ตามหัวข้อเลยครับ คือแอบชอบเพื่อนสนิทมากๆคนหนึ่ง ผมกับมันเป็นเพื่อนกันมาตั้งเเต่เด็กๆเลย ตั้งเเต่เกิดก็ว่าได้ ผมกับมันอยู่หมู่บ้านเดียวกัน เด็กๆก็มาเล่นด้วยกันเเทบทุกวัน เรียนด้วยกันมาตลอด ตอนนั้นก็รู้สึกเฉยๆครับ เเต่พอเริ่มเข้าม.ต้น ช่วงม.3 มันก็มีรุ่นพี่มาจีบมัน ผมก็เเค่รู้สึกหงุดหงิด เวลาที่มันไปกับเเฟน เพื่อนคนอื่นเห็นก็บอกว่า สงสัยผมเป็นแบบอิจฉา กลัวมันไม่สนใจด้วยความว่าเป็นเพื่อนกันมาเเต่เด็ก หวงเพื่อนงี้ครับ ผมก็คิดว่าคงงั้น จนผมเริ่มรู้สึกชัดเจนขึ้นตอนผมกับมันอยู่ปี 2 ผมกับมันเรียนกันคนละคณะครับ เเต่ก้ยังคุย ชวนกันไปเที่ยวเหมือนเดิม ผมกับมันคงจะสนิทสุดๆเเล้วที่นับจากในกลุ่ม จนวันหนึ่งผมกับมันนัดกันไปดูหนังแต่มันเกิดผิดนัดเพราะช่วงนั้นมันก็มีแฟนเเล้ว ผมเริ่มไม่โอเครเเล้วก็ไม่ยอมคุยกับมัน แต่ช่วงนั้นผมก็มีคนเข้ามาคุยบ้าง ผมยังไม่เคยมีแฟนเป็นตัวเป็นตนเลยครับ มีแต่คนแบบเข้ามาคุยๆ ก็ไม่รู้ทำไมครับว่าตอนนั้น ทำไมไม่คบกับคนอื่นเลย เออเเลว้ผมก็ไม่ยอมคุยกับมันอีกเลย แต่ทุกครั้งผมก็ให้อภัยมันเฉย ผมรู้สึกไม่กล้าคบกับใครเพราะกลัวมันจะโกรธ เอะอะอะไรผมก็นึกถึงมันเป็นคนแรก เพื่อนคนนึ่งยังเคยบอกว่า ขนาดคนคุยยังไม่เเคร์ขนาดนี้เลย วันอะไร วันสำคัญ วันอะไร ผมจำของมันได้ขึ้นใจหมดเลย ผมรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวมัน จนผมเริ่มมั่นใจเลยว่าผมชอบมัน ตั้งเเต่ผมรู้เวลาจะมองตากันที ทั้งๆที่เคยมองตอนนี้กลับมองไม่ได้มันเขินมากๆ ผมคิดว่าตอนนี้มันน่าจะยังไม่รู้ครับ แต่เวลามันอยู่กับเเฟน ผมไม่โอเครหงุดหงิดทุกครั้งครับ ไม่กล้าบอกมันว่าผมชอบ เพราะมันเคยบอกว่ามันไม่ชอบเอาเพื่อนสนิทมาเป็นแฟน มันเคยบอกผมว่าถ้าชอบกู กับกูมองหน้าไม่ติดเเน่ๆไม่ก็เลิกคบกันไปเลย หึ...ตอนนี้มันไม่ทันเเล้ว ผมควรทำไงกับความรู้สึกตัวเองดีครับ ผมรู้สึกว่าผมไปทางไหนไม่ถูกเลย จะตัดใจก็ทำมาหลายครั้ง ไม่เคยได้ ช่วยหน่อยนะครับ
แอบชอบเพื่อนสนิทมากๆ ทำไงดีครับ?