คือเรื่องมันมีอยู่ว่า หนูเป็นตุ๊ดเด็กคนหนึ่งซึ่งตอนนั้นหนูเรียนอยู่ม.2ก็มีพี่ๆชวนเข้าชมร่มวอล์เล่บอลหนูก็โอเคตกลงเพราะหนูชอบเล่นวอล์เล่บอลอยู่แล้วแล้วก็ปีนี้มีเด็ก นร ม.1ที่เข้ามาใหม่ก็ได้มาเข้าชมรมด้วยเพราะมีรุ่นพี่ไปชวนมาหลังจากเลิกเรียนแล้วพวกที่อยู่ในชมรมก็ได้เริ่มซ้อมวอล์เล่บอลทุกเย็นที่ ร.ร.เพราะว่าทุกปีจะมีการจัดการแข่งขันกีฬานักเรียนระดับจังหวัดซึ่งพวกพี่ๆที่อยู่ในชมรมก็ต้องคัดเอาเด็กใหม่เพิ่มเพื่อที่จะได้ไปแข่งขันเป็นนักกีฬาของ ร.ร. หลังจากคัดตัวเสร็จ ก็มีรุ่นพี่ประมาณ 7-8 คนและหนูส่วนเด็กม.1ที่เข้ามาใหม่ก็ติด2คนซึ่งที่แรกหนูก็ไม่ได้คิดอะไรก็นัดซ้อมกันปกติจนกระทั้งการแข่งขันกีฬาจบก็มีเด็กในชมร่มคนหนึ่งได้แอดเฟสหนูมาแล้วก็ทักหนูมาพูดคุยอะไรเรื่อยเปื่อยที่แรกหนูก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะเห็นเป็นเด็กในชมรมเดียวกันอีกอย่างเด็กผู้ชายนิสัยมันก็ชอบกวนตีนอยู่แล้วเราคุยกันทุกวันจนกระทั้งหนูเริ่มหวั่นไหวให้กับเด็กผู้ชายคนนี้หนูเริ่มรู้สึกดีต่อเด็กผู้ชายคนนี้มากแต่หนู่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเคาคิดอะไรกับหนูกันแน่ เราก็คุยกันเรื่อยจนกระทั้งหนูขึ้นม.3เคาขึ้นม.2แต่เราก็ยังคงคุยแชทกันตลอดและปีนี้เราก็ซ้อมกีฬาเหมือนเดิมแต่ปีนี้เคาเริ่มที่จะมีอาการมาแกล้งหนูบ้างหยอกหนูบ้างเราก็เป็นอยู่แบบนี้ประมาณสัพักจนหนูขึ้นม.4เคาอยู่ม.3เทอมแรกเคาก็คุยกันตามปกติเหมือนเดิมและก็ซ้อมกีฬาเหมือนเดิมแต่หลังจากแข่งกีฬาเสร็จมาเทอมสองเคาเริ่มมีคนที่เคาชอบ(เรารู้จากเพื่อนเคาที่มาบอก)แล้วก็ดเริ่มรู้สึกนอยๆรู้สึกหึ่งห่วงจนกระทั้งเคาทักมมบอกเราว่าเอ้อเหนี่ยหลังจากนี้อะเราไม่ต้องคุยกันแล้วนะเพราะเคามีคนที่เคาชอบแล้เราก็ร้องไห้เลยจ้าาาาาาาาาาา(อี่สัสคิดจะเทก็เท)หลังจากที่เคาบอกเราก็โอเคงั้นก็ไม่ต้องทักไม่ต้องอะไรกันแล้วทำตัวเหมือนคนไม่รู้จักกันเลยดีกว่าพหลังจากนั้นเราก็ต่างคนต่างอยุ่เราไม่พุดคุยกันได้สัก1ปีพอเราขึ้นม.5เคาก็ยัง
มาเรียนต่อ ร.ร. เดิมอีก สุดท้ายเราก็หนีกันไม่พ้นเพราะต้องมาซ้อมกีฬาด้วยกัน2อาทิตแรกที่เราซ้อมคือไม่มองหน้าไม่พูดกันเลยพอเข้าอาทิตที่3เคาเริ่มที่จะมาแกล้งหนูมาทักเราและความรู้สึกเดิมที่หนุเคยรุ้สึกกับเคามันก็เริ่มกับมารุ้สึกเหมือนเดิมแต่ครั้งนี้เคาจะดูหึ่งหนูขึ้นดูห่วงหนูเวลาทำอะไรก็ต้องบอกเวลาหนูเล่นกับผู้ชายคนอื่นเคาก็จะมองแรงหนูจนกระทั้งการแข่งขันกีฬาปีนี้จบลงวันนั้นพอหนูถึงบ้านเคาก็ส่งข้อความมาบอกกับหนูว่าเคารู้นะว่าหนูคิดอะไรกับเคาแต่แล้วเคาก็บอกว่าเคามีแฟนแล้วคือคนที่เคาชอบ(แฟนเคาไปเรียนต่อที่อื่น) แล้วเคาก็บอกให้หนูเลิกชอบเคาซะ หนูก็บอกโอเคไม่เป็นไรแต่ก่อนจะไม่ได้ตุยกันแล้วหนูถามเคาว่าแล้วเคยรุ้สึกอะไรกับหนูบ้างไหมเคาก็บอกก็รู้สึกดีแต่เคาไม่อยากให้มันเกินเลยไปมากกว่านี้เพราะเคาสงสารแฟนเคาแต่เหตุการณ์หลังจากที่เราได้คุยกันแล้วเราก็ทำตัวปกติทักทายกันเหมือนเดิมจนหนูอยุ่ม.6เคาอยุ่ม.5ปีนี้ก็เป็นปีสุดท้ายที่จะได้อยู่ ร.ร. นี้และเป็นปีสุดท้ายของการแข่งกีฬาวอลเล่บอล เราก็ซ้อมกีฬาเพื่อรอไปแข่งเหมือนเดิมทุกปีแต่เรื่องที่พีคคือคืนที่นักกีฬานอนหอพักเพื่อรอแข่งคืนแรกก็นอนตามปกติทุกอย่างพอมาคืนที่สองหนูกับเคาได้นอนข้างกันพออาบน่ำกินข้าวเสร็จก็นั่งคุยกันกับเพื่อนๆพอสักพักเราก็ปิดไฟนอน หลังจากนอนได้สักพักเคาก็เอาขามาพาดหนู หนุก็สะบัดออกเพราะร้อนแต่เคาก็ยังทำอีกแล้วคราวนี้เคาขยับตัวเคามาใกล้หนู เรานอนจ้องตากันสักพักเคาก็เอามือมาจับแก้มหนูแล้วก็บีบเล่นเบาๆสักพักเคาก็ชยับตัวเข้ามาใกล้หนูอีกแล้วเคาก็ค่อยๆเอาปากมาประกบกับปากหนู คือนะเวลานั้นหนูทำอะไรไม่ถูกแล้วเคาก็ดึงหน้าออกแล้วบอกหนูว่าอย่าบอกใครนะ หนูทำอะไรไม่ได้สักอย่างได้แต่พยักหน้าแล้วเคาก็เข้ามาจูบหนูอีกที่นี้เคาก็ชวนหนูไปเข้าห้องน้ำ และเราก็ @฿×%£*! หลังจากการแข่งขันกีฬาจบเราก็ทำตัวปกติ และความสัมพันก็ยังเหมือนเดิม
เคารักเราหรือแค่เรารู้สึกไปเอง?