ขออนุญาตเล่าประสบการณ์ส่วนตัว
เราคบกับแฟนคนเก่า วันที่ 23 เมษายน 2555 เขาเป็นคนดีมาก ดีทุกอย่าง ทุกเรื่อง
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดูแลเวลาเราไม่สบายเขาคอยดูแลเราไม่ห่าง
เวลาเราหิวเขาหาให้เรากินได้ทุกอย่าง ไม่ว่าเราจะหิว 5 ทุ่ม 6 ทุ่ม เขาก็ไปหามาให้ ทั้ง ๆ ที่บ้านเราห่างจากตัวเมือง 15 โล
เขาซักเสื้อผ้าให้เราโดยที่เราไม่ต้องเอ่ยปากสั่งเขา ทั้งซักทั้งรีด เตรียมเสื้อผ้าให้เราไปเรียน
เขายอมอดเพื่อให้เราอิ่ม มีเงิน 500 ให้เรา 400 มี 300 ให้ทั้ง 300 เขาคิดแต่ว่าเราจะไม่พอใช้
เงินแก้กิจกรรม ค่าเทอม เขาให้เราหมด ถึงงวดรถเดือนนั้นจะไม่ได้จ่าย เพราะเขาเอามาจ่ายค่าเทอมให้เรา
เขาดูแลพ่อแม่ หลานเราไม่บกพร่อง วันเกิดหลานซื้อเค้กไปให้ แม่ป่วย พ่อป่วย พาไปโรงบาลทั้ง ๆ ที่เราไม่อยู่บ้าน เราไปฝึกงาน กทม.
ไม่ว่าเราจะอยากกินอะไร อยากได้อะไร แค่เอ่ยปาก คือ ได้ทุกอย่าง เขาตามใจทุกอย่าง
เขาใจเย็น เป็นผู้ใหญ่ เราไม่เคยพูดไม่เพราะต่อกัน เพราะเขาเป็นรุ่นพี่เรา และเขาทำตัวน่าเคารพ
วันที่ที่บ้านไปอยู่ กทม. เนื่องจากต้องหาเงินใช้หนี้ เราอยู่บ้านคนเดียวไม่มีเงินติดตัวสักบาท เราอยากขายน้ำตลาดนัด เขาก็เอาเงินมาลงทุนให้
ได้กำไรเขาไม่เอาสักบาท ไม่เอาทุนคืนด้วย อยู่ข้าง ๆ แม้วันที่เราลำบากที่สุดในชีวิต เราไม่มีพ่อแม่ก็ไม่มีให้ แต่ก็พยายามช่วยเราเต็มที่
เขาไม่ดิ่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เที่ยว ไม่เคยทำให้ต้องบ่น
นอกจากนี้เราซื่อสัตย์และดูแล เคารพเขา เลยอยู่กันได้นาน
เขามีดีมากมายอาจอธิบายไม่หมด แต่เขาทีข้อเสียอยู่อย่างเดียว คือ นอกใจเรามาตลอด แรก ๆ ที่คบกัน ปี สองปีแรก คือบ่อยมากทุกเดือนเลยก็ว่าได้
พอเข้าปีที่ 4 เขาเริ่มดีขึ้น แต่สิ่งเขาทำมันฝั่งใจมาตลอดดดด จนวันนึง เราไปฝึกงานที่ไกลบ้าน 1 ปี งานที่เราทำคือเหนื่อยมากไม่ค่อยมีเวลาให้เขา เราไว้ใจเขาในการใช้ชีวิตห่างกัน และเขาก็อยู่ที่บ้าน เขาจะทำงานตอนกลางคืนประเภทพวกการ์ดไรประมาณนี้ ตอนทำงานเขาก็โทรหาเรา คุยแบบเบอคนโปรด โทรมาให้เราฟังเสียงและบรรยากาศที่เขาทำงานเฉย ๆ มันก็รู้สึกดีน่ะ เราทำแบบนี้ทุก ๆ วัน พองานเสร็จเขาจะกลับบ้านเขาก็บอกเราว่าเขาจะกลับบ้านแล้วน่ะ เราก็บอกโอเค ขับรถดี ๆ ฝันดีน่ะ ซึ่งงานเราก็ยุ่งเวลากะดึก ระยะเวลาผ่านไปจนเราฝึกงานเสร็จ เรากลับบ้าน วันที่ 10 มีนา 59 เราทะเลาะกันหนักมากจำไม่ได้ว่าเรื่องอะไร พูด ๆ กันไป เขาตะคอกแล้วบอกเลิกเรา เรางงมากเพราะตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยเอ่ยปากบอกเลิกเราเลย มีแต่เราที่พูดแต่ไม่เคยเลิกกันสักที
และครั้งนี้ทำให้เราเลิกคุยกันไปสักพัก วันที่เราเรียนจบเขาก็ไม่ได้มาร่วมแสดงความยินดีอะไร จนระยะเวลาผ่านไป 1 เดือน เขาโทรมาง้อเรา ใช่เพราะเรารักเขา เราก็กลับไปคบกันเหมือนเดิม ใช้ชีวิตปกติ พอมาวันนึงเพื่อนในเฟสบุ๊คเราโพสรูป รูปดูเเว๊ป ๆ เหมือนมีแฟนเราอยู่ในนั่นด้วย และมันก็ใช่จริง ๆ เราเข้าไปอ่านคอมเม้น เพื่อนเขาแซวกันใหญ่ อิจฉาจัง อิจฉาคู่นี้จัง ไปไหนด้วยกันตลอด ช่วงเวลานั้นใจเราสั่นแรงมาก เราแคปแล้วทักไปถามคนที่โพส ซึ่งเขาเป็นเพื่อนเขาบอกว่า ก็สองคนนี้เขาคบกัน เราเลยทักไปถามคนที่คบกับแฟนเรา ซึ่งเป็นเพื่อนในเฟสเรา เป็นมานานแล้วด้วย แต่เราไม่รู้อะไรเลย เขาบอกว่าคบตั้งแต่ ตุลาปี 58 เราจับได้ เมษา 59 เขาคบกันมา 7 เดือน เราไม่รู้เรื่องอะไรเลย เราร้องไห้หนักมาก กินเหล้า คือตอนนั้นมันสับสนไปหมด คิดอะไรไม่ออกเลย เราเคลียกับเขา กับพ่อแม่เขา มันก้ยังไม่จบแบบสมบูรณ์ จนวันที่ 10 เมษา เขาต้องเกณฑ์ทหาร เขาจับได้ใบแดง เราก็ยังคบกับเขา ทุกวันอาทิตย์เราไปเยี่ยมทุกอาทิตย์ เขาไม่ได้ใช้โทรศัพท์ เขาเก็บไว้ที่เรา เราไปคนเดียวบ้าง กับเพื่อนบ้าง มีเงิน 400 เราก็ไป นั่งรถไฟ รถตู้ ขอให้แต่ได้ไปเจอไปเห็นหน้าเขาก็ดีใจแล้ว จนวันที่เราฝึกเสร็จได้กลับมาพักที่บ้าน เราก็ไปรับเขา แต่เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้น คือ เขากลับโทรหาผู้หญิงคนนั้น เรารับรู้สิ่งนี้ คือมันหมดทุกอย่าง หมดแล้วความพยายาม เราคิดด้วยซ้ำว่าเขากลับมาเขาคงเลิกคุยกันแน่ ๆ แต่ไม่เลย ที่เราเหนื่อย ที่เราพยายามไป ไม่ได้ทำให้เขาเลิกคุยกันได้เลย และสิ่งนี้เราก็ไม่ได้ไปโวยวายเขา เขาเก็บไว้แล้วบอกตัวเองว่า รอ รอวันที่เราแข็งแรงพอที่จะออกจากเขาได้ แล้วเดินออกมาน่ะ
และแล้ววันนึงก็มีคนเข้ามาในชีวิตเรา เราลองคุยกับเขา 3 เดือน เรารู้สึกดีและรู้สึกว่าเข้ากันได้ดีกว่า เขาเป็นรุ่นพี่ที่เราเรียนซึ่งเขาจบไปก่อนเรารุ่นนึง เขาเคยเห็นเราที่เรียนบ่อย ๆ เราโอเค เลยคิดว่าเราออกจากเขาได้แน่อนอนถึงคราวเราแล้วล่ะ ตัดสินใจออกมาแล้วบอกเลิกเขาไป
ตอนนี้คบกับแฟนมาได้ปีกว่า ๆ เกือบสองปีแล้ว เรียนรู้นิสัยเขามาพอสมควร ทุกอย่างที่เป็นข้อดีของแฟนเก่าเรา เขาไม่มีเลยคะ เขามีข้อเดียวที่ดีมาก ๆ คือ ข้อเดียวที่บอกไป คือ ไม่นอกใจ ลองคิดดูข้อดีของแฟนเก่า แล้วกลับกันดูว่าแฟนใหม่เราไม่มีแบบนี้เลย มันสุดจริง ๆ แต่เราเองที่โหยหาคนไม่นอกใจ เราเลยเลือกที่จะอยู่กับเขา แต่นานวันข้อเสียมันไม่เคยได้รับการปรับปรุงเลย เริ่มอยู่ไม่ไหว
ควรไปต่อหรือพอแค่นี้?
แฟนเก่าที่ดีทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องเดียวคือนอกใจ กับ แฟนใหม่ที่ไม่ดีทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องเดียวคือนอกใจ
เราคบกับแฟนคนเก่า วันที่ 23 เมษายน 2555 เขาเป็นคนดีมาก ดีทุกอย่าง ทุกเรื่อง
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดูแลเวลาเราไม่สบายเขาคอยดูแลเราไม่ห่าง
เวลาเราหิวเขาหาให้เรากินได้ทุกอย่าง ไม่ว่าเราจะหิว 5 ทุ่ม 6 ทุ่ม เขาก็ไปหามาให้ ทั้ง ๆ ที่บ้านเราห่างจากตัวเมือง 15 โล
เขาซักเสื้อผ้าให้เราโดยที่เราไม่ต้องเอ่ยปากสั่งเขา ทั้งซักทั้งรีด เตรียมเสื้อผ้าให้เราไปเรียน
เขายอมอดเพื่อให้เราอิ่ม มีเงิน 500 ให้เรา 400 มี 300 ให้ทั้ง 300 เขาคิดแต่ว่าเราจะไม่พอใช้
เงินแก้กิจกรรม ค่าเทอม เขาให้เราหมด ถึงงวดรถเดือนนั้นจะไม่ได้จ่าย เพราะเขาเอามาจ่ายค่าเทอมให้เรา
เขาดูแลพ่อแม่ หลานเราไม่บกพร่อง วันเกิดหลานซื้อเค้กไปให้ แม่ป่วย พ่อป่วย พาไปโรงบาลทั้ง ๆ ที่เราไม่อยู่บ้าน เราไปฝึกงาน กทม.
ไม่ว่าเราจะอยากกินอะไร อยากได้อะไร แค่เอ่ยปาก คือ ได้ทุกอย่าง เขาตามใจทุกอย่าง
เขาใจเย็น เป็นผู้ใหญ่ เราไม่เคยพูดไม่เพราะต่อกัน เพราะเขาเป็นรุ่นพี่เรา และเขาทำตัวน่าเคารพ
วันที่ที่บ้านไปอยู่ กทม. เนื่องจากต้องหาเงินใช้หนี้ เราอยู่บ้านคนเดียวไม่มีเงินติดตัวสักบาท เราอยากขายน้ำตลาดนัด เขาก็เอาเงินมาลงทุนให้
ได้กำไรเขาไม่เอาสักบาท ไม่เอาทุนคืนด้วย อยู่ข้าง ๆ แม้วันที่เราลำบากที่สุดในชีวิต เราไม่มีพ่อแม่ก็ไม่มีให้ แต่ก็พยายามช่วยเราเต็มที่
เขาไม่ดิ่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เที่ยว ไม่เคยทำให้ต้องบ่น
นอกจากนี้เราซื่อสัตย์และดูแล เคารพเขา เลยอยู่กันได้นาน
เขามีดีมากมายอาจอธิบายไม่หมด แต่เขาทีข้อเสียอยู่อย่างเดียว คือ นอกใจเรามาตลอด แรก ๆ ที่คบกัน ปี สองปีแรก คือบ่อยมากทุกเดือนเลยก็ว่าได้
พอเข้าปีที่ 4 เขาเริ่มดีขึ้น แต่สิ่งเขาทำมันฝั่งใจมาตลอดดดด จนวันนึง เราไปฝึกงานที่ไกลบ้าน 1 ปี งานที่เราทำคือเหนื่อยมากไม่ค่อยมีเวลาให้เขา เราไว้ใจเขาในการใช้ชีวิตห่างกัน และเขาก็อยู่ที่บ้าน เขาจะทำงานตอนกลางคืนประเภทพวกการ์ดไรประมาณนี้ ตอนทำงานเขาก็โทรหาเรา คุยแบบเบอคนโปรด โทรมาให้เราฟังเสียงและบรรยากาศที่เขาทำงานเฉย ๆ มันก็รู้สึกดีน่ะ เราทำแบบนี้ทุก ๆ วัน พองานเสร็จเขาจะกลับบ้านเขาก็บอกเราว่าเขาจะกลับบ้านแล้วน่ะ เราก็บอกโอเค ขับรถดี ๆ ฝันดีน่ะ ซึ่งงานเราก็ยุ่งเวลากะดึก ระยะเวลาผ่านไปจนเราฝึกงานเสร็จ เรากลับบ้าน วันที่ 10 มีนา 59 เราทะเลาะกันหนักมากจำไม่ได้ว่าเรื่องอะไร พูด ๆ กันไป เขาตะคอกแล้วบอกเลิกเรา เรางงมากเพราะตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยเอ่ยปากบอกเลิกเราเลย มีแต่เราที่พูดแต่ไม่เคยเลิกกันสักที
และครั้งนี้ทำให้เราเลิกคุยกันไปสักพัก วันที่เราเรียนจบเขาก็ไม่ได้มาร่วมแสดงความยินดีอะไร จนระยะเวลาผ่านไป 1 เดือน เขาโทรมาง้อเรา ใช่เพราะเรารักเขา เราก็กลับไปคบกันเหมือนเดิม ใช้ชีวิตปกติ พอมาวันนึงเพื่อนในเฟสบุ๊คเราโพสรูป รูปดูเเว๊ป ๆ เหมือนมีแฟนเราอยู่ในนั่นด้วย และมันก็ใช่จริง ๆ เราเข้าไปอ่านคอมเม้น เพื่อนเขาแซวกันใหญ่ อิจฉาจัง อิจฉาคู่นี้จัง ไปไหนด้วยกันตลอด ช่วงเวลานั้นใจเราสั่นแรงมาก เราแคปแล้วทักไปถามคนที่โพส ซึ่งเขาเป็นเพื่อนเขาบอกว่า ก็สองคนนี้เขาคบกัน เราเลยทักไปถามคนที่คบกับแฟนเรา ซึ่งเป็นเพื่อนในเฟสเรา เป็นมานานแล้วด้วย แต่เราไม่รู้อะไรเลย เขาบอกว่าคบตั้งแต่ ตุลาปี 58 เราจับได้ เมษา 59 เขาคบกันมา 7 เดือน เราไม่รู้เรื่องอะไรเลย เราร้องไห้หนักมาก กินเหล้า คือตอนนั้นมันสับสนไปหมด คิดอะไรไม่ออกเลย เราเคลียกับเขา กับพ่อแม่เขา มันก้ยังไม่จบแบบสมบูรณ์ จนวันที่ 10 เมษา เขาต้องเกณฑ์ทหาร เขาจับได้ใบแดง เราก็ยังคบกับเขา ทุกวันอาทิตย์เราไปเยี่ยมทุกอาทิตย์ เขาไม่ได้ใช้โทรศัพท์ เขาเก็บไว้ที่เรา เราไปคนเดียวบ้าง กับเพื่อนบ้าง มีเงิน 400 เราก็ไป นั่งรถไฟ รถตู้ ขอให้แต่ได้ไปเจอไปเห็นหน้าเขาก็ดีใจแล้ว จนวันที่เราฝึกเสร็จได้กลับมาพักที่บ้าน เราก็ไปรับเขา แต่เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้น คือ เขากลับโทรหาผู้หญิงคนนั้น เรารับรู้สิ่งนี้ คือมันหมดทุกอย่าง หมดแล้วความพยายาม เราคิดด้วยซ้ำว่าเขากลับมาเขาคงเลิกคุยกันแน่ ๆ แต่ไม่เลย ที่เราเหนื่อย ที่เราพยายามไป ไม่ได้ทำให้เขาเลิกคุยกันได้เลย และสิ่งนี้เราก็ไม่ได้ไปโวยวายเขา เขาเก็บไว้แล้วบอกตัวเองว่า รอ รอวันที่เราแข็งแรงพอที่จะออกจากเขาได้ แล้วเดินออกมาน่ะ
และแล้ววันนึงก็มีคนเข้ามาในชีวิตเรา เราลองคุยกับเขา 3 เดือน เรารู้สึกดีและรู้สึกว่าเข้ากันได้ดีกว่า เขาเป็นรุ่นพี่ที่เราเรียนซึ่งเขาจบไปก่อนเรารุ่นนึง เขาเคยเห็นเราที่เรียนบ่อย ๆ เราโอเค เลยคิดว่าเราออกจากเขาได้แน่อนอนถึงคราวเราแล้วล่ะ ตัดสินใจออกมาแล้วบอกเลิกเขาไป
ตอนนี้คบกับแฟนมาได้ปีกว่า ๆ เกือบสองปีแล้ว เรียนรู้นิสัยเขามาพอสมควร ทุกอย่างที่เป็นข้อดีของแฟนเก่าเรา เขาไม่มีเลยคะ เขามีข้อเดียวที่ดีมาก ๆ คือ ข้อเดียวที่บอกไป คือ ไม่นอกใจ ลองคิดดูข้อดีของแฟนเก่า แล้วกลับกันดูว่าแฟนใหม่เราไม่มีแบบนี้เลย มันสุดจริง ๆ แต่เราเองที่โหยหาคนไม่นอกใจ เราเลยเลือกที่จะอยู่กับเขา แต่นานวันข้อเสียมันไม่เคยได้รับการปรับปรุงเลย เริ่มอยู่ไม่ไหว
ควรไปต่อหรือพอแค่นี้?