ทำอะไรก็ผิด

คือเราทำอะไรก็ไม่เคยถูกในสายตาของคนในบ้านเลยค่ะ เวลาเราปรึกษาและพูดสิ่งที่อยากจะทำทุกคนในบ้านก็จะบอกว่าไร้สาระ ทำได้เหรอ อย่าทำเลยดีกว่าดูก็รู้ว่าไม่รอด ทั้งๆที่เราอยากที่จะทำสิ่งนั้นมากๆ และเรามั่นใจว่าเราจะทำได้แต่ทีน้องมาปรึกษาบ้างทุกคนในบ้านสนับสนุน บอกว่าเอาสิ ลองดู เราถูกตีกรอบมาตั้งแต่เด็ก ทำให้เราไม่มีความมั่นใจในตัวเอง เราทำอะไรก็มักจะโดนว่า พอเราน้อยใจ เราร้องให้ เราก็ต้องแอบไปร้องในห้องน้ำ เพราะเดี๋ยวจะโดนหาว่าสำออย อะไรนิดอะไรหน่อยก็ร้อง เราอยากรู้ว่าทุกคนเห็นเราเป็นตัวอะไร เราตั้งใจเรียนมาตลอด ไม่เคยออกนอกลู่นอกทาง พวกอาจารย์ก็บอกว่าเราเป็นเด็กดี แต่คนในบ้านกลับไม่เห็นความดีเรา เราควรทำยังไงดีคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ