ เราสนิทกันหมดในแผนกแบบไปไหนไปกัน ไปกิน ไปเที่ยว ปรึกษาได้ทุกอย่างเหมือนเป็นเพื่อนอีกกลุ่มนึงเลยค่ะ แต่เหตุที่ตัดสินใจลาออกก็เพราะว่าที่จังหวัดบ้านเกิด ของ จขกท.เนี่ย ไม่ค่อยมีสายงานแบบที่เราจบมาเท่าไหร่ แต่มีโรงงานมาเปิดพอดีเรารู้ข่าวจากพี่ที่เขาทำงานในนั้น ด้วยความที่ที่บ้านเราค้าขายไม่ค่อยดีมาซักพักแล้ว พ่อกับแม่ก็เกือบๆจะ60 แล้ว ตอนอยู่ที่เดิมเงินเดือนไม่เหลือเลยไม่ได้ส่งเงินกลับมาที่บ้าน(เราไม่ใช่คนใช้เงินเยอะแยะอะไรแต่ที่เดิมค่อนข้างให้ค่าตอบแทนน้อยจริงๆกับตำแหน่งหรือสายงานที่เราจบออกมา ค่าเช่าห้องพักในกทม.อีก) แต่ที่ใหม่อยู่ใกล้บ้านมากแถมเงินเดือนเยอะกว่าที่กทม.อีกด้วยซ้ำ เลยตัดสินใจย้ายกลับมาทำงานแถวๆบ้านดีกว่า แม้งานจะไม่ได้ตรงสาขาที่จบมาเป๊ะๆ แต่ก็อยู่ในภาควิชาที่เราเรียนมา คิดว่าเราน่าจะเรียนรู้งานได้   เราเริ่มเข้ามาทำงานในโรงงานแถวบ้าน ตอนนี้ก็จะ3 เดือนแล้ว พี่ๆในแผนกส่วนใหญ่เป็นพี่ผู้ชาย (สายงานเราผช.เยอะ) มีแค่พี่ธุรการ1คนที่เป็นผญ. ตอนแรกๆเราก็ไม่ค่อยได้คุยกับใครเท่าไหร่เพราะมีคนมาตรวจโรงงานช่วงที่เราเข้ามาพอดีทุกคนวุ่นวายเรื่องการตรวจกันหมด เราก็เลยคิดว่าไม่น่าจะมีอะไร พอจบการตรวจพี่เลี้ยงเราก็สอนงานบ้าง พาเราไปทำงานบ้าง นั่นนี่ หน้าที่รับผิดชอบงานก็มีขึ้นมาเรื่อยๆ ส่วนมากพี่ๆเขาจะไปกินข้างกินเบียร์กันเกือบทุกเย็น แต่แทบจะไม่ชวนเราเลย เคยชวนซัก2ครั้งได้ แล้วเราก็ไปนะ ทั้ง2ครั้งเลย ขนาดงานเลี้ยงส่งเขายังไม่ชวนเราเลยค่ะ คนทั้งแผนกไปหมด เวลาเขาคุยอะไรกันเราก็พยายามคุยกับเขานะคะ พยายามทักทาย ยิ้มแย้ม ปกติเราเป็นคนร่าเริง แต่ก็มีหลายครั้งที่ยิ้มค้างไปเลย(เพราะเขาไม่สนใจ) ส่วนตัวแล้วเราเป็นคนมีเพื่อนผช.เยอะ(คณะเราผช.เยอะมาก) มีกลุ่มเพื่อนที่เราสนิทหลายกลุ่ม พอทำงานที่แรกก็สนิทสนมกับพี่ที่ทำงานดี เลยไม่คิดว่าเรามีปัญหาเรื่องการเข้าสังคม แต่พอโดนแบบนี้บ่อยๆเข้า...ความมั่นใจของเราก็ค่อยๆหายไปค่ะ นอร์ยมากขึ้น เกิดอาการเครียดในแต่ละวันบอกที่บ้านก็กลัวเขาเป็นห่วง ได้แต่บ่นๆให้เพื่อนฟังบ้าง  เราเหมือนคนไม่ค่อยมีสังคมไปเลย เวลาอยู่ที่ที่ทำงาน เราพยายามไม่คิดว่าเราไปทำอะไรไม่ดีรึเปล่า หรือผิดอะไรตรงไหนมั้ย ทึกวันนี้พี่ๆที่เก่าก็ยังทักมาถามข่าวคราวบ้าง รู้สึกแย่มากเลยค่ะ ไม่รู้ว่าเราตัดสินใจผิดรึเปล่าที่เลือกกลับมาที่บ้าน  ทุกวันนี้เราไม่ค่อยได้คุยกับใครที่ทำงานเลยค่ะ รู้สึกไม่ค่อยโอเค คิดถึงเพื่อนๆ เรายังมีครอบครัวแต่ว่าเราก็ทำงานเกือบทุกวัน เราไม่รู้ว่าเราจะอยู่แบบนี้ไปได้อีกนานมั้ย เครียดนะคะ เพราะว่าเราก็ไม่อยากเปลี่ยนงานเปลี่ยนที่อยู่บ่อยๆน่ะค่ะ
มีใครเคยเจอสถานการแบบนี้แล้วแก้ไขยังไงยังไงกันบ้างคะ

ขอบคุณนะคะ